Ksiega Rodzaju 35:16

Polska Biblia Gdanska

Potem odeszli z Betel; i było jeszcze jakoby mila drogi do Efraty, i rodziła Rachel a ciężkie rodzenie miała.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Mi 5:2 : 2 Ale ty, Betlehemie Efrata! acześ najmniejszy między tysiącami Judzkimi, z ciebie mi jednak wyjdzie ten, który będzie panującym w Izraelu, a wyjścia jego są z dawna, ode dni wiecznych.
  • Rdz 48:7 : 7 A gdym się wracał z Padan, umarła mi Rachel w ziemi Chananejskiej w drodze, gdym jeszcze był jakoby na milę od Efraty, i pogrzebłem ją tam przy drodze ku Efracie; a toć jest Betlehem.
  • Mt 2:18 : 18 Głos w Ramie słyszany jest, lament, i płacz, i narzekanie wielkie: Rachel płacząca synów swoich nie dała się pocieszyć, przeto, że ich nie masz.
  • 1 Tm 2:15 : 15 Lecz zbawiona będzie przez rodzenie dziatek, jeźliby zostały w wierze i w miłości, i w świętobliwości z miernością.
  • Rt 1:2 : 2 A imię męża onego było Elimelech, imię też żony jego Noemi, także imiona dwóch synów jego Mahalon i Chelijon, a ci byli Efratejczykami z Betlehem Juda, którzy zaszedłszy do krainy Moabskiej, mieszkali tam.
  • 2 Krl 5:19 : 19 I rzekł mu: Idź w pokoju. A gdy odjechał od niego, jakoby na milę drogi,
  • 1 Krn 2:19 : 19 A gdy umarła Azuba, pojął sobie Kaleb Esratę, która mu urodziła Hura.
  • Ps 132:6 : 6 Oto usłyszawszy o niej w Efracie, znaleźliśmy ją na polach leśnych.
  • Mt 2:1 : 1 A gdy się Jezus narodził w Betlehemie Judzkiem za dnia Heroda króla, oto mędrcy ze wschodu słońca przybyli do Jeruzalemu, mówiąc:
  • Mt 2:16 : 16 Tedy Herod ujrzawszy, że był oszukany od mędrców, rozgniewał się bardzo, a posławszy pobił wszystkie dziatki, które były w Betlehemie i po wszystkich granicach jego, od dwóch lat i niżej, według czasu, o którym się był pilnie wywiedział od mędrców.
  • Rdz 3:16 : 16 A do niewiasty rzekł: Obficie rozmnożę boleści twoje, i poczęcia twoje; w boleści rodzić będziesz dzieci, a wola twa poddana będzie mężowi twemu, a on nad tobą panować będzie.
  • Rdz 35:19 : 19 A tak umarła Rachel, i pogrzebiona jest na drodze ku Efracie; tać jest Betlehem.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Rdz 35:17-21
    5 wersety
    83%

    17A gdy ciężko pracowała przy rodzeniu, rzekła baba do niej: Nie bój się; bo i tego syna będziesz miała.

    18A stało się, gdy wychodziła dusza jej, ( bo tamże umarła ), nazwała imię jego Ben Oni; ale ojciec jego nazwał go Benjamin.

    19A tak umarła Rachel, i pogrzebiona jest na drodze ku Efracie; tać jest Betlehem.

    20I postawił Jakób znak nad grobem jej; toć jest znak grobu Rachelinego aż po dziś dzień.

    21I poszedł stamtąd Izrael, i rozbił namiot swój za wieżą Heder.

  • 7A gdym się wracał z Padan, umarła mi Rachel w ziemi Chananejskiej w drodze, gdym jeszcze był jakoby na milę od Efraty, i pogrzebłem ją tam przy drodze ku Efracie; a toć jest Betlehem.

  • Rdz 30:22-25
    4 wersety
    74%

    22Wspomniał też Bóg, na Rachelę, i wysłuchał ją Bóg, a otworzył żywot jej.

    23Tedy począwszy porodziła syna, i rzekła: Odjął Bóg zelżywość moję.

