እስራኤልን ልፈውስ በፈለግሁ ጊዜ የኤፍሬም ኀጢአት ተገለጠ፣ የሰማርያም ክፉነት ተጋለጠ፤ ሐሰት ያደርጋሉ፥ ሌባ ይገባል፤ በውጭም የሌቦች ቡድን ይዘርፋል።

እኔ ክፉነታቸውን ሁሉ እያስታወስኩ መሆኑን በልባቸው አያስቡም፤ አሁን ራሳቸው ያደረጉት ሥራ በዙሪያቸው ከበባቸው፤ በፊቴም ናቸው።

በክፉነታቸው ንጉሡን ደስ ያሰኙታል፥ በሐሰታቸውም አለቆቹን።

ሁሉም ዝሙተኞች ናቸው፤ በዳቦ ባለሠሪ የተነደደ ምድጃ እንደምታሞቅ ይመስላሉ፤ ዳቦ ባለሠሪው ዱቄቱን ካነከሰ በኋላ እስኪረብስ ድረስ እሳቱን ከመነሳት ይቆማል።

በንጉሣችን ቀን አለቆቹ በወይን መጠጥ ጠርሙሶች አዋረዱት፤ ከሣቂቃዎች ጋርም እጁን ዘረጋ።

ልባቸውን እንደ ምድጃ አዘጋጁት ሲያደባብሩ፤ ዳቦ ባለሠሪው ሌሊቱን ሁሉ ይተኛል፤ ጠዋት ሲመጣ እንደ ነበልባል እሳት ይነድዳል።

ሁሉም እንደ ምድጃ ሙቀት ተነድደዋል፥ ፈራጆቻቸውን በሉ፤ ነገሥታቶቻቸው ሁሉ ወደቁ፤ መካከላቸው ወደ እኔ የሚጠራ አንድም የለም።

ኤፍሬም ራሱን ከአሕዛብ ጋር ተቀላቀለ፤ ኤፍሬም ያልተመለለ ቂጣ ነው።

እንግዶች ኃይሉን በሉት፥ እርሱ ግን አላወቀም፤ አዎን፣ ግራጫ ጸጉር እዚዚና እዚያው በእርሱ ላይ ቢታይ እንኳ እርሱ አላስተዋለም።

የእስራኤል ትዕቢት በፊቱ ይመሰክራለች፤ ነገር ግን ወደ እግዚአብሔር አምላካቸው አይመለሱም፥ ስለዚህ ሁሉ እንኳ አይፈልጉትም።

ኤፍሬምም ልብ የሌለው ሞኝ ርግብ ይመስላል፤ ግብጽን ይጠራሉ፥ ወደ አሦር ይሄዳሉ።

ሲሄዱ መረቤን በላያቸው እዘረጋለሁ፤ እንደ የሰማይ ወፎች አወርዳቸዋለሁ፤ ማኅበራቸው እንደ ሰማ እቀጣቸዋለሁ።

ወዮላቸው! ከእኔ ሸሹና፤ ጥፋት ይድረስባቸው! በእኔ ላይ ተላለፉና፤ እኔ ባዳናቸውም ቢሆን በእኔ ላይ ሐሰት ተናገሩ።

በአልጋቸው ላይ ሲያስከፋፈሉ በልባቸው ወደ እኔ አልጮኹም፤ ለዕህልና ለወይን መጠጥ ይሰበሰባሉ፥ በእኔም ላይ ይዐመፁ።

ክንዳቸውን አጠናክርኋቸውና አበረታኋቸው እንኳ፣ በእኔ ላይ ክፉ ያስባሉ።

ይመለሳሉ ግን ወደ ልዑሉ አይመለሱም፤ እንደ ማያታመን ቀስት ናቸው፤ ስለ ምላሳቸው ቁጣ አለቆቻቸው በሰይፍ ይወድቃሉ፤ ይህም በግብጽ ምድር ላይ ለመሣቀል ይሆንላቸዋል።