እነሆ፣ ንጉሥ በጽድቅ ይነግሣል፤ አለቆችም በፍርድ ይገዛሉ።

ሰውም ከነፋስ መጠለያ፣ ከዐውሎ ነፋስ መሸሸጊያ ይሆናል፤ በደረቅ ስፍራ እንደ ውሃ ወንዞች፣ በደከማ ምድር እንደ ታላቅ ዐለት ጥላ ይሆናል።

የሚያዩ ዓይኖች አይደብድቡም፤ የሚሰሙ ጆሮዎችም በጥንቃቄ ይሰማሉ።

ቸኩሎች ልብ ዕውቀትን ያስተውላል፤ የሚታክቱ ሰዎችም ምላሳቸው ግልጽ ለመናገር ዝግጁ ይሆናል።

ክፉ ሰው ከእንግዲህ ለጋ ሰጪ አይባልም፤ ገንጣቂውም እጅ ሰፊ አይባልም።

ምክንያቱም ክፉ ሰው ክፉነት ይናገራል፤ ልቡም ኃጢአትን ለማድረግ ይሠራል፥ ሐሰታማነትን ይለማመዳል፥ በጌታ ላይ ሐሰት ይናገራል፥ የተራቡትን ነፍስ እንዲባድር ያደርጋል፤ የጠማውንም መጠጥ እንዲቋርጥ ያደርጋል።

የገንጣቂውም መሳሪያዎች ክፉ ናቸው፤ ድሆችን በሐሰት ቃል ለማጥፋት ክፉ ዕቅዶችን ያቀዳጃል፤ ችግረኛው በትክክል ቢናገርም እንኳ።

ነገር ግን ለጋ ሰጪው የልግስና ነገሮችን ያቀዳጃል፤ በልግስናም ይጸናል።

ቁሙ ሆይ፣ በዕረፍት የተቀመጣችሁ ሴቶች፤ ድምፄን ስሙ፤ ቸል አድርጋችሁ የምትኖሩ ልጃገረዶች ንግግሬን አድምጡ።

ብዙ ቀናትና ዓመታት ታወክላላችሁ፣ ቸል አድርጋችሁ የምትኖሩ ሴቶች ሆይ፤ ስለዚህ የወይን መከር ይከልክላል፤ መሰብሰብም አይመጣም።

ተንቀጥቀጡ ሆይ፣ በዕረፍት የተቀመጣችሁ ሴቶች፤ ተዋነኩ ሆይ፣ ቸል አድርጋችሁ ያሉት። ልብሳችሁን አውልቁ ተጋፉ፤ በወገባችሁ ላይ ማቅ ታጥቁ።

በጡቶቻችሁ መመታ አልቅሱ፤ ስለ ደስታ ያሉ ሜዳዎችና ስለ ፍሬያማ የሆነው ወይን።

በሕዝቤ ምድር ላይ እሾህና እምቦጭ ይድጋሉ፤ አዎን፣ በደስታ የነበሩ ቤቶች ሁሉ ላይ በደስታ ከተማይቱ ውስጥም።

ምክንያቱም ቤተ-መንግሥቶች ይተዋሉ፤ የከተማዋ ብዛት ተረስቶ ይቀራል፤ ምሽጎችና ማማዎችም ለዘላለም የእንስሳት ጒድጓድ ይሆናሉ፤ የዱር አህዮች ደስታና የመንጎች መሰማሪያ ይሆናሉ።

እስከ ላይኛው ላይ ከሆነው መንፈስ በላያችን እስኪፈስ ድረስ፤ በየረሱ ምድረ ስፍራ ፍሬያማ ሜዳ ትሆናለች፤ ፍሬያማውም ሜዳ ደን ተብሎ ይቆጠራል።

በዚያን ጊዜ ፍርድ በምድረ በዳ ይኖራል፤ ጽድቅም በፍሬያማ ሜዳ ይቀመጣል።

የጽድቅ ሥራ ሰላም ይሆናል፤ የጽድቅ ፍሬም ጸጥታና የዘላለም እርግጠኝነት ይሆናል።

ሕዝቤም በሰላማዊ መኖሪያ ይኖራሉ፣ በተረጋጋ መኖሪያዎችና በጸጥ ማረፊያዎች ይቀመጣሉ።

በበረዶ ነጠብጣብ በደኑ ላይ ሲወርድ፣ ከተማው በጣም ትዋረዳለች።

በውሃ ዳር ሁሉ ዘር የምትዘሩ፣ የበሬና የአህያ እግሮችን ወደዚያ የምትሰድዱ ናችሁ ብፁዓን።