    24I nazwała imię jego Józef, mówiąc: Niech mi przyda Pan drugiego syna.

    25I stało się, gdy porodziła Rachel Józefa, mówił Jakób do Labana: Puść mię, abym się wrócił do miejsca mego, i do ziemi mojej.

  • 15I nazwał Jakób imię miejsca onego, gdzie Bóg z nim mówił, Betel.

  • Rdz 30:1-3
    3 wersety
    72%

    1A widząc Rachel, że nie rodziła Jakóbowi, zajrzała Rachel siostrze swej, rzekła do Jakóba: Daj mi syny, a jeźli nie dasz, umrę.

    2Zapalił się tedy gniewem Jakób na Rachelę, i rzekł: Zażem ja Bóg, który zawściągnął płód żywota twego?

    3A ona rzekła: Oto służebnica moja Bala; wnijdźże do niej, i porodzi na kolanach moich, a będę też miała syny z niej.

  • 27I stało się, gdy przyszedł czas rodzenia jej, oto bliźnięta były w żywocie jej.

  • Rdz 29:9-12
    4 wersety
    71%

    9A gdy to jeszcze mówił z nimi, Rachel nadeszła z owcami ojca swego, bo je ona pasła.

    10I gdy ujrzał Jakób Rachelę, córkę Labana, brata matki swojej, z owcami Labana, brata matki swej: tedy przystąpił Jakób, i odwalił kamień z wierzchu studni, a napoił owce Labana, brata matki swojej.

    11I pocałował Jakób Rachelę, i podniósłszy głos swój płakał.

    12I oznajmił Jakób Racheli, że jest bratem ojca jej, a iż jest synem Rebeki: a ona bieżawszy opowiedziała to ojcu swemu.

  • Rdz 30:7-8
    2 wersety
    71%

    7Potem zaś począwszy porodziła Bala, służebnica Racheli, drugiego syna Jakóbowi.

    8Tedy rzekła Rachel: Mężniem się biedziła z siostrą moją, a przemogłam; i nazwała imię jego Neftali.

  • 5Tedy poczęła Bala, i urodziła Jakóbowi syna.

  • 16A miał Laban dwie córki: imię starszej Lija, a imię młodszej Rachel.

  • 24Synowie Racheli: Józef i Benjamin.

  • 6Przyszedł tedy Jakób do Luzy, która jest w ziemi Chananejskiej, ta jest Betel, sam i wszystek lud, który z nim był.

  • 19Synowie Racheli, żony Jakóbowej: Józef i Benjamin.

  • 6Zatem rzekł do nich: A dobrze się ma? a oni odpowiedzieli: Dobrze; a oto, Rachel córka jego idzie z stadem.

  • 24A gdy się wypełniły dni jej, aby porodziła, oto bliźnięta były w żywocie jej.

  • 31A widząc Pan, że nienawidził Liję, otworzył żywot jej; a Rachel niepłodna była.

  • 34A Rachel wziąwszy one bałwany włożyła je pod sidło wielbłądowe, i usiadła na nich; i zmacał Laban wszystek namiot, a nie znalazł.

  • 15Tak mówi Pan: Głos w Rama słyszany jest, narzekanie i płacz bardzo gorzki; Rachel płacząca synów swoich nie dała się pocieszyć po synach swoich, przeto, że ich niemasz.

  • 14Tedy odpowiedziała Rachel i Lija, i rzekły mu: Izaż jeszcze mamy cząstkę jaką i dziedzictwo w domu ojca naszego?

  • 18Głos w Ramie słyszany jest, lament, i płacz, i narzekanie wielkie: Rachel płacząca synów swoich nie dała się pocieszyć, przeto, że ich nie masz.

  • 19A Laban odszedł był strzyc owce swoje: wtem ukradła Rachel bałwany, które miał ojciec jej.

  • 4Przetoż posłał Jakób, i wyzwał Rachelę i Liję na pole do trzody swojej.

  • 22Cić są synowie Racheli, którzy się urodzili Jakóbowi; wszystkich dusz czternaście.