በባቢሎን ወንዞች አጠገብ በዚያ ተቀመጥን፤ ጽዮንን ሲናስብን አለቀስን።

መሰንቆቻችንን በዚያው መካከል ባሉት ዛፎች ላይ ሰቅለን ነበር።

ምክንያቱም ወደ ምርኮ ያመጡን በዚያ ከእኛ መዝሙር ጠየቁ፤ እኛን ያስጨነቁንም እልልታ እንኳ ጠየቁ እያሉ፣ “ከጽዮን መዝሙሮች አንዱን ዘምሩልን” አሉን።

በእንግዳ አገር የእግዚአብሔርን መዝሙር እንዴት እንዘምራለን?

ኢየሩሳሌም ሆይ፣ ስላንቺ ብረሳ፣ ቀኝ እጄ ችሎታዋን ትረሳ።

ስላንቺ ካላሰብሁ፣ ምላሴ በአፌ ጣሪያ ትጣበቅልኝ፤ ኢየሩሳሌምን ከከፍተኛዬ ደስታ በላይ ካልቀደምሁ።

እግዚአብሔር ሆይ፣ በኢየሩሳሌም ቀን የኤዶም ልጆችን አስብ፤ “ፍርሱአት፣ ፍርሱአት፣ እስከ መሠረቷ ድረስ” የሚሉ ነበሩ።

የባቢሎን ልጅ ሆይ፣ ለመፈረስ የተዘጋጅሽ፤ እንዳደረግሽብን እንዲሁ የሚመልስልሽ ብፁዕ ይሆናል።

ሕፃናቶችሽን በድንጋዮች ላይ የሚነጥቃቸው ብፁዕ ይሆናል።