ከእስራኤል ንጉሥ ኤላ ልጅ ሆሴዕ በሦስተኛው ዓመት ሆኖ ሲሆን፣ የይሁዳ ንጉሥ አአስ ልጅ ሕዝቅያስ መንግሥት ጀመረ።

ሕዝቅያስ መንግሥት ሲጀምር ዕድሜው 25 ዓመት ነበር፤ በኢየሩሳሌምም 29 ዓመት ነገሠ። እናቱም ስም አቢ ነበር፤ የዘካርያስ ልጅ ናት ነበር።

እርሱም በእግዚአብሔር ዐይን ፊት የቀና ያለ ነገር አደረገ፤ አባቱ ዳዊት ያደረገው ሁሉ እንደዚያው ነበር።

ከፍተኛ ስፍራዎችን አስወገደ፤ ምስሎችን ሰበረ፤ የአሸራ መዓምዶችን ቈረጠ፤ ሙሴ የሠራውን የናስ እባብ ድብድብ እስከማድረግ ድረስ አፈራረሰ፤ እስራኤላውያን እስከዚያን ዘመን ድረስ ለእርሱ ዕጣን ያቃጥሉ ነበር፤ ስሙንም ‘ኔሑስታን’ ብሎ ጠራው።

በእስራኤል አምላክ በእግዚአብሔር ታመነ፤ ከእርሱ በኋላም በይሁዳ ነገሥታት መካከል እንደ እርሱ ያለ አልነበረም፤ ከእርሱ በፊትም እንዲሁ አልነበረም።

ስለዚህ በእግዚአብሔር ተጣበቀ፤ ከመከተሉም አልራቀም፤ እግዚአብሔር ለሙሴ ያዘዘውን ትእዛዝ ጠበቀ።

እግዚአብሔርም ከእርሱ ጋር ነበረ፤ እርሱም የወጣበት ስፍራ ሁሉ ደኅና ተሳካለት። በአሦር ንጉሥ ላይ ዐመፀ፥ አልተገዛለትም።

ፍልስጥኤማውያንን እስከ ጋዛና ዳርቻዋ ድረስ መታቸው፤ ከመቆጣጠሪያ ማማ ጀምሮ እስከ የተመሸገ ከተማ ድረስ።

ከዚያም በላይ፣ በሕዝቅያስ ንጉሥነት አራተኛ ዓመት፣ ይኸውም የእስራኤል ንጉሥ ኤላ ልጅ ሆሴዕ ሰባተኛ ዓመት ሲሆን፣ የአሦር ንጉሥ ሻልማኔሰር በሳማርያ ላይ ወጥቶ ከበባት።

ከሦስት ዓመት በፍጻሜ አወረዱአት፤ ይኸውም በሕዝቅያስ ስድስተኛ ዓመት፣ የእስራኤል ንጉሥ ሆሴዕ በዘጠኝኛው ዓመት ሲሆን፣ ሳማርያ ተወረደች።

ከዚያም የአሦር ንጉሥ እስራኤልን አስረዳቸው ወደ አሦር አመጣቸው፤ በሐላ እና በጎዛን ወንዝ አጠገብ ባለው ሐቦር አኖራቸው፤ እንዲሁም በሜዶን ከተሞች ውስጥ።

ይህም ለምን ሆነ? የአምላካቸው የእግዚአብሔር ድምጽ አልተከቱምና፤ ቃል ኪዳኑን ተላለፉ፤ የእግዚአብሔር ባሪያ ሙሴ ያዘዛቸውን ሁሉ መስማትና መፈጸም አልወደዱም።

ከዚያ በኋላ በሕዝቅያስ ንጉሥነት አስራ አራተኛ ዓመት ሲሆን የአሦር ንጉሥ ሰናክሬብ በይሁዳ የተመሸጉ ከተሞች ሁሉ ላይ ወጥቶ ወሰዳቸው።

