1 Ksiega Kronik 16:8
Wysławiajcie Pana, wzywajcie imienia jego, a opowiadajcie między narodami sprawy jego.
Wysławiajcie Pana, wzywajcie imienia jego, a opowiadajcie między narodami sprawy jego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Wysławiajcie Pana; ogłaszajcie imię jego; opowiadajcie między narodami sprawy jego.
2Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.
9Śpiewajcie mu, grajcie mu, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.
10Chlubcie się w imieniu świętem jego, a niech się rozraduje serce szukających Pana.
7Dopiero dnia onego najpierwej postanowił Dawid, aby tym psalmem chwalony był Pan przez Asafa i braci jego:
4I rzeczecie dnia onego: Wysławiajcie Pana wzywajcie imienia jego, opowiadajcie między narodami sprawy jego, przypominajcie, że wysokie jest imię jego.
5Śpiewajcie Panu, albowiem wielkie rzeczy uczynił; niech to będzie wiadomo po wszystkiej ziemi.
49Tyś wybawiciel mój od nieprzyjaciół moich; tyś mię nad powstawających przeciwko mnie wywyższył; od męża drapieżnego wyrwałeś mię.
24Opowiadajcie między narodami chwałę jego, i między wszystkimi ludźmi dziwne sprawy jego;
1Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, psalm i pieśń Asafowa.
7Abym ci oddawał chwałę głośną, a opowiadał wszystkie cuda twoje.
2Śpiewajcież Panu, dobrorzeczcie imieniowi jego, opowiadajcie ode dnia do dnia zbawienie jego.
3Opowiadajcie między narodami chwałę jego, między wszystkimi ludźmi cuda jego.
34Wysłwiajcie Pana; albowiem dobry, bo na wieki trwa miłosierdzie jego.
35A mówcie: Zachowaj nas, Boże zbawienia naszego! i zgromadź nas, a wyrwij nas od pogan, abyśmy wielbili imię święte twoje, i chlubili się w chwale twojej.
50Przetoż będę cię wyznawał Panie między narodami; a imieniowi twemu śpiewać będę.
21Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;
22I ofiarując ofiary chwały, niech opowiadają sprawy jego z wesołem śpiewaniem.
4Wnijdźcież w bramy jego z wysławianiem, a do sieni jego z chwałami; wysławiajcież go, dobrorzeczcież imieniowi jego;
1Psalm a pieśń na dzień sobotni.
17Tobie ofiarować będę ofiarę chwały, i imienia Pańskiego wzywać będę.
8Błogosławcież narody Boga naszego, i ogłaszajcie głos chwały jego.
11I będą ufać w tobie, którzy znają imię twoje; albowiem nie opuszczasz tych, Panie! którzy cię szukają.
3Ocućże się lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.
7Śpiewajcież Panu z chwałą; śpiewajcie Bogu naszemu na harfie;
18Będę cię wysławiał w zgromadzeniu wielkiem; między ludem wielkim będę cię chwalił.
2Wykrzykuj Bogu wszystka ziemo! Śpiewajcież psalmy na chwałę imienia jego, ogłaszajcie sławę i chwałę jego.
1Przedniejszemu śpiewakowi, na Halmutlabben pieśń Dawidowa.
9Ocuć się chwało moja! ocuć się, lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.
28Przynieście Panu pokolenia narodów, przynieście Panu chwałę i moc.
28Tyś jest Bóg mój; przetoż cię wysławiać będę, Boże mój! wywyższać cię będę.
29Wysławiajcież Pana, albowiem jest dobry: albowiem na wieki miłosierdzie jego.
1Halleluja. Wysławiajcie Pana; albowiem dobry, albowiem na wieki miłosierdzie jego.
2Któż wysłowi niezmierną moc Pańską, a wypowie wszystkę chwałę jego?
4A postanowił przed skrzynią Pańską z Lewitów sługu, aby wspominali, i wyznawali, i chwalili Pana, Boga Izraelskiego.
4Panie! wywiodłeś z piekła duszę moję; zachowałeś mię przy żywocie, abym nie zstąpił do grobu.
12Wspominajcie dziwne sprawy jego, które czynił, i cuda jego, i sądy ust jego.
8Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:
13Ale my lud twój i owce pastwiska twego, będziemy cię wysławiali na wieki; od narodu do narodu będziemy opowiadać chwałę twoję.
2Uprzedźmy oblicze jego z chwałą; psalmy mu śpiewajmy.
47Wybawże nas, Panie, Boże nasz! a zgromadź nas z tych pogan, abyśmy wysławiali imię świętobliwości twojej, a chlubili się w chwale twojej.
13Teraz tedy, Boże nasz! wyznajemy cię, a chwalimy imię sławy twojej.
1Chwalcie Pana wszystkie narody! chwalcie go wszyscy ludzie!
1Wysławiajcie Pana, albowiem dobry; albowiem na wieki trwa miłosierdzie jego;
2Chwalcie go ze wszelkiej mocy jego; chwalcie go według wielkiej dostojności jego.
1Wysławiajcież Pana, albowiem jest dobry; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
12Tedyś odmienił płacz mój w pląsanie; zdjąłeś ze mnie wór mój, a przepasałeś mię radością. Przetoż tobie śpiewać będzie chwała moja, a milczeć nie będzie. Panie, Boże mój! na wieki wysławiać cię będę.
30Jamci utrapiony, i zbolały; lecz zbawienie twoje, Boże! na miejscu bezpiecznem postawi mię.
17Obróci się boleść jego na głowę jego, a na wierzch głowy jego nieprawość jego spadnie. Będę wysławiał Pana według sprawiedliwości jego, a będę śpiewał imieniowi Pana najwyższego.
3Aby tak poznali na ziemi drogę twoję, a po wszystkich narodach zbawienie twoje.