ልጄ፣ ሕጌን አትርሳ፤ ነገር ግን ልብህ ትእዛዛቴን ይጠብቅ።

እነርሱ ለአንተ የቀናት ርዝመት፣ ረጅም ዕድሜና ሰላም ያክላሉ።

ምሕረትና እውነት አይተዉህ፤ በአንገትህ አስርባቸው፤ በልብህ ጽላት ላይ ጻፋቸው።

ከዚያ በእግዚአብሔርና በሰው ፊት ሞገስና መልካም ማስተዋል ታገኛለህ።

በፍጹም ልብህ በእግዚአብሔር ታመን፤ በራስህ ማስተዋል አትደገፍ።

በመንገዶችህ ሁሉ እርሱን አስተውለው፤ እርሱም መንገዶችህን ያቀናል።

በራስህ ዕይታ ጠቢብ አትሁን፤ እግዚአብሔርን ፍራ፤ ከክፉም ርቅ።

ይህ ለሥጋህ ጤና፣ ለአጥንቶችህም ጅማት ይሆናል።

በሀብትህ እግዚአብሔርን አክብር፤ ከትርፋትህም ሁሉ መጀመሪያውን ፍሬ አቅርብለው።

ከዚያ መጋዘኖችህ በብዛት ይሞላሉ፤ የወይን መጭወቻህም አዲስ የወይን ጠጅ በብዛት ያፈስሳሉ።

ልጄ፣ የእግዚአብሔርን ተግሣጽ አታቃልል፤ እርሱ ሲገሥጽህ አትተናወጥ።

ምክንያቱም እግዚአብሔር የሚወደውን ያስተካክላል፤ እንደ አባትም በልጁ የሚደሰት ልጁን እንዲሁ ይገሥጻል።

ጥበብን የሚገኝ ሰው የተባረከ ነው፤ ማስተዋልን የሚያገኝም እንዲሁ።

ምክንያቱም ንግድዋ ከብር ንግድ ይሻላል፤ ጥቅምዋም ከንጹሕ ወርቅ ይበልጣል።

ከሩቢዎች ይልቅ ውድ ናት፤ አንተ ልብህ የሚመኝው ሁሉ ከእርሷ ጋር ሊነጋገር አይችልም።

በቀኝ እጇ ረጅም ዕድሜ፣ በግራ እጇ ሀብትና ክብር አለ።

መንገዶቿ መንገዶች የደስታ ናቸው፤ ጐዳናዎቿም ሁሉ ሰላም ናቸው።

እርሷን የሚይዙ ለእነርሱ የሕይወት ዛፍ ናት፤ እርሷን የሚጠብቁ ሁሉ የተባረኩ ናቸው።

እግዚአብሔር በጥበብ ምድርን መሠረት አርጎአል፤ በማስተዋልም ሰማያትን አጸና።

በእውቀቱ ጥልቅ ውኃዎች ተፈርሰዋል፤ ደመናዎችም ጠል ያወርዳሉ።

ልጄ፣ እነዚህ ከዓይኖችህ አይርቁ፤ ጠንካራ ጥበብና ጥንቃቄ ጠብቅ።

እነርሱ ለነፍስህ ሕይወት፣ ለአንገትህም ጸጋ ይሆናሉ።

ከዚያ በመንገድህ በደህና ትመላለሳለህ፤ እግርህም አትሰናከል።

ሲተኛህ አትፍራም፤ አዎን፣ ትተኛለህ እና እንቅልፍህ ጣፋጭ ይሆናል።

ድንገተኛ ፍርሃትን አትፍራ፤ የክፉዎች ጥፋት ሲመጣም አትፍራ።

ምክንያቱም እግዚአብሔር መታመኛህ ይሆናል፤ እግርህንም ከመያዝ ይጠብቃታል።

ለሚገባው ሰው መልካምን ነገር እጅህ ሲችል አታከልክለው።

ያ ነገር በአንተ ሳለ ለባልንጀራህ፣ “ሂድ እና ተመለስ፤ ነገ እሰጥሃለሁ” አትበለው።

በአንተ አጠገብ በደህና ስለሚኖር ባልንጀራህን ላይ ክፉ አታስብ።

ምክንያት ሳይኖር ከሰው ጋር አትተቃወም፤ ክፉም ካላደረገብህ።

ግፈኛን አትቅናት፤ መንገዶቹም አንዳቸውንም አትመርጥ።

ጠማማ ሰው ለእግዚአብሔር ርኵሰት ነው፤ ምስጢሩ ግን ከጻድቃን ጋር ነው።

የእግዚአብሔር ርግማን በክፉዎች ቤት ላይ ናት፤ የጻድቃን መኖሪያ ግን ይባርካል።

የሚዘብቱን ይዘብታቸዋል፤ ለትሑታን ግን ጸጋ ይሰጣል።

ጠቢባን ክብርን ይወርሳሉ፤ ሞኞች ግን የሚያከብራቸው ነገር ስድብ ነው።