ከብዙ ቀኖች በኋላ በሦስተኛው ዓመት የእግዚአብሔር ቃል ወደ ኤልያስ መጣ እንዲህ እያለ፦ ሂድ ራስህን ለአክአብ አሳይ፤ እኔም በምድር ላይ ዝናብ እልካለሁ።

ኤልያስም ራሱን ለአክአብ ሊያሳይ ሄደ። በሰማርያ ግን ከባድ ራብ ነበረ።

አክአብም የቤቱን አስተዳዳሪ ኦባዲያን ጠራ፤ (ኦባዲያ እግዚአብሔርን እጅግ የሚፈራ ሰው ነበር፤

ኢዘቤል የእግዚአብሔርን ነቢያት ሲያስወግድ ሆኖ ኦባዲያ መቶ ነቢያት ወስዶ በኩል አምሳ አምሳ በጋራ ሰወራቸው እንጀራና ውሃም አበላቸው።)

አክአብም ለኦባዲያ እንዲህ አለው፦ ወደ ምድር ሂድ፥ ወደ ሁሉም የውሃ ምንጮችና ወደ ሁሉም በረት ወንዞች፤ ምናልባት ለፈረሶችና ለአህዮች ሕይወት ለማዳን ሣር እንገኝ፥ እንስሶቹም ሁሉ እንዳይጠፉ።

ስለዚህ ምድሩን በመካከላቸው ከፈሉ እንዲያልፉባት፤ አክአብ አንዱን መንገድ ብቻውን ሄደ፤ ኦባዲያም ሌላውን መንገድ ብቻውን ሄደ።

ኦባዲያ በመንገድ ሳለ እነሆ ኤልያስ ገናኘው፤ አወቀውም በፊቱ ተደፋና፦ ጌታዬ ኤልያስ አንተ ነህን? አለ።

እርሱም አለው፦ እኔ ነኝ፤ ሂድ ጌታህን ለምል፦ እነሆ ኤልያስ አለ።

እርሱም አለ፦ ባሪያህን በአክአብ እጅ ለመስጠት እንዲገድለኝ ምን በደል አድርጓለሁ?

ጌታህ እግዚአብሔር ሕያው እንደሆነ፥ ጌታዬ ለመፈለግህ ያልላከ ሕዝብ ወይም መንግሥት የለም፤ እነርሱም “አልኖረም” ባሉ ጊዜ አንተን እንዳላገኙ እንዲምሉ ለመንግሥትና ለሕዝብ አስማቸው።

አሁንም አንተ፦ ሂድ ጌታህን ለምል፦ እነሆ ኤልያስ አለ ትለኛለህ!

እኔ ከአንተ እንዲሄድ በተረፈ ጊዜ የእግዚአብሔር መንፈስ አንተን እኔ የማላውቀው ወደ ስፍራ ይወስድህ፤ እኔም ሄደሁ ለአክአብ ቢነግረው አንተን ባይገኝ ይገድለኛል፤ እኔ ግን ከመነከሴ ጀምሮ እግዚአብሔርን እፈራ አይደለሁምን?

ኢዘቤል የእግዚአብሔርን ነቢያት ባገደለች ጊዜ እኔ የእግዚአብሔር መቶ ነቢያት በጋራ በኩል አምሳ አምሳ እንዳስጠርቅኋቸው እንጀራና ውሃም እንዳበላቸው ለጌታዬ አልተነገረውምን?

አሁንም አንተ፦ ሂድ ጌታህን ለምል፦ እነሆ ኤልያስ አለ ትለኛለህ፤ እርሱ ግን ይገድለኛል።

ኤልያስም አለ፦ በፊቱ የማቆም የሠራዊት ጌታ ሕያው እንደሆነ፥ ዛሬ ራሴን እርሱን እንደምታሳይ በእውነት አሳያለሁ።

ኦባዲያም ሄዶ አክአብን ነገረው፤ አክአብም ሄዶ ኤልያስን አገኘ።

አክአብም ኤልያስን ባየው ጊዜ፦ እስራኤልን የሚያስከትል አንተ ነህን? አለው።

እርሱም መለሰ፦ እስራኤልን ያበሳጭኩ እኔ አይደለሁም፤ ነገር ግን አንተና የአባትህ ቤት የእግዚአብሔርን ትእዛዛት ትተታችሁ ባኣላትንም ተከትላችኋል።

