እና የሱስ በምሳሌዎች እንደገና መለሰ ነገራቸውና እንዲህ አለ፦

የሰማይ መንግሥት ለልጁ ሰርግ ያዘጋጀ ንጉሥ ይመስላል።

ለሰርጉ የተጠሩትን ለማጥራት አገልጋዮቹን ላከ፤ ነገር ግን መምጣት አልወዱም።

እንደገናም ሌሎችን አገልጋዮች ላከ እንዲህም አለ፦ ለተጠሩት ንገሩአቸው፤ እነሆ፥ ግብዣዬን አዘጋጅቻለሁ፤ በሬዎቼና የሰባ እንስሳቶቼ ተገድለዋል፥ ሁሉም ዝግ ነው፤ ለሰርጉ ኑ።

ነገር ግን ቀልደውት ሄዱ፥ እያንዳንዱም መንገዱን፤ አንዱ ወደ እርሻው፥ ሌላው ወደ ንግዱ።

የቀሩትም አገልጋዮቹን ይዘው አሳደዱአቸውና ገደሉአቸው።

ንጉሡም ይህን በሰማ ተቈጣ፤ ሠራዊቱን ላከ፥ እነዚያን ነፍሰ ገዳዮች አጠፋቸውና ከተማቸውን አቃጠለ።

ከዚያም ለአገልጋዮቹ አለ፦ ሰርጉ ዝግ ነው፥ ነገር ግን የተጠሩት የሚገባቸው አልነበረም።

ስለዚህ ወደ መንገዶች ውጡ፥ ታገኙትን ሁሉ ለሰርጉ ጥሩት።

እነዚያም አገልጋዮች ወደ መንገዶች ወጥተው ያገኙትን ክፉና መልካም ሁሉ አንድ ላይ ሰበሰቡ፤ የሰርጉ ቤትም እንግዶች ተሞላ።

ንጉሡም እንግዶቹን ለማየት በገባ ጊዜ የሰርግ ልብስ ሳይለብስ የቆመ አንድ ሰው አየ።

እና እንዲህ አለው፦ ጓደኛዬ ሆይ፥ የሰርግ ልብስ ሳለብስ እንዴት ወደዚህ ገብተህ? እርሱም ዝም አለ።

ከዚያም ንጉሡ ለአገልጋዮቹ አለ፦ እጁንና እግሩን አስርቱት፥ ውጭ ጨለማ ጥለቁት፤ በዚያ እንባና ጥርስ መንቀጥቀጥ ይሆናል።

የተጠሩ ብዙ ናቸው፥ የተመረጡ ግን ጥቂቶች ናቸው።

ከዚያ ፈሪሳውያን ሄዱ በቃሉ ለማጥመድ እንዴት እንደሚችሉ ለመማከር ተማከሩ።

እነርሱም ደቀ መዛሙርታቸውን ከሄሮድያን ጋር ወደ እርሱ ሰደዱና እንዲህ አሉ፦ መምህር ሆይ፥ አንተ እውነተኛ መሆንህን እናውቃለን፥ የእግዚአብሔርን መንገድ በእውነት ታስተምራለህ፥ ስለ ማንም አታስብም፥ ሰዎችንም በመልክ አታየም።

ስለዚህ ንገረን፥ አንተ እንዴት ትመስላለህ? ለቄሳር ግብር መክፈል ሕጋዊ ነውን ወይስ አይደለም?

ነገር ግን የሱስ ክፋታቸውን አውቆ አለ፦ ሐተታዎች ሆይ፥ ለምን ትፈቱኛላችሁ?

የግብር ብር አሳዩኝ። እነርሱም አንድ ዲናር አመጡለት።

እርሱም እንዲህ አለ፦ ይህ ምስልና ጽሑፍ የማን ነው?

