በሌሊት በአልጋዬ ላይ ነፍሴ የምትወደውን ፈለግሁ፤ ፈለግሁት፥ ግን አላገኘሁትም።

አሁን እነሣ በከተማው መንገዶችና ሰፋ መንገዶች እዞራለሁ፤ ነፍሴ የምትወደውን እፈልጋለሁ፤ ፈለግሁት፥ ግን አላገኘሁትም።

ከተማውን የሚዞሩ ጠባቂዎች አገኙኝ፤ እኔም፣ “ነፍሴ የምትወደውን አያችሁት?” አልሁላቸው።

ከእነርሱ ጥቂት እርቄ ነበር እንጂ ነፍሴ የምትወደውን አገኘሁ፤ ይዞት አልተወኩትም እስከ እናቴ ቤት እና ያፀነሰችኝ ወዳለችው ክፍል እስካመጣው።

የኢየሩሳሌም ሴቶች ልጆች ሆይ፥ በዋላዎችና በየሜዳው ዋላዎች እማልዳችኋለሁ፤ ፍቅሬን እስኪፈቅድ ድረስ አታስነሡትም፥ አታነቁትም።

ከምድረ በዳ እንደ ጭስ ዓምዶች የሚወጣው ይህ ማን ነው? በሙርና በዕጣን፣ እንዲሁም በነጋዴ የሽቱ ዱቄቶች ሁሉ የተሸተተ።

እነሆ አልጋው፥ የሰሎሞን ነው፤ ከእስራኤል ብርቱዎች ስድሳ ወንዶች በዙሪያው ናቸው።

ሁሉም ሰይፍ ይይዛሉ፣ በጦርነት ልምድ ያላቸው ናቸው፤ እያንዳንዱ ሰው ከሌሊት ፍርሃት የተነሣ ሰይፉ በወገቡ ላይ አለው።

ንጉሥ ሰሎሞን ለራሱ ከሊባኖስ እንጨት ሠረገላ ሠራ።

ዐምዶቹ የብር ነበሩ፥ መሠረቱ የወርቅ ነበር፥ ሸፈኑ ሐምራዊ ነበር፤ መካከሉም ለኢየሩሳሌም ሴቶች ልጆች በፍቅር ተሰናክሎ ነበር።

የጽዮን ሴቶች ልጆች ሆይ፥ ውጡና ንጉሥ ሰሎሞንን ተመልከቱ፤ በሰርግ ቀኑና በልቡ ደስታ ቀን እናቱ ያክለበትን አክሊል ለብሶ ያለውን።