Dzieje Apostolskie 4:35

Polska Biblia Gdanska

I kładli przed nogi apostolskie, i rozdawano to każdemu, ile komu było potrzeba.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Dz 5:2 : 2 I ujął nieco z onych pieniędzy z wiadomością żony swojej, a przyniósłszy część niejaką, położył u nóg apostolskich.
  • Dz 2:45 : 45 A osiadłości i majętności sprzedawali, i udzielali ich wszystkim, jako komu było potrzeba.
  • Dz 4:37 : 37 Mając rolę, sprzedawszy ją, przyniósł pieniądze i położył je u nóg apostolskich.
  • Dz 3:6 : 6 I rzekł Piotr: Srebra i złota nie mam; lecz co mam, to ci daję: W imieniu Jezusa Chrystusa Nazareńskiego wstań, a chodź.
  • Dz 6:1-6 : 1 A w oneż dni, gdy się przymnażało uczniów, wszczęło się szemranie Greków przeciwko Żydom, iż były zaniedbywane w posługiwaniu powszedniem wdowy ich. 2 A tak oni dwunastu zwoławszy mnóstwo uczniów, rzekli: Nie jest słuszna, żebyśmy my opuściwszy słowo Boże, służyli stołom. 3 Upatrzcież tedy, bracia! między sobą siedm mężów, dobre świadectwo mających, pełnych Ducha Świętego i mądrości, których byśmy postanowili nad tą sprawą. 4 A my modlitwy i usługi słowa pilnować będziemy. 5 I podobała się ta rzecz onemu wszystkiemu mnóstwu. I obrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, i Filipa, i Prochora, i Nikanora, i Tymona, i Parmena, i Mikołaja, nowonawróconego Antyjocheńczyka. 6 Tych stawili przed Apostołów, którzy pomodliwszy się, kładli na nich ręce.
  • 2 Kor 8:20-21 : 20 Uchodząc tego, aby nam kto nie przyganił dla tej obfitości, którą się przez nas usługuje, 21 Pilnie się starając o uczciwe rzeczy, nie tylko przed Panem, ale też i przed ludźmi.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Dz 2:42-46
    5 wersety
    87%

    42I trwali w nauce apostolskiej i w społeczności, i w łamaniu chleba, i w modlitwach.

    43I przyszedł strach na każdą duszę, a wiele się znamion i cudów przez Apostołów działo.

    44A wszyscy, którzy uwierzyli byli pospołu, i wszystkie rzeczy mieli spólne.

    45A osiadłości i majętności sprzedawali, i udzielali ich wszystkim, jako komu było potrzeba.

    46A na każdy dzień trwając zgodnie w kościele i chleb łamiąc po domach, przyjmowali pokarm z radością i w prostocie serdecznej.

  • Dz 4:31-34
    4 wersety
    86%

    31A gdy się oni modlili, zatrząsnęło się ono miejsce, na którem byli zgromadzeni, i napełnieni są wszyscy Duchem Świętym i mówili słowo Boże z bezpieczeństwem.

    32A onego mnóstwa wierzących było serce jedno i dusza jedna, a żaden z majętności swoich nie zwał nic swojem własnem, ale mieli wszystkie rzeczy spólne.

    33A wielką mocą Apostołowie dawali świadectwo o zmartwychwstaniu Pana Jezusowem i była wielka łaska nad nimi wszystkimi.

    34Bo żadnego nie było między nimi niedostatecznego; gdyż którzykolwiek mieli role albo domy, sprzedawając przynosili pieniądze za to, co posprzedawali,

  • Dz 4:36-37
    2 wersety
    85%

    36Tedy Jozes, który nazwany był od Apostołów Barnabaszem, (co się wykłada: syn pociechy), Lewita, z Cypru rodem,

    37Mając rolę, sprzedawszy ją, przyniósł pieniądze i położył je u nóg apostolskich.

  • Dz 11:29-30
    2 wersety
    77%

    29Tedy uczniowie, każdy z nich według przemożenia swego, postanowili posłać na wspomożenie braci, którzy mieszkali w Judzkiej ziemi.

    30Co też uczynili, posławszy do starszych przez rękę Barnabaszową i Saulową.

  • 2 Kor 8:13-15
    3 wersety
    73%

    13Bo nie chcę, aby insi mieli ulżenie a wy uciśnienie, ale żeby za równo natenczas wasza obfitość ich niedostatkowi usłużyła;

    14Aby też ich obfitość waszemu niedostatkowi usłużyła, żeby się stało porównanie,

    15Jako napisane: Kto wiele nazbierał, nie miał nazbyt; a kto mało nazbierał, nie miał mało.

  • Dz 20:34-35
    2 wersety
    72%

    34Owszem sami wiecie, że moim potrzebom i tych, którzy są ze mną, służyły te ręce,

    35Wszystkomci wam okazał, iż tak pracując, musimy podejmować słabe, a pamiętać na słowa Pana Jezusowe, że on rzekł: Szczęśliwsza jest rzecz dawać, niżeli brać.