ከዚያም የይሁዳ ንጉሥ ሕዝቅያስ ወደ አሦር ንጉሥ ወደ ላኪስ መልእክተኞችን ልኮ እንዲህ አለው፦ እኔ በድያለሁ፤ ከእኔ ተመለስ፤ በላዬ የምታጥምውን ሁሉ እሸከማለሁ። አሦር ንጉሥም ለይሁዳ ንጉሥ ሕዝቅያስ ሶስት መቶ ቴላንት ብርና ሠላሳ ቴላንት ወርቅ እንዲሰጥ ወሰነ።

ሕዝቅያስም በእግዚአብሔር ቤትና በንጉሡ ቤት መዛግብት ውስጥ የተገኘውን ብር ሁሉ ሰጠው።

በዚያኑ ጊዜ የይሁዳ ንጉሥ ሕዝቅያስ በእግዚአብሔር ቤት ደጆች ላይ እና በአምዶቹ ላይ የለጠፈውን ወርቅ ቈርጦ ለአሦር ንጉሥ ሰጠው።

አሦር ንጉሥም ታርታንን፣ ራብሳሪስንና ራብሻቄን ከላኪስ ከታላቅ ሠራዊት ጋር ወደ ኢየሩሳሌም ወደ ንጉሥ ሕዝቅያስ ላካቸው። መጥተው ኢየሩሳሌም ደረሱ፤ ከደረሱ በኋላ በላይኛው ገንዳ መስኖ አጠገብ፣ በአበጥ መስክ መንገድ ላይ ቆመው።

ንጉሡንም ጠሩ፤ ከእነርሱም ወደ ውጭ የቤቱ አዛዥ የሆነ የሂልቅያስ ልጅ ኤልያቄም፣ ጸሐፊው ሸብና፣ መዝገባ ጸሐፊውም የአሳፍ ልጅ ዮዓህ ወጥተው መጡ።

ራብሻቄም እንዲህ አለ፦ ለሕዝቅያስ እንዲህ በሉ፤ ታላቁ ንጉሥ፣ የአሦር ንጉሥ ይላል፦ ታመንህበት ያለው የታመነነ ነገር ምንድነው?

‘ለጦርነት ምክርና ኃይል አለኝ’ ብለህ ትላለህ፤ ግን እነዚህ ቃላት ከንቱ ቃላት ብቻ ናቸው። አሁን በማን ታመን ብለህ በላዬ ታመፅ?

እነሆ፣ ተሰብሮ የተሰበቀ የሸር በትር በግብፅ ታምናለህ፤ ሰው ቢደገፈበት በእጁ ውስጥ ይገባ ይቀስፈዋል፤ የግብፅ ንጉሥ ፈርዖንም በእርሱ የሚታመኑ ሁሉ ላይ እንዲሁ ነው።

ወይም ወደ እኔ እንዲህ ብትሉኝ፦ ‘እኛ በአምላካችን በእግዚአብሔር እናመናለን’ ብትሉ፤ ሕዝቅያስ ከፍተኛ ስፍራዎቹንና መሠዊያዎቹን አስወግዶ፣ ለይሁዳና ለኢየሩሳሌም ‘በኢየሩሳሌም ባለው ይህ መሠዊያ ፊት ብቻ ታመሉ’ አላለን?

አሁን እባክህ ለጌታዬ ለአሦር ንጉሥ ዋስ ሁን፤ በአንተ በኩል በላያቸው መቀመጥ የሚችሉ ፈረሰኞች ቢኖሩህ ሁለት ሺህ ፈረሶች እሰጥሃለሁ።

እንግን ከጌታዬ ከባሪያዎቹ ከታናሹ አንዱን አለቃ ፊት መከልከል እንዴት ትችላለህ? አንተ ደግሞ ስለ ሰረገላና ስለ ፈረሰኞች በግብፅ ታመናለህ!

