ይህ መልክጼዴቅ የሳሌም ንጉሥ፣ የልዑል እግዚአብሔር ካህን፣ አብርሃም ነገሥታትን ካሸነፈ በመመለሱ ተገናኘው አባረከውም።

እርሱንም አብርሃም ከሁሉ አሥሩን ሰጠው፤ መጀመሪያ በትርጉም የጽድቅ ንጉሥ ማለት ነው፣ ከዚያም የሳሌም ንጉሥ ማለት የሰላም ንጉሥ ነው።

አባትም የሌለው፣ እናትም የሌለው፣ ዝርያ መዝገቡ የሌለው፤ የዕለታት መጀመሪያ የሌለው፣ የሕይወት ፍጻሜም የሌለው፤ ነገር ግን ለእግዚአብሔር ልጅ ተመሳሳይ ተደርጎ ሁልጊዜ ካህን እየኖረ ነው።

እንግዲህ ይህ ሰው ምን እንደ ታላቅ እንስታውሱ፤ እንዲህ ያለውን እንኳ አባታችን አብርሃም ከምርኮ አሥሩን ሰጠው።

እንዲሁም የሌዋውያን ልጆች የሆኑ የካህናትነት ሥርዓት የተሰጣቸው በሕግ መሠረት ከሕዝብ አሥራት እንዲወስዱ ትእዛዝ አላቸው፤ ይኸውም ከወንድማቸው ነው፣ እነርሱም ከአብርሃም ወገብ ሆነው ሲወጡ ሳሉ።

ነገር ግን ዝርያው ከእነርሱ እንደማይቆጠር ያለው እርሱ ከአብርሃም አሥራት ተቀብሎ ተስፋዎቹ ላለበትን አባረከው።

እና የማይከራከር ነገር ይህ ነው፤ ዝቅ ያለው በላቀው ይባረካል።

እዚህ ሞተኞች ሆነው የሚሆኑ ሰዎች አሥራት ይቀበላሉ፤ እዚያ ግን ሕይወት እንዳለው ስለተመሰከረለት እርሱ ይቀበላቸዋል።

እንዲህ ሊባል ይችላል፤ አሥራት የሚቀበል ሌዊም በአብርሃም አሥራት ሰጠ።

ምክንያቱም መልክጼዴቅ ሲገናኘው ጊዜ ገና ከአባቱ ወገብ ውስጥ ነበር።

እንግን ፍጹምነት በየሌዋውያን ካህናትነት በኩል ነበር ብለን ከሆነ፣ (ሕዝቡ በዚሁ በታች ሕጉን ተቀብሎአልና) በመልክጼዴቅ ሥርዓት እንጂ በአሮን ሥርዓት የማይጠራ ሌላ ካህን እንዲነሣ ምን የበለጠ ያስፈለገ?

ካህናትነት ሲቀየር ሕጉም በግድ ይቀየራል።

ስለ እነዚህ ነገሮች የተባለው ግን ከመሠዊያ ለማገልገል ማንም ያልቆመበት ሌላ ነገድ ነው የሚመለከተው።

ጌታችን ከይሁዳ ነገድ እንደ ተወለደ ግልጽ ነው፤ ሙሴም ስለ ካህናትነት ከዚያ ነገድ ምንም አልተናገረም።

እንግዲህ ይህ ከዚያ ይልቅ ግልጽ ነው፤ በመልክጼዴቅ መሰለኛነት ሌላ ካህን ይነሣል።

እርሱ ግን የሥጋዊ ትእዛዝ ሕግ መሠረት አይደለም፣ የማይያበቃ ሕይወት ኃይል መሠረት ተሾመ።

እንዲህ ብሎ ይመሰክራል፦ አንተ ለዘላለም በመልክጼዴቅ ሥርዓት ካህን ነህ።

ስለዚህ ስለ ድካሙና ስለ አለማጠቃለሉ የቀድሞው ትእዛዝ በእውነት ተሰርዟል።

ሕጉ አንዳችም ፍጹም አላደረገም፤ ነገር ግን የሚሻለው ተስፋ መግባት አመጣ፤ በዚሁ በኩል ወደ እግዚአብሔር እንቀርባለን።

እንዲሁም እርሱ ካህን ሆኖ የተሠራው ያለ መሐላ አይደለም።

ያን ካህናት ያለ መሐላ ተሾሙ ነበር፤ ይህ ግን እርሱን እንዲህ ሲል በመሐላ ሾመው፦ ጌታ ማለ አይመለስም፤ አንተ ለዘላለም በመልክጼዴቅ ሥርዓት ካህን ነህ።

እንዲሁ ኢየሱስ የሚሻለው ኪዳን ዋስ ሆኖ ተሾመ።

እነርሱ ግን በሞት ምክንያት መቀጠል አልቻሉምና ብዙ ካህናት ነበሩ።

እርሱ ግን ለዘላለም ስለሚኖር ካህናትነቱ የማይለወጥ ነው።

ስለዚህ በእርሱ በኩል ወደ እግዚአብሔር የሚመጡትን ፍጹም ሊያድናቸው ይችላል፤ ስለእነርሱ ለመካከል ሁልጊዜ በሕይወት ነውና።

እንዲህ ያለ ሊቀ ካህን ይገባን ነበር፤ ቅዱስ፣ ክፉ ያለበት የሌለው፣ ያልተረከሰ፣ ከኃጢአተኞች የተለየ፣ ከሰማያት ከፍ የተሰጠ።

እርሱ ግን እነዚያ ሊቃነ ካህናት እንደሚያደርጉት በየቀኑ መጀመሪያ ስለ ራሱ ኀጢአት ከዚያም ስለ ሕዝቡ መሥዋዕት ማቅረብ አያስፈልገውም፤ ይህን አንዴ ራሱን ሲያቀርብ አደረገ።

ሕጉ ድካም ያላቸውን ሰዎችን ሊቃነ ካህናት ያደርጋል፤ ነገር ግን ከሕጉ በኋላ የመጣ የመሐላ ቃል ለዘላለም ፍጹም የሆነውን ልጅ ያደርጋል።