Ksiega Psalmów 136:15
I wrzucił Faraona z wojskiem jego w morze Czerwone; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
I wrzucił Faraona z wojskiem jego w morze Czerwone; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
10Który poraził Egipczan na pierworodnych ich; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
11Który wywiódł Izraela z pośrodku ich; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
12W ręce mocnej i w ramieniu wyciągnionem; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
13Który rozdzielił morze Czerwone na rozdziały; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
14I przeprowadził lud Izraelski pośrodkiem jego; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
16Który prowadził lud swój przez puszczę; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
17Który poraził królów wielkich; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
18I pobił królów możnych; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
19Sehona; króla Amorejskiego; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
20I Oga, króla Basańskiego; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
21I dał ziemię ich w dziedzictwo; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
22W dziedzictwo Izraelowi, słudze swemu; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
23Który w uniżeniu naszem pamięta na nas; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
24I wybawił nas od nieprzyjaciół naszych; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
25Który daje pokarm wszelkiemu ciału; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
26Wysławiajcież Boga niebios; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
4Wozy Faraonowe i wojsko jego wrzucił w morze, a wybrani wodzowie jego potopieni są w morzu czerwonem.
5Przepaści okryły je; poszli w głębią jako kamień.
6Który rozciągnął ziemię na wodach; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
7Który uczynił światła wielkie; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
7Ojcowie nasi w Egipcie nie zrozumieli cudów twoich, ani pamiętali na wielkość miłosierdzia twego; ale odpornymi byli przy morzu Czerwonem.
8A wszakże ich wyswobodził dla imienia swego, aby oznajmił moc swoję.
9Bo zgromił morze Czerwone, i wyschło, a przewiódł ich przez przepaści, jako przez puszczę.
10A tak zachował ich od ręki tego, który ich miał w nienawiści, a wykupił ich z ręki nieprzyjacielskiej.
1Wysławiajcież Pana, albowiem jest dobry; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
2Wysławiajcież Boga nad bogami; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
3Wysławiajcież Pana nad panami; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
4Tego, który sam czyni cuda wielkie; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
26I rzekł Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę twoję na morze, że się wrócą wody na Egipczany, na wozy ich, i na jezdne ich.
27I wyciągnął Mojżesz rękę swoję na morze, i wróciło się morze zaraz z rana do mocy swojej; a Egipczanie uciekali przeciw jemu; lecz Pan wraził Egipczany w pośród morza.
28Wróciwszy się tedy wody, okryły wozy i jezdne, ze wszystkiem wojskiem Faraonowem, które weszło za nimi w morze, tak iż nie zostało z nich i jednego.
29Synowie zaś Izraelscy szli po suszy środkiem morza, a wody im były jako mur, po prawej stronie ich, i po lewej stronie ich.
30I wybawił Pan w on dzień Izraela z ręki Egipczanów; i widzieli Izraelczycy Egipczany pomarłe na brzegu morskim.
19Bo weszły konie Faraonowe z wozami jego, i z jezdnymi jego w morze, a obrócił Pan na nie wody morskie; ale synowie Izraelscy szli po suszy środkiem morza.
4I co uczynił wojsku Egipskiemu, koniom jego, i wozom jego; który sprawił, że je okryły wody morza czerwonego, gdy was gonili, i wytracił je Pan aż do dnia tego;
1Wysławiajcie Pana, albowiem dobry; albowiem na wieki trwa miłosierdzie jego;
2Rzecz teraz, Izraelu! że na wieki miłosierdzie jego.
53Wodził ich w bezpieczeństwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)
11I rozdzieliłeś morze przed nimi, a przeszli przez pośrodek morza po suszy; a tych, którzy ich gonili, wrzuciłeś w głębokości, jako kamień w wody gwałtowne.
1Zaśpiewał tedy Mojżesz i synowie Izraelscy tę pieśń Panu, a rzekli mówiąc: Śpiewać będę Panu, iż wielmożnie wywyższon jest; konia i jezdnego jego wrzucił w morze.
13Prowadzisz w miłosierdziu twojem ten lud, któryś odkupił; poprowadzisz w możności twej do mieszkania świątobliwości twojej.
29Wiarą przeszli przez morze Czerwone, jako po suszy, o co kusiwszy się Egipczanie, potonęli.
34Wysłwiajcie Pana; albowiem dobry, bo na wieki trwa miłosierdzie jego.
29Wysławiajcież Pana, albowiem jest dobry: albowiem na wieki miłosierdzie jego.
1Wysławiajcie Pana: albowiem dobry; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
1Halleluja. Wysławiajcie Pana; albowiem dobry, albowiem na wieki miłosierdzie jego.
4Rzeczcież teraz, którzy się boicie Pana, że na wieki miłosierdzie jego.
6Obrócił morze w ziemię suchą; rzekę przeszli suchą nogą; tameśmyć się weselili w nim.
16A ty podnieś laskę twą, i wyciągnij rękę twoję na morze, i przedziel je; a niech idą synowie Izraelscy środkiem morza po suszy.
23A goniąc Egipczanie, weszli za nimi; wszystkie konie Faraonowe, wozy jego, i jezdni jego, w pośrodek morza.