እንጀራህን በውኃ ላይ አኑር፤ ከብዙ ቀናት በኋላ እንደገና ታገኛታለህ።

ለሰባት ክፍል ስጥ፥ ለስምንትም እንዲሁ፤ ክፉ ምን እንደሚመጣ በምድር ላይ አታውቅምና።

ደመናዎች በዝናብ ከተሞሉ ራሳቸውን በምድር ላይ ይፈስሳሉ፤ ዛፉም ወደ ደቡብ ወይም ወደ ሰሜን ቢወድቅ ወደ ወደቀበት ስፍራ እንዲያው ይኖራል።

ነፋሱን የሚጠብቅ አይዘራም፤ ደመናዎቹን የሚመለከት አይወርፍም።

መንፈስ መንገዱን እንዴት እንደሆነ አታውቅም፣ እንዲሁም በእርጉዝ ሴት ማኅፀን ውስጥ አጥንቶች እንዴት እንደሚያድጉ አታስተውልም፤ እንዲሁ ሁሉን የሚፈጥር እግዚአብሔር ሥራዎቹን አታውቅም።

ጠዋት ዘርህን ዘር፤ ማታም እጅህን አታቆም፤ ይህ ወይም ያ ይሳካ ወይም ሁለቱም እኩል መልካም ይሆናሉ እንደሆነ አታውቅምና።

ብርሃን በእውነት ጣፋጭ ነው፤ ፀሐይን በዓይኖች ማየትም ደስ የሚል ነገር ነው።

ሰው ብዙ ዓመታት ቢኖር በእነርሱ ሁሉ ቢደሰትም፣ የጨለማ ቀናትን ግን ያስታውስ፤ እነርሱ ብዙ ይሆናሉና። የሚመጣ ሁሉ ከንቱ ነው።

ወጣት ሆይ፥ በወጣትነትህ ደስ ይበልህ፤ በወጣትነትህ ቀናት ልብህ ደስ ይበለው፥ ልብህ በሚመራህ መንገድ ሂድ፣ ዓይኖችህም የሚያዩትን አከተል፤ ነገር ግን ስለ እነዚህ ሁሉ እግዚአብሔር ወደ ፍርድ ያቀርብህ እንደሆነ ዕወቅ።

ስለዚህ ሐዘንን ከልብህ አርቅ፥ ክፋትንም ከሥጋህ አስወግድ፤ ልጅነትና ወጣትነት ከንቱ ናቸውና።