ከኔ ጋር የተነጋገረው መልአክ እንደገና መጣና እንደ ከእንቅልፍ የሚነቃ ሰው አነቃኝ።

እንዲህም አለኝ፣ ምን ታያለህ? እኔም ተመለከትሁና እነሆ፣ ሙሉው ወርቅ የሆነ መብራት መቆሚያ አየሁ፤ በራሱ ላይ ሳሕን ነበረበት፤ ሰባቱ መብራቶችም በላዩ ላይ ነበሩ፤ ላዩ ላይ ለነበሩት ሰባቱ መብራቶች ሰባት ቱቦዎች ነበሩ።

እና በአጠገቡ ሁለት የወይራ ዛፎች ነበሩ፤ አንዱ ሳሕኑ ቀኝ በኩል፣ ሌላውም ግራ በኩል።

እኔም መልሼ ከኔ ጋር ለተነጋገረው መልአክ እንዲህ አልሁ፣ እነዚህ ምንድን ናቸው ጌታዬ?

ከኔ ጋር የተነጋገረው መልአክ መልሶ እንዲህ አለኝ፣ እነዚህ ምን እንደሆኑ አታውቅምን? እኔም፣ አይደለሁም ጌታዬ አልሁ።

እንዲህ ሲል መልሶ አለኝ፣ ይህ የእግዚአብሔር ቃል ለዘሩባበል ነው፤ ‘በኃይል አይደለም፣ በብርታትም አይደለም፤ ነገር ግን በመንፈሴ ነው’ ይላል የሠራዊት ጌታ።

አንተ ማን ነህ ሆይ ታላቅ ተራራ? በዘሩባበል ፊት ሜዳ ትሆናለህ፤ እርሱም ራስ ድንጋዩን በእልልታ ያወጣል፤ ‘ጸጋ፣ ጸጋ ይሁንለት!’ ብለው ይጮኻሉ።

የእግዚአብሔር ቃል ደግሞ መጥቶ እንዲህ አለኝ።

የዘሩባበል እጆች የዚህን ቤት መሠረት መሠረቱት፤ እጆቹም ይጨርሱታል፤ እናንተም የሠራዊት ጌታ እኔን ወደ እናንተ እንዳላከኝ ታውቃላችሁ።

የትንሽ ነገር ቀንን ማን ናቀ? እነርሱ ይደሰታሉ እና በዘሩባበል እጅ ያለውን መመጠኛ ገመድ ያያሉ። እነዚያ ሰባቱ በምድር ሁሉ ይመላለሳሉ የእግዚአብሔር ዓይኖች ናቸው።

ከዚያ መልሼ እንዲህ አልሁ፣ በመብራት መቆሚያው ቀኝ በኩልና ግራ በኩል ያሉ እነዚህ ሁለት የወይራ ዛፎች ምንድን ናቸው?

እንደገናም መልሼ እንዲህ አልሁ፣ በሁለቱ ወርቃማ ቱቦዎች በኩል የወርቅ ዘይትን ከራሳቸው የሚያፈስሱ እነዚህ ሁለት የወይራ ቅርንጫፎች ምንድናቸው?

እንዲህም መልሶ አለኝ፣ እነዚህ ምን እንደሆኑ አታውቅምን? እኔም፣ አይደለሁም ጌታዬ አልሁ።

እንዲህ አለ፣ እነዚህ በዘይት የተቀቡ ሁለቱ ናቸው፤ በምድር ሁሉ ጌታ ፊት የሚቆሙ።