በዚያን ዘመን መጥምቁ ዮሐንስ መጣ፤ በይሁዳ ምድረ በዳ እየሰበከ ነበር።

እንዲህም ይል ነበር፦ ንስሐ ግቡ፤ የሰማይ መንግሥት ቀርቧልና።

ይህ ደግሞ በነቢዩ ኢሳይያስ ተናግሮ ስለተባለው እርሱ ነው፦ “በምድረ በዳ የሚጮኽ ድምፅ፣ የጌታን መንገድ አዘጋጁ፤ መንገዶቹን ቀጥ አድርጉ።”

እርሱም ዮሐንስ ልብሱ ከግመል ጠጕር ነበር፤ በወገቡም የቆዳ ቀበቶ ነበረው። ምግቡም አንበጣና ዱር ማር ነበረ።

ከዚያም ኢየሩሳሌም፣ ሁሉም ይሁዳ፣ እንዲሁም በዮርዳኖስ ዙሪያ ያለው አካባቢ ሁሉ ወደ እርሱ ወጡ።

እነርሱም ኃጢአታቸውን እያመለከቱ በዮርዳኖስ ከእርሱ ተጠመቁ።

ነገር ግን ፈሪሳውያንና ሳዱቅያን ብዙዎች ወደ ጥምቀቱ መጡ ባየ ጊዜ፣ እነርሱን እንዲህ አላቸው፦ የእባቦች ልጆች ሆይ፤ ከሚመጣው ቍጣ ለመሸሽ ማን አስጠነቀቃችሁ?

ስለዚህ ለንስሐ ተገቢ ፍሬ አፍሩ።

እና በልባችሁ ውስጥ “አብርሃምን አባታችን አለን” ለማለት አትመኩ፤ ለእናንተ እላለሁ፣ እግዚአብሔር ከእነዚህ ድንጋዮች ለአብርሃም ልጆችን ማስነሳት ይችላል።

አሁንም መጥረቢያው ወደ ዛፎች ሥር ተቀምጧል፤ ስለዚህ መልካም ፍሬ የማያፈር ዛፍ ሁሉ ይቈረጣል ወደ እሳትም ይጣላል።

እኔ ግን ስለ ንስሐ በውሃ እጠመቃችኋለሁ፤ ነገር ግን ከኔ በኋላ የሚመጣው ከእኔ ይልቅ ብርቱ ነው፤ ጫማውን ልሸከም እኔ የማገባኝ አይደለሁም። እርሱ ግን በመንፈስ ቅዱስና በእሳት ይጠመቃችኋል።

መነፈሻው በእጁ ነው፤ እርባታውንም ፈጽሞ ያጸዳ፤ ስንዴውን ወደ መከማቻው ያከማቻ፤ ክርሱን ግን በማይጠፋ እሳት ያቃጥላል።

ከዚያ ኢየሱስ ከገሊላ ወደ ዮርዳኖስ ወደ ዮሐንስ መጣ ከእርሱ እንዲጠመቅ ዘንድ።

ነገር ግን ዮሐንስ እንዲህ ሲል ለመከልከል ሞከረው፦ እኔ ከአንተ እንዲጠመቅ የሚያስፈልገኝ እኔ ነኝ፤ አንተ ግን ወደ እኔ ትመጣለህ?

ኢየሱስ መልሶ እንዲህ አለው፦ አሁን እንዲህ መሆኑን ፍቀድ፤ ይህን ማድረግ ጽድቅ ሁሉን ለማሟላት ይገባናል። ከዚያ ፈቀደለት።

ኢየሱስም ተጠመቀ ሲወጣ ወዲያው ከውሃው ወጣ፤ እነሆ፥ ሰማያት ተከፈቱለት የእግዚአብሔርን መንፈስ እንደ ርግብ ወደታች እየወረደ በላዩ እንዳረፈ አየ።

እነሆም ከሰማይ ድምፅ መጣ እንዲህ ሲል፦ ይህ የምወደው ልጄ ነው፤ በእርሱ ደስ ይለኛል።