ስለዚህ የክርስቶስን መጀመሪያ ትምህርት እንተው ወደ ፍጹምነት እንጓዝ፤ ከሞተ ሥራዎች መመለስና ወደ እግዚአብሔር እምነት የሚሉትን መሠረት እንደገና እንዳናሠር።

የጥምቀቶች ትምህርት፣ እጅ መጫን፣ የሙታን ትንሣኤ እና የዘላለም ፍርድ ላይ እንዳናሠር።

እግዚአብሔር ቢፈቅድ ይህን እናደርጋለን።

አንዴ የተበራቸው፣ የሰማያዊውን ስጦታ የጣመሙ እና ከመንፈስ ቅዱስ ተካፋዮች የሆኑ ሰዎች,

እንዲሁም የእግዚአብሔርን መልካም ቃል እና የሚመጣውን ዓለም ኃይሎች የተሸተቱ,

ከወደቁ በኋላ እነርሱን እንደገና ወደ ንስሐ ማዳረግ የማይቻል ነው፤ ምክንያቱም የእግዚአብሔርን ወልድ ለራሳቸው እንደገና ይሰቅሉታል እና በግልጽ ያፍሩታል።

ብዙ ጊዜ ላይዋ የሚመጣውን ዝናብ የምትጠጣ ምድር እርሻውን ለሚያርሱ የሚጠቅመውን ተክል ባሳርች ከእግዚአብሔር በረከት ትቀበላለች።

ግን እሾህና ኵርንችት የምትያዝ ተጣልታ ለመርገም ቅርብ ናት፤ መጨረሻዋም ማቃጠል ነው።

ነገር ግን ውዳናችሁ ሆይ፣ እንዲህ ብንናገርም ስለ እናንተ የተሻሉን፣ ከመዳን ጋር የሚከተሉትን ነገሮች እንተረዳለን።

ሥራችሁንና ለስሙ ያሳያችሁትን የፍቅር ጥረት—ለቅዱሳን አገልግላችሁ አሁንም የምታገልግሉ—እግዚአብሔር ለመርሳት አይደለም።

እያንዳንዳችሁ እስከ መጨረሻ ድረስ የተስፋ ሙሉ ማረጋገጫ እንዲኖራችሁ እኩል ትጋት እንድታሳዩ እንመኛለን።

እንዳትሰናክሉ ነው፤ ነገር ግን በእምነትና በትዕግሥት ተስፋዎቹን የሚወርሱ እነርሱን ተከታዮች ትሁኑ።

እግዚአብሔር ለአብርሃም ቃል ኪዳን ባሰጠ ጊዜ ከእርሱ የሚበልጥ ማንም ስለሌለ በራሱ ማለ።

እንዲህም አለ፦ እርግጥ እመርቃሃለሁ፥ በመባዛም እበዛሃለሁ።

እንግዲህ ከታገሠ በኋላ ቃል ኪዳኑን አገኘ።

ሰዎች በከበረው ስም ይማለላሉ፤ ለማረጋገጥ የሚሰጥ መሐላም ለእነርሱ ክርክርን ሁሉ ያበቃ ነው።

ስለዚህ እግዚአብሔር ለቃል ኪዳኑ ወራሾች የምክሩ ማይለወጥ መሆኑን አብዝቶ ሊያሳይ ፈልጎ በመሐላ አረጋገጠው።

በእግዚአብሔር መሳል የማይቻል በሆኑ ሁለት ያልለወጡ ነገሮች እንዳሉ እኛ ወደ መጠጊያ የሸሹ ሆነን በፊታችን የተቀመጠውን ተስፋ ለመያዝ ጽኑ መጽናናት እንኖር ዘንድ።

ይህ ተስፋ ለነፍሳችን የሚታመንና የደገፈ መያዣ ነው፤ መጋረጃው ውስጥ ወዳለውም ይገባል።

ቀዳሚው ስለ እኛ ገብቶአል—ይኸውም ኢየሱስ ነው—በመልኪሴዴቅ ሥርዓት መሠረት ለዘላለም ሊቀ ካህናት ሆኖ።