Ewangelia wedlug sw. Jana 12:1

Polska Biblia Gdanska

Tedy Jezus szóstego dnia przed wielkanocą przyszedł do Betanii, kędy był Łazarz, który był umarł, którego wzbudził od umarłych .

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Mt 21:17 : 17 A opuściwszy je, wyszedł z miasta do Betanii, i tam został;
  • J 11:55 : 55 A była blisko wielkanoc żydowska, a wiele ich szło do Jeruzalemu z onej krainy przed wielkanocą, aby się oczyścili.
  • Mk 14:3-8 : 3 A gdy on był w Betanii, w domu Szymona trędowatego, gdy siedział u stołu, przyszła niewiasta, mając słoik alabastrowy maści szpikanardowej płynącej, bardzo kosztownej, a stłukłszy słoik alabastrowy, wylała ją na głowę jego. 4 I gniewali się niektórzy sami w sobie, a mówili: Na cóż się stała utrata tej maści? 5 Albowiem się to mogło sprzedać drożej niż za trzysta groszy, i rozdać ubogim; i szemrali przeciwko niej. 6 Ale Jezus rzekł: Zaniechajcie jej, przeczże się jej przykrzycie? Dobryć uczynek uczyniła przeciwko mnie. 7 Zawsze bowiem ubogie macie z sobą, i kiedykolwiek chcecie, możecie im dobrze czynić; ale mnie nie zawsze mieć będziecie. 8 Ona, co mogła, to uczyniła; poprzedziła, aby ciało moje pomazała ku pogrzebowi.
  • Lk 24:50 : 50 I wywiódł je precz aż do Betanii, a podniósłszy ręce swoje błogosławił im.
  • J 11:1 : 1 A był niektóry chory Łazarz z Betanii, z miasteczka Maryi i Marty, siostry jej.
  • J 11:44 : 44 I wyszedł ten, który był umarł, mając związane ręce i nogi chustkami, a twarz jego była chustką obwiązana. Rzekł im Jezus: Rozwiążcie go, a niechaj odejdzie.
  • J 12:20 : 20 A byli niektórzy Grekowie z tych, którzy przychodzili do Jeruzalemu, żeby się modlili w święto.
  • Mt 26:6-9 : 6 A gdy Jezus był w Betanii, w domu Szymona trędowatego, 7 Przystąpiła do niego niewiasta, mająca słoik alabastrowy maści bardzo kosztownej, i wylała ją na głowę jego, gdy siedział u stołu. 8 Co widząc uczniowie jego, rozgniewali się, mówiąc: I na cóż ta utrata? 9 Albowiem mogła być ta maść drogo sprzedana, i mogło się to dać ubogim. 10 Co gdy poznał Jezus, rzekł im: Przecz się przykrzycie tej niewieście? Dobry zaprawdę uczynek uczyniła przeciwko mnie. 11 Albowiem ubogie zawsze macie z sobą, ale mnie nie zawsze mieć będziecie.
  • Mk 11:11 : 11 I wjechał Jezus do Jeruzalemu i przyszedł do kościoła, a obejrzawszy wszystko, gdy już była wieczorna godzina, wyszedł do Betanii z dwunastoma.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • J 12:2-3
    2 wersety
    84%

    2Tamże mu sprawili wieczerzę, a Marta posługiwała, a Łazarz był jednym z onych, którzy z nim społem u stołu siedzieli.

    3A Maryja wziąwszy funt maści szpikanardowej bardzo drogiej, namaściła nogi Jezusowe, i utarła włosami swojemi nogi jego, i napełniony był on dom wonnością onej maści.

  • J 11:1-6
    6 wersety
    80%

    1A był niektóry chory Łazarz z Betanii, z miasteczka Maryi i Marty, siostry jej.

    2(A to była ona Maryja, która pomazała Pana maścią, i ucierała nogi jego włosami swojemi, której brat Łazarz chorował.)

    3Posłały tedy siostry do niego, mówiąc: Panie! oto ten, którego miłujesz, choruje.

    4A usłyszawszy to Jezus, rzekł: Ta choroba nie jest na śmierć, ale dla chwały Bożej, aby był uwielbiony Syn Boży przez nią.

    5A Jezus umiłował Martę i siostrę jej, i Łazarza.

    6A gdy usłyszał, iż choruje, tedy został przez dwa dni na onemże miejscu, gdzie był.

  • J 12:9-12
    4 wersety
    79%

    9Dowiedział się tedy lud wielki z Żydów, iż tam był, i przyszli nie tylko dla Jezusa, ale też aby Łazarza widzieli, którego był wzbudził od umarłych.

    10I radzili się przedniejsi kapłani, żeby i Łazarza zabili.

    11Bo wiele z Żydów dla niego odstępowali i wierzyli w Jezusa.

    12Nazajutrz wielki lud, który był przyszedł na święto, usłyszawszy, iż Jezus idzie do Jeruzalemu,

  • J 12:17-18
    2 wersety
    79%

    17Świadczył tedy lud, który z nim był, iż Łazarza zawołał z grobu i wzbudził go od umarłych.

    18Dlatego też wyszedł przeciwko niemu lud, że słyszał, iż on ten cud uczynił.

  • J 11:17-21
    5 wersety
    79%

    17Przyszedłszy tedy Jezus, znalazł go już cztery dni w grobie leżącego.

