አቤቱ፥ የመዳኔ አምላክ ሆይ፥ ቀንና ሌሊት በፊትህ ጮኽሁ።

ጸሎቴ በፊትህ ትገኝ፤ ጆሮህን ወደ ጩኸቴ አዘንብልል።

ነፍሴ መከራ ተሞልታለች፤ ሕይወቴም ወደ ሲኦል ተቀርባለች።

ወደ ጒድጓድ የሚወርዱት መካከል ተቈጠርሁ፤ እኔም እንደ ኃይል የሌለው ሰው ሆንሁ።

ሙታን መካከል ነጻ ነኝ፥ በመቃብር የተኝቱ ታረዱ እንደሆኑ፤ እነርሱን ከእንግዲህ ወዲህ አታስታውሳቸውም፥ ከእጅህም ተለይተዋል።

በታችኛው ጕድጓድ አኖርኸኝ፤ በጨለማ በጥልቀት ውስጥ።

ቍጣህ በእኔ ላይ ከባድ ሆኖ ተደፍቶኛል፤ በሁሉም ማዕበሎችህ አስቸገርኸኝ። ሴላ።

ወዳጆቼን ከእኔ ርቀህ አደረግህ፤ ለእነርሱ አስጸያፊ አደረግከኝ፤ ተዘግቼ ነኝ እና መውጣት አልችልም።

ከመከራ የተነሣ ዓይኔ ደከመ፤ አቤቱ፥ በየቀኑ ወደ አንተ ጠራሁ፥ እጆቼንም ወደ አንተ ዘረጋሁ።

ለሙታን ድንቆችን ታሳያለህን? ሙታን ተነሥተው ያመሰግኑህን? ሴላ።

ምሕረትህ በመቃብር ውስጥ ታነገራለችን? ወይስ ታማኝነትህ በጥፋት ውስጥ?

ድንቆችህ በጨለማ ውስጥ ይታወቃሉን? ጽድቅህ በረሳት አገር ውስጥ?

ነገር ግን ወደ አንተ ጮኽሁ አቤቱ፤ በማለዳ ጸሎቴ በፊትህ ቀድሞ ታድርሳለች።

አቤቱ፥ ነፍሴን ስለ ምን ትጥላታለህ? ፊትህን ከእኔ ስለ ምን ትሰውራለህ?

ከወጣትነቴ ጀምሮ ተጨነቅሁ ለሞትም ዝግ ነኝ፤ የፍርሃትህን መከራ ስቀበል ደነገጥሁ።

ከብደ ቁጣህ በላዬ አለፈ፤ ፍርሃትህ ቈረጠኝ።

በየቀኑ እንደ ውሃ ከበቡኝ፤ በአንድነት በዙሪያዬ አከበቡኝ።

የምወዳቸውንም ወዳጄንም ከእኔ ርቀህ አደረግህ፥ የማውቀውንም ሰው ወደ ጨለማ አስገባህ።