እነርሱም፦ የቄሳር ነው አሉ። በዚያን ጊዜ እርሱ አላቸው፦ እንግዲያማ የቄሳርን ለቄሳር እንዲሁም የእግዚአብሔርን ለእግዚአብሔር መስጡ።

እነዚህን ቃሎች በሰሙ ጊዜ ተደነቁ፥ ትተውትም ሄዱ።

በዚያው ቀን ትንሣኤ የለም የሚሉ ሳዱቃውያን መጥተው ጠየቁት።

እንዲህ ሲሉ፦ መምህር ሆይ፥ ሙሴ እንዲህ አለ፤ ሰው ልጆች ካልነበሩት ሲሞት ወንድሙ ሚስቱን ይወስዳትና ለወንድሙ ዘር ያስነሣ።

አሁንም በእኛ ዘንድ ሰባት ወንድማማቾች ነበሩ፤ የመጀመሪያው ሚስት አገባ፥ ከዚያም ልጅ ሳይኖረው ሞተ ሚስቱም ለወንድሙ ተረፈች።

እንዲሁ ሁለተኛውም እና ሦስተኛውም እስከ ሰባተኛው ድረስ እንደዚሁ ሆነ።

መጨረሻም ሴቲቱ ደግሞ ሞተች።

እንግዲህ በትንሣኤ ከእነርሱ ሰባቱ የማን ሚስት ትሆናለች? ሁሉም አገቡአታልና።

የሱስ መለሰና አላቸው፦ መጻሕፍትንም የእግዚአብሔርም ኀይል አታውቁም ስለዚህ ትሳሳታላችሁ።

ምክንያቱም በትንሣኤ አይጋቡም አይታረሱምም፤ ነገር ግን በሰማይ እንደ መላእክት ይሆናሉ።

ነገር ግን ስለ ሙታን ትንሣኤ፥ እግዚአብሔር ለእናንተ የተናገረውን አልነበባችሁ? እንዲህ ሲል፦

«እኔ የአብርሃም አምላክ ነኝ፥ የይስሐቅም አምላክ ነኝ፥ የያዕቆብም አምላክ ነኝ» ይላል። እግዚአብሔር የሙታን አምላክ አይደለም፥ የሕያዋን ነው።

ሕዝቡም ይህን በሰሙ ጊዜ በትምህርቱ ተደነቁ።

ፈሪሳውያን ሳዱቃውያንን አፋቸውን እንዳሳገጠ በሰሙ ጊዜ ተሰበሰቡ።

ከእነርሱም አንዱ ሕጋዊ ሆኖ ለማፈት ጠየቀውና እንዲህ አለ፦

መምህር ሆይ፥ ታላቁ ትእዛዝ በሕግ ውስጥ የትኛው ነው?

የሱስ አለው፦ ጌታ አምላክህን በፍጹም ልብህ፥ በፍጹም ነፍስህ፥ በፍጹም ሀሳብህ ትወድ።

ይህ የመጀመሪያና ታላቁ ትእዛዝ ነው።

ሁለተኛውም እንደዚሁ ይመስላል፦ «ጎረቤትህን እንደ ራስህ ትወድ»።

ሕጉ ሁሉና ነቢያት በእነዚህ ሁለት ትእዛዞች ይደገፋሉ።

ፈሪሳውያን ሲሰበሰቡ ሳሉ የሱስ ጠየቃቸው፥

እንዲህ ሲል፦ ስለ ክርስቶስ ምን ትመስላችሁ? የማን ልጅ ነው? እነርሱም፦ የዳዊት ልጅ ነው አሉ።

እርሱም አላቸው፦ እንግዲህ ዳዊት በመንፈስ ጌታ ብሎ እንዴት ይጠራዋል?

«ጌታ ለጌታዬ አለ፦ በቀኜ ተቀመጥ እስከማደርጋቸው ጠላቶችህን የእግርህ መረገጫ»።

እንግዲህ ዳዊት ራሱ ጌታ ብሎ የጠራው እንዴት ልጁ ይሆናል?

እና ማንም መልስ ሊሰጠው አልቻለም፤ ከዚያ ቀን ጀምሮም ማንም ደግሞ ሊጠይቀው አልደፈረም።