    18(A była Betania blisko Jeruzalemu, jakoby na piętnaście stajan.)

    19A przyszło było wiele Żydów do Marty i Maryi, aby je cieszyli po bracie ich.

    20Marta tedy, gdy usłyszała, że Jezus idzie, bieżała przeciwko niemu; ale Maryja w domu siedziała.

    21I rzekła Marta do Jezusa: Panie! byś tu był, nie umarłby był brat mój.

  • J 11:43-45
    3 wersety
    76%

    43A to rzekłszy, zawołał głosem wielkim: Łazarzu! wynijdź sam!

    44I wyszedł ten, który był umarł, mając związane ręce i nogi chustkami, a twarz jego była chustką obwiązana. Rzekł im Jezus: Rozwiążcie go, a niechaj odejdzie.

    45Wiele tedy z Żydów, którzy byli przyszli do Maryi, a widzieli to, co uczynił Jezus, uwierzyło weń.

  • J 11:38-39
    2 wersety
    76%

    38Ale Jezus zasię rozrzewniwszy się sam w sobie, przyszedł do grobu; a była jaskinia, a kamień był położony na niej.

    39I rzekł Jezus: Odejmijcie ten kamień. Rzekła mu Marta, siostra onego umarłego: Panie! jużci cuchnie; bo już cztery dni w grobie.

  • J 11:14
    76%

    14Tedy im rzekł Jezus jawnie: Łazarz umarł.

  • J 11:29-34
    6 wersety
    75%

    29Ona skoro usłyszała, wnet wstała i szła do niego.

    30(A Jezus jeszcze był nie przyszedł do miasteczka, ale był na temże miejscu, gdzie Marta była wyszła przeciwko niemu.)

    31Żydowie tedy, którzy z nią byli w domu, a cieszyli ją, ujrzawszy Maryję, iż prędko wstała i wyszła, szli za nią, mówiąc: Idzie do grobu, aby tam płakała.

    32Ale Maryja, gdy tam przyszła, gdzie był Jezus, ujrzawszy go, przypadła do nóg jego i rzekła: Panie! byś tu był, nie umarłby był brat mój.

    33Jezus tedy, gdy ją ujrzał płaczącą, i Żydy, którzy byli z nią przyszli, płaczące, rozrzewnił się w duchu i zafrasował się,

    34I rzekł: Gdzieście go położyli? Rzekli mu: Panie! pójdź, a oglądaj.

  • Mt 26:6
    74%

    6A gdy Jezus był w Betanii, w domu Szymona trędowatego,

  • J 11:23-25
    3 wersety
    74%

    23Rzekł jej Jezus: Wstanieć brat twój.

    24Rzekła mu Marta: Wiem, iż wstanie przy zmartwychwstaniu w on ostateczny dzień.

    25I rzekł jej Jezus: Jam jest zmartwychwstanie i żywot; kto w mię wierzy, choćby też umarł, żyć będzie.

  • J 6:4
    73%

    4A była blisko wielkanoc, święto żydowskie.

  • Mk 11:11-12
    2 wersety
    72%

    11I wjechał Jezus do Jeruzalemu i przyszedł do kościoła, a obejrzawszy wszystko, gdy już była wieczorna godzina, wyszedł do Betanii z dwunastoma.

    12A drugiego dnia, gdy wychodzili z Betanii, łaknął.

  • Lk 7:11
    72%

    11I stało się nazajutrz, że szedł do miasta, które zowią Naim, a szło z nim uczniów jego wiele i lud wielki.

  • J 11:11-12
    2 wersety
    72%

    11To powiedziawszy, potem rzekł do nich: Łazarz, przyjaciel nasz, śpi; ale idę, abym go ze snu obudził.

    12Tedy rzekli uczniowie jego: Panie! jeźliże śpi, będzie zdrów.

  • Lk 7:14-15
    2 wersety
    72%

    14I przystąpiwszy dotknął się trumny (mar), (a ci, co nieśli, stanęli) i rzekł: Młodzieńcze! tobie mówię, wstań.

    15I usiadł on, który był umarł, i począł mówić; i oddał go matce jego.

  • J 11:41
    70%

    41Odjęli tedy kamień, gdzie był umarły położony. A Jezus podniósłszy oczy swe w górę, rzekł: Ojcze! dziękuję tobie, żeś mię wysłuchał.

  • Mk 14:12
    69%

    12Pierwszego tedy dnia przaśników, gdy baranka wielkanocnego zabijano, rzekli mu uczniowie jego: Gdzie chcesz, abyśmy szedłszy nagotowali, żebyś jadł baranka?

  • Lk 8:54
    69%

    54A on wygnawszy precz wszystkich, i ująwszy ją za rękę, zawołał, mówiąc: Dzieweczko, wstań!

  • J 2:13
    69%

    13Albowiem była blisko wielkanoc żydowska; i wstąpił Jezus do Jeruzalemu.

  • Mt 14:12
    69%

    12A przyszedłszy uczniowie jego wzięli ciało i pogrzebli je, a szedłszy powiedzieli Jezusowi.

  • Mk 14:17
    69%

    17A gdy był wieczór, przyszedł ze dwunastoma.

  • Mt 26:17
    69%

    17A pierwszego dnia przaśników przystąpili uczniowie do Jezusa, mówiąc mu: Gdzież chcesz, żeć nagotujemy, abyś jadł baranka?