አዲስ ሰማይና አዲስ ምድር አየሁ፤ የመጀመሪያው ሰማይና የመጀመሪያው ምድር አልፈው ነበር፥ ባሕርም ከነበረ አልነበረም።

እኔ ዮሐንስም ከእግዚአብሔር ከሰማይ የምትወርድ ቅዱስ ከተማ አዲስ ኢየሩሳሌምን አየሁ፤ እንደ ሚስት ለባልዋ ተሰናክላ የተዘጋጀች ነበር።

ከሰማይ የሚጮኽ ታላቅ ድምጽ ሰማሁ እንዲህ ሲል፦ እነሆ የእግዚአብሔር ማደሪያ ከሰዎች ጋር ነው፤ ከእነርሱ ጋር ይኖራል፥ እነርሱም ሕዝቡ ይሆናሉ፤ እግዚአብሔርም እርሱ ራሱ ከእነርሱ ጋር ይሆናልና አምላካቸው ይሆናል።

እግዚአብሔርም ከዓይናቸው ሁሉንም እንባ ይሰርታል፤ ከዚያም በኋላ ሞት አይኖርም፥ ሐዘንም ወይም ጩኸት የለም፥ ህመምም ከነበረ አይኖርም፤ ምክንያቱም የፊተኛው ነገሮች አልፈዋል።

እና በዙፋኑ ላይ የተቀመጠው እንዲህ አለ፦ እነሆ ሁሉን አዲስ እሰራለሁ። እንዲሁም እኔን አለ፦ ጽፍ፤ እነዚህ ቃሎች እውነትና ታማኝ ናቸውና።

እንዲሁም አለኝ፦ ተፈጽሟል። እኔ አልፋና ኦሜጋ፥ መጀመሪያውና መጨረሻው ነኝ። የሕይወት ውኃ ከምንጩ ለየተጠማ ሰው በነጻ እሰጠዋለሁ።

የሚያሸንፍ ሁሉን ይወርሳል፤ እኔም አምላኩ እሆናለሁ፥ እርሱም ልጄ ይሆናል።

ነገር ግን ፈራሾችና አላመኑ የሆኑ፥ ጸያፍ የሆኑ፥ ነፍሰ ገዳዮች፥ ዝሙተኞች፥ አስማተኞች፥ ጣዖታዊያን እና ሁሉም ሐሰተኞች በእሳትና በጭስ የሚቃጠል በሆነው ሀይቅ ዕርሳቸውን ይወስዳሉ፤ እርሱም ሁለተኛው ሞት ነው።

ከሰባቱ መላእክት መካከል ሰባት መጨረሻ መቅሠፍቶች የተሞሉ ሰባት ጽዋዎች ያላቸው አንዱ መጥቶ ከኔ ጋር ተናገረኝ እንዲህም አለ፦ ኑ እባክህ፥ ሙሽራውን የበጉ ሚስትን አሳይሃለሁ።

እኔንም በመንፈስ ወስዶ ወደ ታላቅና ከፍተኛ ተራራ አመጣኝ፥ ከእግዚአብሔር ከሰማይ የምትወርድ ያንቺውን ታላቅ ከተማ ቅዱስ ኢየሩሳሌምንም አሳየኝ።

የእግዚአብሔር ክብር አላት፤ ብርሃኗም እጅግ ዋጋ ያለውን ድንጋይ እንደሚመስል ነበር፤ እንደ ክሪስታል ግልጽ የሆነ የያስፐር ድንጋይ ይመስላ ነበር።

ታላቅና ከፍተኛ ቅጥር ነበራት፥ አሥራ ሁለት በሮችም ነበሩባት፤ በበሮቹም ላይ አሥራ ሁለት መላእክት ነበሩ፥ በላያቸውም የተጻፉ ስሞች የእስራኤል ልጆች የአሥራ ሁለቱ ነገዶች ስሞች ነበሩ።

ምሥራቅ በኩል ሶስት በር፣ ሰሜን በኩል ሶስት በር፣ ደቡብ በኩል ሶስት በር፣ ምዕራብ በኩልም ሶስት በር ነበሩ።

የከተማዋም ቅጥር አሥራ ሁለት መሠረቶች ነበሩት፥ በእነርሱም የተጻፉ ስሞች የበጉ አሥራ ሁለቱ ሐዋርያት ስሞች ነበሩ።

ከኔ ጋር የተናገረውም ሰው ከተማዋንና በሮችዋን ቅጥሯንም ለመለካት የወርቅ መለኪያ በትር ነበረው።

ከተማዋ በአራት ማእዘን የተዘጋጀች ነበር፤ ርዝመቷም እንደ ስፋቷ እኩል ነበር። ከተማዋንም በመለኪያ በትሩ መለካ፤ አሥራ ሁለት ሺህ ፈርሎንግ ሆነች። ርዝመቷና ስፋቷና ቁመቷ እኩል ናቸው።

ቅጥሯንም መቶ አርባ አራት ክንድ መለካ፤ ይህም በሰው መለኪያ መጠን ነው — የመላእክቱ መለኪያም ይህ ነው።

ቅጥሯ የተሠራችው ከያስፐር ነበር፤ ከተማዋም እንደ ግልጽ መስታወት የሚመስል ንጹሕ ወርቅ ነበረች።

የከተማዋ ቅጥር መሠረቶች ሁሉ በየዓይነቱ ዋጋ ያላቸው ድንጋዮች ተሰናክለው ነበሩ። መጀመሪያው መሠረት ያስፐር ነበር፤ ሁለተኛው ሳፊር፤ ሶስተኛው ካልሴዶን፤ አራተኛው ኤምራልድ።

አምስተኛው ሳርዶኒክስ፤ ስድስተኛው ሳርዲዮስ፤ ሰባተኛው ክሪሶላይት፤ ስምንተኛው ቤሪል፤ ዘጠነኛው ቶፓዝ፤ ዐሥረኛው ክሪሶፕራሱስ፤ ዐሥራ አንደኛው ጃሲንት፤ ዐሥራ ሁለተኛው አሜቲስት።

አሥራ ሁለቱ በሮች አሥራ ሁለት ዕንቍ ነበሩ፤ እያንዳንዱ በር ከአንድ ዕንቍ የተሠራ ነበር። የከተማውም መንገድ እንደ ግልጽ መስታወት የሚመስል ንጹሕ ወርቅ ነበር።

በውስጧ ቤተ መቅደስ አላየሁም፤ ምክንያቱም ጌታ እግዚአብሔር ሁሉን ቻይ እና በጉ የእርሷ ቤተ መቅደስ ናቸው።

ከተማዋም እንዲበራ የፀሐይ ወይም የጨረቃ ብርሃን አልፈለገባትም፤ የእግዚአብሔር ክብር አበራባት፥ በጉም ብርሃኗ ነው።

የተዳኑት አሕዛብ በብርሃኗ ይመላለሳሉ፥ የምድርም ነገሥታት ክብራቸውንና አክብሮታቸውን ያግባሉባት።

በቀን በሙሉ በሮችዋ አይዘጉም፤ በዚያ ሌሊት የለምና።

የአሕዛብም ክብርና አክብሮት ይግባባታል።

እንዲያረክስ የሚችል ማንኛውም ነገር፥ ጸያፍነት የሚሠራ ወይም ሐሰት የሚሠራ ማንኛውም አይገባባትም፤ ነገር ግን በበጉ የሕይወት መጽሐፍ የተጻፉት ብቻ ይገባሉ።