በዚያ ወር ሃያአራተኛው ቀን የእስራኤል ልጆች በጾምና በማቅ ለብሰው፣ ራሳቸውንም በአፈር ሸፈኑ እየሆነ ተሰበሰቡ።

የእስራኤል ዘርም ከእንግዶች ሁሉ ተለዩ፤ ቆሞ ኃጢአታቸውንና የአባቶቻቸውን በድሎች አመኑ።

በስፍራቸው ቆሞ እየሆኑ፣ በቀኑ አንድ አራተኛ ክፍል የእግዚአብሔር አምላካቸው የሕግ መጽሐፍ አነበቡ፤ ሌላ አንድ አራተኛ ክፍል ግን አመኑ እና ለእግዚአብሔር አምላካቸው ሰገዱ።

ከሌዋውያን የሆኑ የሱዓ፣ ባኒ፣ ቀድሚኤል፣ ሼበናያ፣ ቡኒ፣ ሼረብያ፣ ባኒ እና ኬናኒ በደረጃዎቹ ላይ ቆሙ፤ ወደ እግዚአብሔር አምላካቸውም በታላቅ ድምፅ ጮኹ።

ከዚያም ሌዋውያኑ የሱዓና ቀድሚኤል፣ ባኒ፣ ሐሻብንያ፣ ሼረብያ፣ ሆዲያ፣ ሼበናያ እና ፔታሕያ እንዲህ አሉ፦ ቁሙ እግዚአብሔርን አምላካችሁን እስከ ዘላለም ባርኩ፤ ከሁሉ አመስጋናና ምስጋና በላይ የተደረገ ክቡር ስምህም የተባረከ ይሁን።

አንተ ብቻ እግዚአብሔር ነህ፤ ሰማይንና ሰማዩን ሰማያት ከሠራዊታቸው ጋር፣ ምድርንና በእርሷ ያለ ሁሉን፣ ባሕሮችንና በእነርሱ ያለ ሁሉን አንተ ሠርተህ፤ ሁሉንም አንተ ታስቀራቸዋለህ፤ የሰማይ ሠራዊትም ይሰግዱልህ።

አንተ እግዚአብሔር አምላክ ነህ፤ አብራምን መርጠህ ከከልድያውያን ከኡር አወጣህ፤ ስሙንም አብርሃም ብለህ ሰጠህ።

ልቡንም በፊትህ ታማኝ አግኝተህ፣ በእርሱ ጋር ኪዳን አደረግህ—ለዘርው የከነዓናውያን፣ የኬጢያውያን፣ የአሞራውያን፣ የፌርዛውያን፣ የኢያቡስያውያንና የጊርጋሻውያን ምድር እንዲሰጠው፤ ቃልህንም ፈጽሞ አከናወንህ፤ አንተ ጻድቅ ነህና።

አባቶቻችን በግብፅ ያገኙትን መከራ አይተህ፣ በቀይ ባሕር አጠገብም ጩኸታቸውን ሰማህ።

በፈርኦን፣ በባሪያዎቹና በምድሩ ሕዝብ ሁሉ ላይ ምልክቶችና ድንጋጤዎችን አሳየህ፤ በእነርሱ ላይ በትዕቢት እንዳሰቡ ታውቀው ነበርና፤ እንዲሁም እስከ ዛሬ ድረስ የሚታሰብ ስም ተገኘህ።

ባሕሩንም በፊታቸው ፈለግህ፣ በባሕሩ መካከል በደረቅ መሬት እንዲሄዱ አደረግህ፤ የሚያሳድዱአቸውንም እንደ ድንጋይ ወደ ጥልቅ ውሃ ጣልህ።

በቀን በደመና ዓምድ መሪ ሆነህ መንዳቸው፤ በሌሊትም በእሳት ዓምድ ብርሃን ሰጠህላቸው ሊሄዱበት የሚገባቸውን መንገድ እንዲያዩ።

ወደ ሲናይ ተራራ ደግሞ ወረድህ፤ ከሰማይም ከእነርሱ ጋር ተናገርህ፤ ትክክለኛ ፍርዶችን፣ እውነተኛ ሕጎችን፣ መልካም ሥርዓቶችና ትእዛዞችን ሰጠሃቸው።