አሁን ያለ እግዚአብሔር ወደዚህ ስፍራ ለማጠፋት ወጥቼ መጣሁን? እግዚአብሔር ‘በዚህ ምድር ላይ ውጣ፤ አጠፋዋት’ ብሎ ነገረኝ።

ከዚያ ኤልያቄም የሂልቅያስ ልጅ፣ ሸብናና ዮዓህ ለራብሻቄ እንዲህ አሉት፦ እባክህ ከኛ ጋር አራማይኛ ቋንቋ ተናገር፤ እኛ እናስተውላለንና፤ ከቅጥሩ ላይ በቆመው ሕዝብ ጆሮ ውስጥ በይሁዳውያን ቋንቋ አትናገር።

ነገር ግን ራብሻቄ እንዲህ አለ፦ ጌታዬ እነዚህን ቃላት ለጌታህና ለአንተ ብቻ እንድናገር ልኮኛል ወይ? ከእናንተ ጋር ከቅጥር ላይ የተቀመጡትን ሰዎች ከእናንተ ጋር የራሳቸውን ሰገራ እንዲበሉ፣ ሽንታቸውንም እንዲጠጡ እንድያዳርጋቸው አልላከኝምን?

ከዚያም ራብሻቄ ቆሞ በይሁዳውያን ቋንቋ በታላቅ ድምፅ ጮኸና እንዲህ አለ፦ የታላቁን ንጉሥ፣ የአሦር ንጉሥ ቃል ስሙ።

ንጉሡ ይላል፦ ሕዝቅያስ አያታለልናችሁ፤ ከእጁ ሊያድናችሁ አይችልም።

እንዲሁም ‘እግዚአብሔር ርግጠኛ ያድነናል፤ ይህች ከተማ በአሦር ንጉሥ እጅ አትሰጥም’ ብሎ ሕዝቅያስ በእግዚአብሔር እንድታመኑ አታድርጉ።

ለሕዝቅያስ አትስሙ፤ የአሦር ንጉሥ ይላል፦ ከእኔ ጋር በስጦታ ስምምነት አድርጉና ወደ እኔ ውጡ፤ ከዚያም እያንዳንዳችሁ ከራሳችሁ የወይን እርሻና የበለስ ዛፍ ትበሉ፤ እያንዳንዳችሁም ከራሳችሁ ጒድጓድ ውሃ ትጠጡ።

እስክንመጣ እና እናንተን ከምድራችሁ ጋር ተመሳሳይ ወደ ምድር እንወስዳችሁ ድረስ፤ ያ ምድር እህልና ወይን ያለበት፣ ዳቦና የወይን እርሻ ያለባት፣ የወይራ ዘይትና ማር ያለባት ምድር ትሆናለች፤ እንድትኖሩ እንጂ እንዳትሙቱ። ሕዝቅያስ ‘እግዚአብሔር ያድነናል’ ብሎ ሲጥራችሁ አትስሙት።

ከሕዝቦቹ አማልክት ማን ነው ምድሩን ሙሉ በሙሉ ከአሦር ንጉሥ እጅ ያዳነው?

የሐማትና የአርፓድ አማልክት የት አሉ? የሰፋርዋይም፣ የሄናና የይዋ አማልክት የት አሉ? ሳማርያን ከእጄ አዳኑአትን?

ከአገሮች አማልክት ሁሉ መካከል ማን ነው አገሩን ከእጄ ያዳነው እንዲህ ሆኖ እግዚአብሔር ኢየሩሳሌምን ከእጄ ያድን?

ነገር ግን ሕዝቡ ጸጥ ብሎ ቆየ፤ አንድ ቃል አልመለሱለትም፤ ምክንያቱም የንጉሡ ትእዛዝ ‘አትመልሱለት’ የሚል ነበር።

ከዚያም የቤቱ አዛዥ የሆነ የሂልቅያስ ልጅ ኤልያቄም፣ ጸሐፊው ሸብና፣ መዝገባ ጸሐፊው የአሳፍ ልጅ ዮዓህ ልብሳቸውን ቀድደው ወደ ሕዝቅያስ መጡና የራብሻቄን ቃል ነገሩት።