አቤቱ እግዚአብሔር፥ ጸሎቴን ስማ፤ ጩኸቴም ወደ አንተ እንዲደርስ አድርግ።

በመከራዬ ቀን ፊትህን ከእኔ አትሰውር፤ ጆሮህን ወደ እኔ አዘንብል፤ በጠራሁህ ቀን በፍጥነት መልስልኝ።

ምክንያቱም ቀናቴ እንደ ጢስ ተበላሽቶአል፥ አጥንቴም እንደ እሳት ማቃጠያ ተቃጠለ።

ልቤ ተመታና እንደ ሣር ደረቀ፤ ስለዚህ መብሬን መብላት ረሳሁ።

ልቅሶዬ ድምጽ ምክንያት አጥንቴ ለቆዳዬ ተጣበቀ።

በምድረ-በዳ ያለ ፔሊካን እንደሆንሁ፤ በበረሓ ያለ ጭልፊጥ እንደሆንሁ።

እንቅልፌ ጠፋብኝ፤ በቤት ጣሪያ ላይ ብቻውን ካለ ጫጩት እንደሆንሁ።

ጠላቶቼ ሙሉ ቀን ይላግሱኛል፤ በእኔ ላይ የተቈጡትም በእኔ ላይ መሐላ ይማልዳሉ።

አመድን እንደ መብሬ በልሁ፥ መጠጤንም ከእንባ ጋር ቀላቀልሁ።

ይህ በቍጣህና በመዓትህ ምክንያት ነው፤ አንተ ከፍ ከፍ አድርገህ ከዚያ አወርድኸኝ።

ቀናቴ እንደ የሚመላለስ ጥላ ነው፤ እኔም እንደ ሣር ደረቅሁ።

ነገር ግን አንተ አቤቱ እግዚአብሔር ለዘላለም ትኖራለህ፤ ዝክርህም ለትውልድ ትውልድ ይኖራል።

ትነሣ በጽዮን ታዝናለህ፤ ለመርካትዋ ጊዜዋ፣ አዎን የተመደበው ጊዜ ደርሶአል።

ምክንያቱም አገልጋዮችህ በድንጋዮችዋ ደስ ይላቸዋል፥ ትቢያዋንም ይራሩላት።

ስለዚህ አሕዛብ የእግዚአብሔርን ስም ይፈራሉ፥ የምድር ነገሥታት ሁሉም ክብርህን ይፍራሉ።

እግዚአብሔር ጽዮንን ሲሠራ በክብሩ ይገለጣል።

የድሆችን ጸሎት ይመለከታል፥ ልመናቸውንም አይንቅልም።

ይህ ለሚመጣው ትውልድ ይጻፋል፥ ሊፈጠሩ የሚሆኑት ሕዝብ እግዚአብሔርን ያመሰግናሉ።

ከቅዱስ ከፍታው ተመልክቶአል፤ ከሰማይ እግዚአብሔር ምድርን ተመለከተ።

የእስረኞችን እልቅሶ ሊሰማ፥ ለሞት የተፈረዱትን ሊፈታ።

በጽዮን የእግዚአብሔርን ስም ለማስታወቅ፥ በኢየሩሳሌምም ምስጋናውን ለማነጋገር።

ሕዝቡና መንግሥታት ሁሉ በአንድነት ሲሰበስቡ ለእግዚአብሔር ለማገልገል።

በመንገድ ላይ ኃይሌን አታለመ፥ ቀናቴንም አቀነሰ።

አልሁ፦ አምላኬ ሆይ፥ በዕድሜዬ መካከል አትወስደኝ፤ ዓመታትህ ለትውልድ ትውልድ ናቸው።

ከጥንት ጀምሮ የምድርን መሠረት አስቀመጥህ፥ ሰማያትም የእጆችህ ሥራ ናቸው።

እነርሱ ይጠፋሉ፥ አንተ ግን ትኖራለህ፤ አዎን ሁሉም እንደ ልብስ ይድረሳሉ፤ እንደ ልብስ ታቀያቸዋለህ እነርሱም ይቀየራሉ።

አንተ ግን ያው ነህ፥ ዓመታትህም ፍጻሜ የላቸው።

የአገልጋዮችህ ልጆች ይኖራሉ፥ ዘርአቸውም በፊትህ ይጸና።