ኑ፣ ወደ እግዚአብሔር እንመለስ፤ እርሱ አበቀለን ነገር ግን ይፈውሳል፤ መታን ነገር ግን ይጠግናናል።

ሁለት ቀን በኋላ ያስነቃናል፤ በሦስተኛው ቀን ያስነሳናል፥ በፊቱም እንኖራለን።

ከዚያ እንወቃለን፣ እግዚአብሔርን ለማወቅ ብንከተል። መውጣቱ እንደ ጠዋት ተዘጋጀ ነው፤ ለምድር የቀደምና የኋለኛ ዝናብ እንደሚመጣ እንዲሁ ወደ እኛ ይመጣል።

ኤፍሬም ሆይ፣ ለአንተ ምን አድርግ? ይሁዳ ሆይ፣ ለአንተ ምን አድርግ? ምሕረታችሁ እንደ ጠዋት ደመና ናት፤ እንደ ማለዳ ጠል ፈጥና ትጠፋለች።

ስለዚህ በነቢያት ቈረጥኋቸው፤ በአፌ ቃል ገደልኋቸው፤ ፍርዶችህም እንደ የሚወጣ ብርሃን ናቸው።

ምሕረትን ፈለግሁ እንጂ መሥዋዕትን አይደለም፤ እግዚአብሔርን ማወቅን ከሙሉ መቃጠል መሥዋዕት ይልቅ።

ነገር ግን እነርሱ እንደ ሰው ኪዳኑን ሰበሩ፤ በዚያ በእኔ ላይ በማታማኝነት ተገቡ።

ገለዓድ ክፉ ሥራ የሚሠሩ ሰዎች ከተማ ናት፤ በደም ተበከለች።

የወንበዴዎች ጭፍራ ሰውን እንደሚጠብቅ እንዲሁ የካህናት ጉባኤ በመንገድ በስምምነት ይገድላሉ፤ በእውነት ርኵሰት ያደርጋሉ።

አስፈሪ ነገርን በእስራኤል ቤት አይቻለሁ፤ በዚያ የኤፍሬም ዝሙት አለ፤ እስራኤል ተረከሰ።

አንተም ይሁዳ ሆይ፣ ለአንተ መከር ተዘጋጅቶአል፣ ሕዝቤን ከምርኮ ስመልሳቸው።