Ewangelia wedlug sw. Lukasza 1:22

Polska Biblia Gdanska

A wyszedłszy nie mógł do nich mówić; i poznali, że widzenie widział w kościele; bo im przez znaki ukazywał, i został niemym.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Lk 1:62 : 62 I skinęli na ojca jego, jako by go chciał nazwać.
  • J 13:24 : 24 Przetoż na tego skinął Szymon Piotr, aby się wypytał, który by to był, o którym mówił.
  • Dz 12:17 : 17 A skinąwszy na nie ręką, aby umilknęli, rozpowiedział im, jako go Pan wywiódł z więzienia i rzekł: Oznajmijcie to Jakóbowi i braciom. A wyszedłszy, szedł na inne miejsce.
  • Dz 19:33 : 33 A z onej zgrai wywlekli Aleksandra, którego popychali Żydowie; a Aleksander skinąwszy ręką, chciał dać sprawę ludowi.
  • Dz 21:40 : 40 A gdy on dopuścił, Paweł stojąc na wschodzie, skinął ręką na lud. A gdy było wielkie milczenie, uczynił rzecz do nich żydowskim językiem, mówiąc:

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Lk 1:18-21
    4 wersety
    83%

    18I rzekł Zacharyjasz do Anioła: Po czemże to poznam? bom ja jest stary, a żona moja podeszła w dniach swych.

    19A odpowiadając Anioł, rzekł mu: Jam jest Gabryjel, który stoję przed obliczem Bożem, a posłanym jest, abym mówił do ciebie, a iżbym ci to wesołe poselstwo odniósł.

    20A oto oniemiejesz, i nie będziesz mógł mówić aż do onego dnia, którego się to stanie, dlatego, żeś nie uwierzył słowom moim, które się wypełnią czasu swego.

    21A lud oczekiwał Zacharyjasza; i dziwowali się, że tak długo bawił w kościele.

  • Lk 1:23
    78%

    23I stało się, gdy się wypełniły dni posługiwania jego, odszedł do domu swego.

  • Lk 1:11-13
    3 wersety
    74%

    11Tedy mu się pokazał Anioł Pański, stojący po prawej stronie ołtarza, na którym kadzono.

    12I zatrwożył się Zacharyjasz ujrzawszy go, a bojaźń przypadła nań.

    13I rzekł do niego Anioł: Nie bój się, Zacharyjaszu! boć jest wysłuchana modlitwa twoja, a Elżbieta, żona twoja, urodzi ci syna, i nazwiesz imię jego Jan,

  • Lk 1:62-67
    6 wersety
    72%

    62I skinęli na ojca jego, jako by go chciał nazwać.

    63A on kazawszy sobie podać tabliczkę, napisał mówiąc: Jan jest imię jego. I dziwowali się wszyscy.

    64A zarazem otworzyły się usta jego, i język jego, i mówił, wielbiąc Boga.

    65I przyszedł strach na wszystkie sąsiady ich, i po wszystkiej górnej krainie Judzkiej rozgłoszone są wszystkie te słowa.

    66Tedy wszyscy, którzy o tem słyszeli, składali to do serca swego, mówiąc: Cóż to wżdy za dziecię będzie? I była z nim ręka Pańska.

    67A Zacharyjasz, ojciec jego, napełniony będąc Duchem Świętym, prorokował mówiąc:

  • Dz 9:7
    69%

    7A mężowie, którzy z nim byli w drodze, stanęli, zdumiawszy się; głos tylko słysząc, ale nikogo nie widząc.

  • Lk 11:14
    69%

    14Tedy wyganiał dyjabła, który był niemy. I stało się, gdy wyszedł on dyjabeł, przemówił niemy; i dziwował się lud.

  • Mk 7:32-37
    6 wersety
    69%

    32I przywiedli mu głuchego i z ciężkością mówiącego, a prosili go, aby na niego rękę włożył.

    33A wziąwszy go Pan od ludu osobno, włożył palce swoje w uszy jego, a plunąwszy dotknął się języka jego;

    34A wejrzawszy w niebo, westchnął i rzekł do niego: Efata! to jest, otwórz się.

    35I wnet się otworzyły uszy jego, i rozwiązała się związka języka jego, i wymawiał dobrze.

    36Tedy im zakazał, aby tego nikomu nie powiadali.

    37Ale czem on im bardziej zakazywał, tem oni to bardziej rozgłaszali, i nader się bardzo zdumiewali, mówiąc: Dobrze wszystko uczynił; bo czyni, iż głusi słyszą i niemi mówią.

  • Lk 1:59
    69%

    59I stało się, że ósmego dnia przyszli, aby obrzezali dzieciątko; i nazwali je imieniem ojca jego, Zacharyjaszem.