  • 71%

    6Tych stawili przed Apostołów, którzy pomodliwszy się, kładli na nich ręce.

  • 12Lecz przez ręce apostolskie działo się wiele znamion i cudów między ludem, (a byli wszyscy jednomyślnie w przysionku Salomonowym.

  • 1 Kor 16:1-2
    2 wersety
    70%

    1A około składania na świętych, jakom postanowił we zborach Galickich, tak też i wy czyńcie.

    2Każdego pierwszego dnia w tygodniu każdy z was niech odkłada u siebie, zbierając według tego, jako mu się powodzi, aby nie dopiero, gdy przyjdę, składania czynione były.

  • 15Tak że i na ulice wynosili chorych i kładli je na pościelach i łóżkach, aby przynajmniej cień Piotra przychodzącego zacienił niektórych z nich.

  • 69%

    2I ujął nieco z onych pieniędzy z wiadomością żony swojej, a przyniósłszy część niejaką, położył u nóg apostolskich.

  • 5Zdało mi się tedy za rzecz potrzebną, napomnieć braci, aby do was wprzód poszli i pierwej zgotowali przedtem opowiedzianą waszę szczodrobliwość, aby była gotowa tak jako szczodrobliwość, a nie jako rzecz przymuszona.

  • 18I mierzyli w Gomer, i nie zbywało temu, co więcej nazbierał, ani nie dostawało temu, co mniej; każdy według tego, co mógł zjeść, nazbierał.

  • 35I rzekł im: Gdym was posyłał bez mieszka, i bez taistry, i bez butów, izali wam czego nie dostawało? A oni rzekli: Niczego.

  • 15A gdyby brat albo siostra byli nieodziani i schodziłoby im na powszedniej żywności,

  • 18Aby innym dobrze czynili, w uczynki dobre bogatymi byli, radzi dawali, a radzi udzielali,

  • 22I przyszła o nich wieść do uszów zboru, który był w Jeruzalemie, i posłali Barnabasza, aby szedł aż do Antyjochii.

  • 4A gdy przyszli do Jeruzalemu, przyjęci byli od zboru i od Apostołów, i starszych, i opowiedzieli, cokolwiek Bóg przez nie czynił.

  • 68%

    5Weźmij od nich, aby to było na potrzebę przy służbie w namiocie zgromadzenia, i oddaj to Lewitom, każdemu według potrzeby urzędu jego.

  • 4Ci bowiem wszyscy z tego, co im zbywało, wrzucili do darów Bożych, ale ta z niedostatku swego wszystkę żywność, którą miała, wrzuciła.

  • 17Tedy na nie wkładali ręce, a oni przyjmowali Ducha Świętego.

  • 10Każdy jako wziął dar, tak nim jeden drugiemu usługujcie, jako dobrzy szafarze rozlicznej łaski Bożej.

  • 13Potrzebom świętych udzielający, gościnności naśladujący.

  • Dz 6:1-2
    2 wersety
    68%

    1A w oneż dni, gdy się przymnażało uczniów, wszczęło się szemranie Greków przeciwko Żydom, iż były zaniedbywane w posługiwaniu powszedniem wdowy ich.

    2A tak oni dwunastu zwoławszy mnóstwo uczniów, rzekli: Nie jest słuszna, żebyśmy my opuściwszy słowo Boże, służyli stołom.

  • 68%

    5Tedy on z pilnością patrzał na nie, spodziewając się co wziąć od nich.

  • 15I uczynili tak, i usiedli wszyscy.

  • 4Z wielką prośbą nas żądając, abyśmy to dobrodziejstwo i spólne udzielenie, którem się usługuje świętym, przyjęli.

  • 68%

    3Ten ujrzawszy Piotra i Jana, że mieli wnijść do kościoła, prosił ich o jałmużnę.

  • 67%

    4A ci, którzy byli rozproszeni, chodzili opowiadając słowo Boże.

  • 67%

    11Wziął tedy Jezus one chleby, a podziękowawszy rozdał uczniom, a uczniowie siedzącym; także i z onych rybek, ile jedno chcieli.

  • 17Każdy ukaże się z darem ręki swojej według błogosławieństwa Pana, Boga twego, które on da tobie.

  • 36Rozpuść je, aby poszedłszy do okolicznych wsi i miasteczek, nakupili sobie chleba; bo nie mają, coby jedli.

  • 30I każdemu, któryby cię prosił, daj, a temu, co twoje bierze, nie upominaj się.

  • 16A Jezus im rzekł: Nie potrzeba im odchodzić, dajcie wy im co jeść.

  • 40A gdy słońce zachodziło, wszyscy, którzy mieli chorujące na rozmaite niemocy, przywodzili je do niego, a on na każdego z nich ręce włożywszy, uzdrawiał je.

  • 67%

    7A postawiwszy je w pośrodku, pytali ich: Którą mocą a któremeście to imieniem uczynili?