እዚህን ስሙ ሁላችሁ ሕዝቦች፤ አድምጡ ሁላችሁ የዓለም ነዋሪዎች።

ዝቅ ያሉም ከፍ ያሉም፣ ሀብታሞችና ድሆች በአንድነት።

አፌ ጥበብን ይናገራል፤ የልቤ ማሰብ ማስተዋልን ይመለከታል።

ጆሮዬን ወደ ምሳሌ እዘንባለሁ፤ የሚስጥር ንግግሬን በመሰንቆ ላይ እክፈታለሁ።

ክፉ ዕለት ሲመጣ ለምን እፈራ፤ የአሳልፈኞቼ በደል በዙሪያዬ ሲከበብኝ ጊዜ?

በሀብታቸው የሚታመኑ፣ በብዛት ሀብራቸው የሚመኩ፣

ከእነርሱ ውስጥ ማንም በማንኛውም መንገድ ወንድሙን ሊቤዣ አይችልም፤ በቦታው ለእግዚአብሔር የመቤዣ ዋጋም ሊከፍል አይችልም።

ስለ ዚህ የነፍሳቸው መቤዣ እጅግ ከባድ ነው፤ ለዘላለምም አትቻልም።

ለዘላለም እንዲኖርና መበላሸትን እንዳያይ የሚያደርግ አይችልም።

እንደሚያዩ፣ ጠቢባን ይሞታሉ፤ ሞኞችና የማያስተውሉ ደግሞ ይጠፋሉ፤ ሀብራቸውንም ለሌሎች ይተዋሉ።

የውስጣቸው ሐሳብ እንዲህ ነው፤ ቤቶቻቸው ለዘላለም ይኖራሉ፣ መኖሪያቸውም ለልጅ ልጃቸው ሁሉ ይቀጥላል፤ መሬታቸውን በራሳቸው ስም ይጠራሉ።

ነገር ግን ሰው በክብር ቢኖርም አይቆይም፤ ለሚጠፉ እንስሳት ይመስላል።

ይህ መንገዳቸው ሞኝነታቸው ነው፤ ነገር ግን የሚመጡ ትውልዶቻቸው ቃላቸውን ያረጋግጣሉ። ሴላ።

እንደ በጎች ወደ መቃብር ይመራሉ፤ ሞት ይበላቸዋል፤ ጻድቃን በጥዋት ላይ ይገዛባቸዋሉ፤ ውበታቸውም ከመኖሪያቸው በመቃብር ይጠፋል።

ነገር ግን እግዚአብሔር ነፍሴን ከመቃብር ኃይል ያቤዣታል፤ እርሱ ይቀበለኛል። ሴላ።

ሰው ሀብታም ሲሆን፣ የቤቱ ክብር ሲጨምር አትፍራ።

እርሱ ሲሞት ምንም አይዞረውም፤ ክብሩም ከኋላው አይከተለውም።

በሕይወቱ ራሱን ቢባርክም፣ አንተም ለራስህ መልካም ስታደርግ ሰዎች ያመሰግኑሃል።

ወደ አባቶቹ ትውልድ ይሄዳል፤ እነርሱም ለዘላለም ብርሃንን አያዩም።

በክብር የሚኖር ነገር ግን ማስተዋል የሌለው ሰው ለሚጠፉ እንስሳት ይመሳል።