አሁን ስለዚህ ሰው ልከህ እስራኤልን ሁሉ ወደ ካርሜሎ ተራራ አሰባስብልኝ፤ የባኣል ነቢያት አራት መቶ ሃምሳ እና በኢዘቤል ማእድ የሚበሉ የአሸራ ነቢያት አራት መቶ ደግሞ።

አክአብም ወደ እስራኤል ልጆች ሁሉ ሰው ልኮ ነቢያትን ሁሉ ወደ ካርሜሎ ተራራ አሰበሰበ።

ኤልያስም ወደ ሕዝቡ ሁሉ ቀርቦ አለ፦ እስከ መቼ ድረስ በሁለት ሐሳብ መካከል ትወዛወዛላችሁ? እግዚአብሔር አምላክ ከሆነ ተከተሉት፤ ባኣል ከሆነ እርሱን ተከተሉት። ሕዝቡ ግን እንኳን አንድ ቃል አልመለሱትም።

ኤልያስም ሕዝቡን አለ፦ የእግዚአብሔር ነቢይ እኔ ብቻ ቀርቼአለሁ፤ የባኣል ነቢያት ግን አራት መቶ ሃምሳ ሰዎች ናቸው።

እንግዲያን ሁለት ወርዶች ይስጡን፤ እነርሱም ለራሳቸው አንዱን ወርድ ይመርጡ ቁርጠው በእንጨት ላይ ይዘርጉት ከታችም እሳት አይንቁ፤ እኔም ሌላውን ወርድ አዘጋጃለሁ በእንጨትም ላይ አደርገዋለሁ ከታችም እሳት አልነጥብም።

እናንተም የአማልክታችሁን ስም ጥሩ፤ እኔም የእግዚአብሔርን ስም እጠራለሁ፤ በእሳት የሚመልስ አምላክ እርሱ አምላክ ይሁን። ሕዝቡም ሁሉ መልሰው፦ መልካም ቃል ነው አሉ።

ኤልያስም ለባኣል ነቢያት አለ፦ እናንተ ብዙ ስለሆናችሁ ለራሳችሁ አንዱን ወርድ ተመርጡ በመጀመሪያ አዘጋጁት፤ የአማልክታችሁንም ስም ጥሩ፤ ነገር ግን እሳት አታንቁ።

እነርሱም መጣላቸውን ወርድ ወስደው አዘጋጁት፤ ከጠዋት ጀምሮ እስከ ቀትር ድረስ የባኣልን ስም እየጠሩ እንዲህ ይሉ ነበር፦ አይ ባኣል ሰማን። ነገር ግን ድምፅ የለም መልስም የሚሰጥ የለም። ተሠርቶ ባለውም መሠዊያ ላይ ዘለሉ።

በቀትርም ጊዜ ኤልያስ ዘገያቸውና አለ፦ በታላቅ ድምጽ ጮኹ፤ እንግዲህ አምላክ ነውና፤ ምናልባት እየተነጋገረ ይሆናል፣ ወይም እየተከታተለ ይሆናል፣ ወይም በጉዞ ላይ ይሆናል፣ ወይም ምናልባት ተኝቶአል እንዲነቃ ይገባል።

እነርሱም በታላቅ ድምፅ ጮኹ በልማዳቸውም በቢላዎችና በመቆረጫ መሳሪያዎች ራሳቸውን ቈረጡ እስኪፈስስ ደማቸው ድረስ።

እንዲህ ሆኖ ቀን መካከል ከነጋ በኋላ እስከ የማታ መሥዋዕት ጊዜ ድረስ ትንቢት ተናገሩ፤ ነገር ግን ድምፅ የለም፣ መልስ የሚሰጥ የለም፣ የሚመለከታቸውም የለም።

ኤልያስም ለሕዝቡ ሁሉ፦ ወደ እኔ ቀርቡ አለ። ሕዝቡም ሁሉ ወደ እርሱ ቀረቡ፤ እርሱም የተሰበረውን የእግዚአብሔርን መሠዊያ አስተካክሎ መልሶ አቋቋመው።

ኤልያስም ከያዕቆብ ልጆች የነበሩ ነገዶች ቍጥር መሠረት ያለው ዐሥራ ሁለት ድንጋዮች አነሣ፤ ስለ ያዕቆብም “ስምህ እስራኤል ይሆናል” የሚለው የእግዚአብሔር ቃል ነበር።

