ወንድ ልጄ ሆይ፣ ለጥበቴ ትኩረት ስጥ፤ ለማስተዋልም ጆሮህን አዘንብር።

ጥንቃቄን እንድትጠብቅ፣ ከንፈሮችህም እውቀትን እንዲጠብቁ።

የባዕድ ሴት ከንፈሮች እንደ ማር ይንጠባበባሉ፤ አፏም ከዘይት ይልቅ ለስላሳ ናት።

ነገር ግን ፍጻሜዋ እንደ ሐሞሌ መራራ ናት፤ እንደ ባለሁለት አፍ ሰይፍ ብርቱ ናት።

እግሮቿ ወደ ሞት ይወርዳሉ፤ እርምጃዎቿ ሲኦልን ይይዛሉ።

የሕይወትን መንገድ እንዳታስብ፣ መንገዶቿ ተለዋዋጭ ናቸው ስለዚህ ማወቃቸው አትችል።

ስለዚህ አሁን ልጆቼ ሆይ፣ አድምጡኝ፤ ከአፌ ቃላት አትራቁ።

መንገድህን ከእሷ ሩቅ አድርግ፤ ወደ ቤትዋ ደጅ አትቅረብ።

ክብርህን ለሌሎች እንዳትሰጥ፣ ዓመታትህንም ለጨካኞች እንዳትሰጥ።

እንግዶች በሀብትህ እንዳይሞሉ፣ ድካማትህም በየባዕድ ቤት እንዳይገባ።

እና በመጨረሻ ሥጋህና አካልህ በሚበሉበት ጊዜ ታለቅሳለህ።

እንዲህም ትላለህ፦ መመሪያን እንዴት ጠላሁ! ልቤም ገሥጽን እንዴት ናቀ!

የመምህራኔን ድምጽ አልታዘዝሁም፤ ለሚያስተሙኑኝም ጆሮዬን አላዘነበርኩም!

በሕብረትና በጉባኤ መካከል ሙሉ ጥፋት ሊደርስብኝ ድረስ ተቀርቤ ነበር።

ከራስህ ማጠራቀሚያ ውሃ ጠጣ፤ ከራስህ ጒድጓድ የሚፈስስ ውሃ ጠጣ።

ምንጮችህ በውጭ ይበተኑ፤ የውሃ ወንዞች በመንገዶች ይፈስሱ።

እነርሱ የአንተ ብቻ ይሁኑ፥ ከእንግዶች ጋር አይካፈሉ።

ምንጭህ ይባረክ፤ ከወጣትነትህ ሚስት ጋር ደስ በል።

እሷ እንደ የፍቅር ዋላ እና እንደ ምቹ ጋዜል ትሁንልህ፤ ጡቶቿ ሁል ጊዜ ያጠግኙህ፥ በፍቅርዋም ሁሌም ተስናክለህ ሁን።

እንግዲህ ልጄ ሆይ፣ ለምን በየባዕድ ሴት ትታለላለህ እና የእንግዳ ሴት ደረት ትቀበላለህ?

የሰው መንገዶች ሁሉ በእግዚአብሔር ዐይኖች ፊት ናቸው፤ እርሱም ሁሉን እርምጃዎቹን ይመረምራል።

የራሱ ኀጢአቶች ክፉውን ራሱን ይይዛሉ፤ በኀጢአቱ ገመዶች ይታሰራል።

መመሪያ ሳይያዝው ይሞታል፤ በሞኝነቱ ብዛትም ይሳሳታል።