ቅዱስ ሰንበቴንም አሳወቅኻቸው፤ በባሪያህ በሙሴ እጅ ትእዛዞችን፣ ሥርዓቶችንና ሕጎችን አዘዝህላቸው።

ራባቸውን ለማርካት ከሰማይ እንጀራ ሰጠሃቸው፤ ጥማታቸውን ለማጥናት ከድንጋይ ውሃ አወጣህላቸው፤ መስጠት የማለከክህ ወደ ምድሩ ገብተው እንዲወርሱት ተስፋ ሰጥተሃቸው።

ነገር ግን እነርሱና አባቶቻችን ተታበዩ፤ አንገታቸውንም አጠነክረው ትእዛዛትህን አልሰሙም።

መታዘዝ እንቢ አሉ፤ በመካከላቸው ያደረግህንም ድንቆች አልታሰቡም፤ አንገታቸውን አጠነክረው በመቃወማቸው ወደ ባርነታቸው ለመመለስ አለቃ ሾሙ፤ አንተ ግን ይቅር ለማለት ዝግጁ፣ ቸርና ሩኅሩኅ፣ የቍጣ ዝግር እና በታላቅ ቸርነት የተሞላ አምላክ ነህ፤ እነርሱንም አልተውህም።

እንኳ የተቀለጠ ጥጃ ሠርተው፣ “ይህ ከግብፅ ያወጣህ አምላክህ ነው” ብለው ታላቅ ማስቈጣት አደረጉ ጊዜም፣

አንተ ግን በብዙ ምሕረቶችህ በምድረ በዳ አልተውኸውም፤ የደመና ዓምድ በቀን መንገዳቸውን ለማመራት ከእነርሱ አልለየም፤ የእሳት ዓምድም በሌሊት ብርሃን ለመስጠት እና የሚሄዱበትን መንገድ ለማሳየት ከእነርሱ አልለየም።

መልካም መንፈስህን ለማስተማር ሰጠሃቸው፤ መናህንም ከአፋቸው አልከለከልህም፤ ጥማታቸውን ለማጥናት ውሃ ሰጠሃቸው።

አርባ ዓመታት በምድረ በዳ አስተናገድሃቸው፤ ምንም አላጎሩም፤ ልብሶቻቸው አልበረሱም፣ እግሮቻቸውም አልፈነዱም።

መንግሥታትንና ሕዝቦችን ሰጥተሃቸው፤ እስከ ዳር ዳርም አካፈልሃቸው፤ የኬሽቦን ንጉሥ ሴዎን ምድርንና የባሳን ንጉሥ ኦግ ምድርን ወረሱ።

ልጆቻቸውንም እንደ ሰማይ ከዋክብት አበዛህ፤ ወደ አባቶቻቸው እንዲወርሱት የተስፋ ቃል የሰጥኸው ምድር ውስጥ አገባሃቸው።

ልጆቻቸውም ገብተው ምድሩን ወረሱ፤ የምድሩን ነዋሪዎች ከነዓናውያንን በፊታቸው ተዋረድሃቸው፤ ነገሥታታቸውንና የምድሩን ሕዝብ በእጃቸው ሰጥተሃቸው ፈቃዳቸው መሠረት እንዲያደርጉባቸው።

ጽኑ ከተሞችንና ስብስባ ምድርን ወሰዱ፤ ከመልካም ነገር የተሞሉ ቤቶች፣ የተቆፈሩ ጒድጓዶች፣ የወይንና የወይራ ተክሎች፣ ብዙ የፍራፍሬ ዛፎች ወርሱ፤ በሉ ጠገቡ፣ ወፍረው በታላቅ ቸርነትህ ሐሴት አደረጉ።

ነገር ግን አልታዘዙም፤ በአንተ ላይ ተቃወመው፤ ሕግህን ከጀርባቸው ጣሉ፤ ወደ አንተ እንዲመለሱ እየመሰከሩ የነበሩ ነቢያትህን ገደሉ፤ ታላቅ ማስቈጣትም አደረጉ።

