ገለዓድ ነዋሪዎች መካከል ያለ ቲስባዊ ኤልያስ አክዓብን እንዲህ አለ፦ ፊቱ ላይ የምቆም የእስራኤል አምላክ እግዚአብሔር ሕያው ነው፤ ከእኔ ቃል በስተቀር እነዚህ ዓመታት ጤዛም ዝናብም አይሆንም።

የእግዚአብሔርም ቃል መጣበት እንዲህ አለው።

ከዚህ ተነሥ ምሥራቅ በኩል ተመለስና ዮርዳኖስ ፊት ላይ ባለው በከሪት ጅረት እራስህን ተሰውር።

ከጅረቱ ታጠጣለህ፤ በዚያ ከርከሮች እንዲመግቧህ አዘዝሁ።

እርሱም የእግዚአብሔር ቃል እንዳለ አደረገ፤ ሄዶም ዮርዳኖስ ፊት ላይ ባለው በከሪት ጅረት አጠገብ ተቀመጠ።

ከርከሮችም ጠዋትና ማታ ዳቦና ስጋ ይዘው ይመጡለት ነበር፤ እርሱም ከጅረቱ ይጠጣ ነበር።

ጥቂት ጊዜ በኋላ ጅረቱ ደረቀ፤ በምድር ላይ ዝናብ ስላልወረደ።

የእግዚአብሔርም ቃል ደግሞ መጣበት እንዲህ አለው።

ተነሥ ወደ ሲዶን የምትገኝበት ወደ ሳርፋት ሂድ እና እዚያ ተቀመጥ፤ እነሆ በዚያ መበለት ሴት እንዲደግፍህ አዘዝሁ።

እርሱም ተነሥቶ ወደ ሳርፋት ሄደ። ወደ ከተማይቱ በር በደረሰ ጊዜ እነሆ መበለት ሴት ዕንጨት ትሰበስብ ነበር፤ እርሱም ጠራትና እንዲህ አለት፦ እባክሽ እጠጣ ዘንድ በዕቃ ጥቂት ውሃ አምጪልኝ።

እርሷም ሊያመጣ በመሄድ ሳለች ደግሞ ጠራትና እንዲህ አለት፦ እባክሽ በእጅሽ ጥቂት ዳቦ አምጪልኝ።

እርሷም አለች፦ የአምላክህ እግዚአብሔር ሕያው ነው፤ ቂጣ የለኝም፤ ነገር ግን በማሰሮ ውስጥ አንድ እጅ የሚሆን ዱቄት እና በትንሽ ብርጭቆ ውስጥ ጥቂት ዘይት ብቻ አለኝ፤ እነሆ ሁለት ዕንጨት እሰበስባለሁ እኔና ልጄ እንበላ እንድንሞት እዘጋጃለሁ።

ኤልያስም አላት፦ አትፍሪ፤ እንዳልሽ ሂጂ አድርጊ፤ ነገር ግን በመጀመሪያ ከዚያ ትንሽ ቂጣ ሥሪ አምጪልኝ፤ ከዚያም ለአንቺና ለልጅሽ ሥሪ።

ምክንያቱም የእስራኤል አምላክ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፦ በማሰሮው ያለው ዱቄት አያልቅም፤ በብርጭቆው ያለው ዘይት አይጎድልም እስከ እግዚአብሔር ዝናብ በምድር ላይ እስኪያወርድ ቀን ድረስ።

እርሷም ሄዳ ኤልያስ እንዳለ አደረገች፤ እርሷም እርሱም ቤትዋም ብዙ ቀናት በሉ።

በማሰሮው ያለው ዱቄት አልቋረጠም፤ በብርጭቆው ያለው ዘይትም አልጎደለም፤ ይህም እንደ እግዚአብሔር ቃል በኤልያስ አፍ እንደተናገረው ሆነ።

ከዚህ ነገር በኋላ የቤቱ ባለቤት ሴት ልጅ ታመመ፤ ሕመሙም እጅግ ከባድ ሆኖ መተንፈስ ተቋረጠበት።

እርሷም ኤልያስን አለች፦ አንተ የእግዚአብሔር ሰው ሆይ፥ ከኔ ጋር ምን አለህ? ኃጢአቴን እንዲታሰብ እና ልጄን ልታግድ ወደ እኔ መጣህን?

እርሱም አላት፦ ልጅሽን ስጪኝ። ከደረትዋም ወስዶ የተቀመጠበት ወደ ላይኛው ክፍል አመጣውና በራሱ አልጋ ላይ አኖረው።

እርሱም ወደ እግዚአብሔር ጮኸና እንዲህ አለ፦ አቤቱ አምላኬ እግዚአብሔር፥ እኔ እንግዳ እየተቀመጥሁ ያለሁባት መበለት ላይ በልጇን በመግደል ክፉ አመጣህ እንዳለ?

እርሱም በሕፃኑ ላይ ሦስት ጊዜ ተዘረጋ እና ወደ እግዚአብሔር ጮኸና እንዲህ አለ፦ አቤቱ አምላኬ እግዚአብሔር፥ የዚህ ሕፃን ነፍስ ወደው እንደገና ትመለስ እባክህ።

እግዚአብሔርም የኤልያስን ድምጽ ሰማ፤ የሕፃኑም ነፍስ ወደው ተመለሰች እና ተነቃ።

ኤልያስም ሕፃኑን ወስዶ ከላይኛው ክፍል ወደ ቤት አወረደውና ለእናቱ አሳለፈው፤ እንዲህም አለ፦ እነሆ ልጅሽ ሕያው ነው።

ሴቲቱም ለኤልያስ አለች፦ አሁን በዚህ አንተ የእግዚአብሔር ሰው መሆንህን እወቃለሁ፥ የእግዚአብሔርም ቃል በአፍህ እውነት ነው።