  • Dz 22:17
    69%

    17I stało się potem, gdym się wrócił do Jeruzalemu, a modliłem się w kościele, żem był w zachwyceniu.

  • Lk 1:40
    68%

    40A wszedłszy w dom Zacharyjaszowy, pozdrowiła Elżbietę.

  • Dz 12:9
    68%

    9Tedy wyszedłszy Piotr, szedł za nim, a nie wiedział, że się to działo po prawdzie, co się działo przez Anioła; lecz mniemał, że widzenie widział.

  • Lk 18:35
    68%

    35I stało się, gdy się on przybliżał do Jerycha, ślepy niektóry siedział podle drogi, żebrząc.

  • Mt 12:22
    68%

    22Tedy przywiedziono do niego opętanego, ślepego i niemego, i uzdrowił go, tak iż on ślepy i niemy i mówił i widział.

  • Dz 4:14
    68%

    14Widząc też onego człowieka z nimi stojącego, który był uzdrowiony, nie mieli co przeciwko temu mówić.

  • Dz 22:2
    67%

    2A gdy usłyszeli, iż do nich rzecz czynił żydowskim językiem, tem się bardziej uciszyli. I rzekł:

  • Lk 1:8
    67%

    8Stało się tedy, gdy odprawiał urząd kapłański w porządku przemiany swojej przed Bogiem.

  • Mk 1:44-45
    2 wersety
    67%

    44I rzekł mu: Patrz, abyś nikomu nic nie powiadał, ale idź, a ukaż się kapłanowi, i ofiaruj za oczyszczenie twoje to, co rozkazał Mojżesz, na świadectwo przeciwko nim.

    45Ale on odszedłszy, począł wiele opowiadać i rozsławiać tę rzecz, tak iż już nie mógł Jezus jawnie wnijść do miasta, ale był na ustroniu na miejscach pustych. I schodzili się do niego zewsząd.

  • Dn 10:15
    67%

    15A gdy mówił do mnie temi słowy, spuściłem twarz moję ku ziemi, i zamilknąłem.

  • Mt 9:32-33
    2 wersety
    67%

    32A gdy oni wychodzili, oto przywiedli mu człowieka niemego, opętanego od dyjabła.

    33A gdy był wygnany on dyjabeł, przemówił niemy; i dziwował się lud, mówiąc: Nigdy się taka rzecz nie pokazała w Izraelu.

  • Mk 9:15
    67%

    15A wnetże lud wszystek ujrzawszy go, polękali się, i zbieżawszy się, przywitali go.

  • Mt 15:31
    67%

    31Tak iż się on lud dziwował, widząc, że niemi mówią, ułomni uzdrowieni są, chromi chodzą, a ślepi widzą; i wielbili Boga Izraelskiego.

  • Mk 8:22-25
    4 wersety
    67%

    22Potem przyszedł do Betsaidy; i przywiedli do niego ślepego, prosząc go, aby się go dotknął.

    23A ująwszy onego ślepego za rękę, wywiódł go precz za miasteczko, i plunąwszy na oczy jego, włożył na niego ręce, i pytał go, jeźliby co widział.

    24A on spojrzawszy w górę, rzekł: Widzę ludzi; bo widzę, że chodzą jako drzewa.

    25Potem zasię włożył ręce na oczy jego, i rozkazał mu w górę spojrzeć; i uzdrowiony jest na wzroku, tak że i z daleka wszystkich jasno widział.

  • Dz 3:9-10
    2 wersety
    67%

    9A widział go wszystek lud chodzącego i chwalącego Boga.

    10I poznali go, iż to on był, który dla jałmużny siadał u drzwi pięknych kościelnych; i napełnieni są strachu i zdumienia nad tem, co mu się stało.

  • Lk 9:36
    67%

    36A gdy się stał on głos, znaleziony jest sam Jezus. A oni milczeli, i nie powiadali w one dni nikomu nic z tego, co widzieli.

  • Mk 9:6
    67%

    6Albowiem nie wiedział, co by mówił; bo przestraszeni byli.

  • Dz 21:40
    66%

    40A gdy on dopuścił, Paweł stojąc na wschodzie, skinął ręką na lud. A gdy było wielkie milczenie, uczynił rzecz do nich żydowskim językiem, mówiąc:

  • Dz 2:7
    66%

    7I zdumiewali się wszyscy, i dziwowali się, mówiąc jedni do drugich: Izali oto ci wszyscy, którzy mówią, nie są Galilejczycy?

  • Lk 5:26
    66%

    26I zdumieli się wszyscy, i chwalili Boga, i napełnieni byli bojaźnią, mówiąc: Widzieliśmy dziś dziwne rzeczy.

  • Lk 18:43
    66%

    43I zarazem przejrzał, i szedł za nim, wielbiąc Boga. Co wszystek lud widząc, dał chwałę Bogu.