ወዮላት፣ ርኵሰት የተሞላባትና የተበከለች፣ ግፍ የምታደርግ ከተማ!

ድምጡን አልታዘዘችም፤ ማስተካከያን አልተቀበለችም፤ በእግዚአብሔር አልታመነችም፤ ወደ አምላክዋም አልቀረበችም።

አለቆችዋ በመካከላት ያጮኻሉ አንበሶች ናቸው፤ መሳፍንትዋ የማታ ተባዮች ናቸው፤ እስከ ነገ ድረስ ለመቅረፍ አጥንት አያስቀሩም።

ነቢዓቷ ቀላል የሆኑና አሳሳቢ ሰዎች ናቸው፤ ካህናቷ መቅደሱን አረከሱ፤ ሕጉንም በግፍ አስደፈሩ።

ጻድቁ እግዚአብሔር በመካከላት ነው፤ በደል አያደርግም፤ በየጠዋቱ ፍርዱን ወደ ብርሃን ያወጣል፤ አይጐድልም፤ ነገር ግን ዓመፀኞቹ እፍርትን አያውቁም።

ሕዝቦችን አጠፋሁ፤ ምሽጎቻቸው ባድማ ሆነዋል፤ መንገዶቻቸውን ማንም እንዳይሄድ ምድረ በዳ አደረግሁአቸው፤ ከተሞቻቸው ጠፍተዋል፤ ሰው የለም፣ ነዋሪም የለም።

እንደገና እኔን ትፈራለች፣ ትምህርቴን ትቀበላለች አልሁ፤ እንኳን ቢቀጣቸው መኖሪያቸው እንዳይቈረጥ ይሆን ነበር፤ ነገር ግን ጠዋት ጠውቀው ሥራቸውን ሁሉ አረከሱ።

ስለዚህ ለመያዝ ልነሣ የምትሆነው ቀን ድረስ ተጠብቁኝ ይላል እግዚአብሔር፤ የማወሰኩት ሕዝቦችን ማሰባሰብ፣ መንግሥታትንም ማሰናበብ ነው፤ በእነርሱ ላይ የቍጣዬን መዓት፣ ከባደ ቁጣዬን ሁሉ እፈስሳቸዋለሁ፤ ምድር ሁሉ በቅናትዬ እሳት ትበላበታለች።

በዚያን ጊዜ ሕዝቦችን ወደ ንጹሕ ንግግር እመልሳቸዋለሁ፤ ሁሉም በአንድ ልብ የእግዚአብሔርን ስም እንዲጠሩና እንዲያገለግሉት።

ከኢትዮጵያ ወንዞች ማዶ የሆኑ የለመናቸው ሰዎቴ፣ እንኳ የተበተኑ ሕዝቤ ልጆች፣ ቍርባኔን ያመጣሉ።

በዚያ ቀን በእኔ ላይ ዐመፀህባቸው በሥራህ ሁሉ አታፍርም፤ በዚያኑ ጊዜ በትዕቢትህ የሚደሰቱትን ከመካከልህ አስወግዳለሁ፤ ስለ ቅዱስ ተራራዬ ከእንግዲህ አትታበርታበርም።

በመካከልህም የተጨነቁና ድሆች ሕዝብ እቀርባለሁ፤ እነርሱም በእግዚአብሔር ስም ይታመናሉ።

የእስራኤል ቀሪው በደል አያደርግም፤ ሐሰትም አይናገርም፤ ተንኰለ ምላስ በአፋቸው አይገኝም፤ ይሰማሉና ይተኛሉ፥ ማንም አያስፈራቸውም።

ዘምሪ የጽዮን ልጅ ሆይ፤ ጩኺ እስራኤል ሆይ፤ የኢየሩሳሌም ልጅ ሆይ፣ በሙሉ ልብሽ ደስ በልና ሐሤት አድርጊ።

እግዚአብሔር ፍርዶችሽን አስወገደ፤ ጠላትሽን አሳወጣ፤ የእስራኤል ንጉሥ እግዚአብሔር በመካከልሽ ነው፤ ከእንግዲህ ክፉን አታይም።

በዚያ ቀን ለኢየሩሳሌም፦ አትፍሪ! ይባላል፤ ለጽዮንም፦ እጅሽ አትዝምድ! ይባላል።

እግዚአብሔር አምላክሽ በመካከልሽ ኃይለኛ ነው፤ ያድንሻል፤ በአንቺ በደስታ ይደሰታል፤ በፍቅሩ ይረጋል፤ በዘፈን በአንቺ ላይ ደስ ይለዋል።

በተመደበው ጉባኤ ስለተረሱ የሚያዝኑ ከአንቺ የሆኑትን እሰብስባለሁ፤ ስድቡም ሸክም ሆኖ ተሸክመው ነበር።

እነሆ፣ በዚያኑ ጊዜ የሚያስጨንቁሽን ሁሉ አጥፋቸዋለሁ፤ የሚንከራተትን እድናለሁ፤ የተበታተነችን እሰብስባለሁ፤ በተዋረዱባቸው ሁሉ አገሮች ላይ ምስጋናና ስም እንዲያገኙ አደርጋቸዋለሁ።

በዚያኑ ጊዜ እመልሳችኋለሁ፣ በማሰባሰቤ ጊዜም እንኳ፤ በምድር ሕዝብ ሁሉ መካከል ስምና ምስጋና እንዲኖራችሁ አደርጋችኋለሁ፤ ምርኮኣችሁን በዓይናችሁ ፊት ስመልስ ይህን ይላል እግዚአብሔር።