ስለዚህ በጠላቶቻቸው እጅ አሳልፈሃቸው፥ እነርሱም አሳዩአቸው፤ ነገር ግን በመከራቸው ጊዜ ወደ አንተ ሲጮኹ ከሰማይ ሰማህአቸው፤ እንደ ብዙ ምሕረቶችህም ከጠላቶቻቸው እጅ የሚያድኑ መድኃኒቶች ሰጠህ።

እነርሱ ግን ዕረፍት ካገኙ በኋላ ደግሞ በፊትህ ክፉ አደረጉ፤ ስለዚህ ጠላቶቻቸው በእነርሱ ላይ ይገዙ ዘንድ በእጃቸው ተውሃቸው፤ ነገር ግን ተመልሰው ወደ አንተ ሲጮኹ ከሰማይ ሰማህአቸው፤ እንደ ምሕረትህም ብዙ ጊዜ አዳንሃቸው።

ወደ ሕግህ እንዲመለሱ ተመስክሮ ተረጋገጥህባቸው፤ ነገር ግን ትዕቢት አደረጉ ትእዛዛትህንም አልሰሙም፤ ሰው ቢያደርጋቸው በእነርሱ ይኖራል የሚሉ ፍርዶችህን በመቃወም ኃጢአት አደረጉ፤ ክንዳቸውን መለሱ፣ አንገታቸውን አጠነክረው መስማት እንቢ አሉ።

ነገር ግን ብዙ ዓመታት ታገስሃቸው፤ በነቢያትህ ውስጥ በመንፈስህ ተመስክሮ ተረጋገጥህባቸው፤ እነርሱ ግን አልደመጡም፤ ስለዚህ ወደ የምድራት ሕዝቦች እጅ አሳልፈሃቸው።

ነገር ግን ስለ ታላቅ ምሕረትህ ፈጽሞ አልጠፋህአቸውም፤ አልተውሃቸውም፤ አንተ ርህሩህና ቸር አምላክ ነህና።

አሁንም፣ ኪዳንንና ምሕረትን የምትጠብቅ አምላካችን—ታላቁ፣ ኃያሉና አስፈሪው—ከአሦር ነገሥታት ዘመን ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ በነገሥታታችን፣ በአለቆቻችን፣ በካህናታችን፣ በነቢያታችን፣ በአባቶቻችን እና በሕዝብህ ሁሉ ላይ የመጣ መከራ ሁሉ በፊትህ ትንሽ አይታይ።

ነገር ግን በላያችን የመጣ ሁሉ ውስጥ አንተ ጻድቅ ነህ፤ አንተ ቅን ነገር አድርገሃል፤ እኛ ግን ክፉ አድርገናል።

ነገሥታታችንም ወይም አለቆቻችን ወይም ካህናታችን ወይም አባቶቻችን ሕግህን አልጠበቁም፤ ትእዛዛትህንና በእነርሱ ላይ ያመሰከርህ ምስክሮችህን አልሰሙም።

በመንግሥታቸው ሳሉ አንተን አልሠሩህም፤ ሰጥተሃቸው በታላቅ ቸርነትህ እና በፊታቸው ያደረግህ በሰፊና ስብስባ ምድር ውስጥ እንኳ ከክፉ ሥራቸው አልመለሱም።

እነሆ በዚህ ቀን ባሪያዎች ነን፤ እነሆም ከፍሬዋና ከበረከቷ እንድንበላ ለአባቶቻችን የሰጠኸው ምድር ውስጥ ባሪያዎች ነን።

እርሷም በኃጢአታችን ምክንያት በላያችን ያስነሣሃቸው ነገሥታት ለእነርሱ ብዙ ምርት ታፈራለች፤ እነርሱም በሰውነታችንና በእንስሳታችን እንደ ፈቃዳቸው ይመራሉን፤ እኛም በታላቅ ጭንቀት ውስጥ ነን።

ስለዚህ ይህ ሁሉ ስለ ሆነ ጸንተኛ ኪዳን እናደርጋለን እና እንጻፈዋለን፤ አለቆቻችን፣ ሌዋውያንና ካህናታችንም በማኅተም ያደርጉበታል።