ከድንጋዮቹም በእግዚአብሔር ስም መሠዊያ መሠረተ፤ በመሠዊያውም ዙሪያ ሁለት መለኪያ የዘር መጠን የሚይዝ ጉድጓድ አበጀ።

እንጨቱንም አሰናዳ፥ ወርዱንም ቁርጦ በእንጨት ላይ አስቀመጠውና እንዲህ አለ፦ አራት በርሜሎች በውሃ ሙሉ በሚቃጠል መሥዋዕቱ ላይና በእንጨቱ ላይ አፍስሱ።

ከዚያም፦ ሁለተኛ ጊዜ አድርጉት አለ፤ እነርሱም ሁለተኛ ጊዜ አደረጉ። እንደገናም፦ ሶስተኛ ጊዜ አድርጉት አለ፤ እነርሱም ሶስተኛ ጊዜ አደረጉ።

ውሃውም በመሠዊያው ዙሪያ ፈስሶ አረገ፤ ጉድጓዱንም እንኳን በውሃ ሞላው።

የማታ መሥዋዕት ጊዜ ሲደርስ ነቢዩ ኤልያስ ቀረብና አለ፦ የአብርሃምና የይስሐቅ የእስራኤልም አምላክ እግዚአብሔር ሆይ፥ በዛሬው ቀን አንተ በእስራኤል ውስጥ አምላክ መሆንህ ይታወቅ፤ እኔም ባሪያህ መሆኔ ይታወቅ፤ እነዚህንም ሁሉ ነገሮች በቃልህ መሠረት እንዳደረግሁ ይታወቅ።

አቤቱ ስማኝ፥ አቤቱ ስማኝ፤ ይህ ሕዝብ አንተ እግዚአብሔር እንደሆንህ ያውቅ፥ ልባቸውንም ወደ ኋላ አልፈክ እንዳደረግህ ያውቅ።

በዚያን ጊዜ የእግዚአብሔር እሳት ወድቆ የሚቃጠለውን መሥዋዕትና እንጨቱንና ድንጋዮቹንና ትቢያውን በሙሉ በላ፤ በጉድጓዱም ያለውን ውሃ እንኳን ጠጠመው።

ሕዝቡም ሁሉ አይተው በፊታቸው ተደፉና እንዲህ አሉ፦ እግዚአብሔር እርሱ ነው አምላክ፤ እግዚአብሔር እርሱ ነው አምላክ።

ኤልያስም አለ፦ የባኣልን ነቢያት ይይዙአቸው፤ አንዱንም አያመልጡ። ይዞአቸውም ኤልያስ ወደ ቂሶን ወንዝ ወረዳቸው በዚያም ገደላቸው።

ኤልያስም ለአክአብ፦ ተነሥ ብላ ጠጣ፤ የዝናብ ብዛት ድምፅ አለ አለው።

አክአብም ሊበላና ሊጠጣ ወጣ፤ ኤልያስ ግን ወደ ካርሜሎ ራስ ወጣ፥ በምድርም ላይ ወድቆ ፊቱን በጉልበቶቹ መካከል አኖረ።

ለአገልጋዩም አለው፦ አሁን ወጣ ወደ ባሕር አቅጣጫ ተመልከት። ወጥቶም ተመለከተና፦ ምንም የለም አለ። እርሱም፦ ሰባት ጊዜ ተመለስ አለው።

ሰባተኛው ጊዜ ግን አለ፦ እነሆ ከባሕር ውስጥ እንደ ሰው እጅ ያለ ትንንሽ ደመና ተነሥታለች። እርሱም አለው፦ ሂድ ለአክአብ፦ ሰረገላህን አዘጋጅ ዝናቡ እንዳይከልክልህ ውረድ በለው።

በዚያን ጊዜ ሰማዩ በደመናና በነፋስ ጥቁር ሆነ፥ ታላቅም ዝናብ ወረደ። አክአብም ሰረገላውን ነዳ ወደ ይዝራኤል ሄደ።

የእግዚአብሔር እጅም በኤልያስ ላይ ሆነች፤ ወገቡንም አነጠቀ እስከ ይዝራኤል መግቢያ ድረስ በአክአብ ፊት ቀድሞ ሮጠ።