Ksiega Jonasza 3:1

Polska Biblia Gdanska

Tedy się stało słowo Pańskie do Jonasza powtóre, mówiąc:

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Jon 1:1 : 1 I stało się słowo Pańskie do Jonasza, syna Amaty, mówiąc:
  • J 21:15-17 : 15 A gdy obiad odprawili, rzekł Jezus Szymonowi Piotrowi: Szymonie Jonaszowy, miłujesz mię więcej niżeli ci? Rzekł mu: Tak jest, Panie! ty wiesz, że cię miłuję. Rzekł mu: Paśże baranki moje. 16 Rzekł mu zasię po wtóre: Szymonie Jonaszowy! miłujesz mię? Rzekł mu: Tak jest, Panie! ty wiesz, że cię miłuję. Rzekł mu: Paśże owce moje. 17 Rzekł mu po trzecie: Szymonie Jonaszowy! miłujesz mię? I zasmucił się Piotr, że mu po trzecie rzekł: Miłujesz mię? I odpowiedział mu : Panie! ty wszystko wiesz, ty znasz, że cię miłuję. Rzekł mu Jezus: Paśże owce moje.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Jon 3:2-6
    5 wersety
    87%

    2Wstań, idź do Niniwy, tego miasta wielkiego, a każ przeciwko niemu to, coć rozkazuję.

    3Wstał tedy Jonasz, i poszedł do Niniwy według słowa Pańskiego. (A Niniwe było miasto bardzo wielkie na trzy dni drogi.)

    4Tedy Jonasz począł chodzić po mieście, ile mógł za jeden dzień ujść, i wołał mówiąc: Po czterdziestu dniach Niniwe będzie wywrócone.

    5I uwierzyli Niniwczycy Bogu; a zapowiedziawszy post oblekli się w wory, od największego z nich aż do najmniejszego z nich.

    6Bo gdy ta rzecz przyszła do króla Niniwskiego, powstawszy z stolicy swojej złożył z siebie odzienie swoje, a oblekłszy się w wór, siedział w popiele.

  • Jon 1:1-4
    4 wersety
    85%

    1I stało się słowo Pańskie do Jonasza, syna Amaty, mówiąc:

    2Wstań, idź do Niniwy miasta tego wielkiego, a wołaj przeciwko niemu; bo wstąpiła złość ich przed oblicze moje.

    3Ale Jonasz wstał, aby uciekł do Tarsu od oblicza Pańskiego; a przyszedłszy do Joppen, znalazł okręt, który miał iść do Tarsu, a zapłaciwszy od niego wstąpił nań, aby płynął z nimi do Tarsu od oblicza Pańskiego.

    4Ale Pan wzruszył wiatr wielki na morzu, i powstał wicher wielki na morzu; i zdało się, jakoby się okręt rozbić miał.

  • 10Ale ja z głosem dziękczynienia ofiarować ci będę, com ślubował, spełnię; od Pana jest obfite wybawienie. I rozkazał Pan onej rybie, a wyrzuciła Jonasza na brzeg.

  • 3Potem stało się słowo Pańskie do mnie powtóre, mówiąc:

  • 17

  • 1Lecz Pan był nagotował rybę wielką, żeby pożarła Jonasza; i był Jonasz we wnętrznościach onej ryby trzy dni i trzy nocy.

  • 1I stało się słowo Pańskie do Jeremijasza po wtóre, gdy jeszcze był zamknięty w sieni ciemnicy, mówiąc:

  • Jon 4:1-2
    2 wersety
    72%

    1I nie podobało się to bardzo Jonaszowi, i rozpalił się gniew jego.

    2Przetoż się modlił Panu, i rzekł: Proszę Panie! azażem tego nie mówił, gdym jeszcze był w ziemi mojej? Dlategom się pospieszył, abym uciekł do Tarsu, gdyżem wiedział, żeś ty Bóg łaskawy i litościwy, długo cierpliwy i wielkiego miłosierdzia, a który żałujesz złego.

  • 72%

    1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 72%

    9I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 1I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

  • 1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 1Stało się zaś słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 8I stało się słowo Pańskie do niego, mówiąc:

  • 1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 1Słowo, które się stało do Jeremijasza od Pana mówiąc:

  • 1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 70%

    1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 70%

    4Stało się mówię, słowo Pańskie do mnie, mówiąc

  • 2I stało się słowo Pańskie do niego, mówiąc:

  • 1Słowo, które się stało do Jeremijasza od Pana mówiąc:

  • 41Mężowie Niniwiccy staną na sądzie z tym rodzajem, i potępią go, przeto że pokutowali na kazanie Jonaszowe; a oto tu więcej niżeli Jonasz.

  • 2Tedy się stało słowo Pańskie do mnie, mówąc:

  • 1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 15Zatem wzięli Jonasza i wrzucili go w morze; i uspokoiło się morze od wzburzenia swego.

  • 1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 17Że rzekł Pan do mnie, mówiąc:

  • 18Wtem się stało słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 8I rzekli do niego: Powiedz nam proszę, dla kogo to złe przyszło na nas? coś za rzemiosła? skąd idziesz? z którejś ziemi i z któregoś narodu?

  • 1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 1I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 19Potem stało się słowo Pańskie do Jeremijasza, mówiąc:

  • 2Że się Pan ukazał Salomonowi powtóre, jako mu się ukazał w Gabaon.

  • 5Bo wyszedł był Jonasz z miasta, i siedział na wschód słońca przeciwko miastu; a uczyniwszy tam sobie budę, usiadł pod nią w cieniu, ażby ujrzał, coby się działo z onem miastem.

  • 32Mężowie Niniwiccy staną na sądzie z tym rodzajem i potępią go, przeto że pokutowali na kazanie Jonaszowe; a oto tu więcej, niżeli Jonasz.

  • 20I stało się słowo Pańskie do mnie mówiąc:

  • 2Tedy rzekł Pan do mnie, mówiąc:

  • 26I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

  • 15Tedy zawołał Anioł Pański na Abrahama po wtóre z nieba mówiąc: