ሌሎች ሳያበዘብዙህ የሌሎችን የምትበዘብዝ ሆይ፣ ወዮልህ! አንተን ሳያታልሉህ በተንኰል የምታደርግ ሆይ! ማበዘብዘብን ሲያቆም አንተ ትበዘበዛለህ፤ በተንኰል ማድረግን ሲያበቃ ከአንተ ጋር በተንኰል ያደርጋሉ።

አቤቱ፣ ለእኛ ምሕረት አድርግ፤ አንተን ጠብቀናል። በየጠዋቱ ክንዳችን ሁን፤ በመከራ ጊዜም መዳናችን ሁን።

የጭጫታ ድምፅ በሰማ ጊዜ ሕዝቡ ሸሸ፤ አንተ ስትነሳ አሕዛብ ተበተኑ።

የእናንተ ምርኮ እንደ አንበጣ መሰብሰብ ትሰበሰባለች፤ አንበጣ እንደሚዘዋወር በላያቸው ይዘዋወራል።

እግዚአብሔር ከፍ ባለ ነው፤ ምክንያቱም ከፍ ላይ ይኖራል። ጽዮንን በፍርድና በጽድቅ ሞላ።

ጥበብና ዕውቀት የዘመናችሁን መሠረት ያጸናሉ፤ የመዳንም ኃይል ይሆናሉ፤ እግዚአብሔርን መፍራት ሀብቱ ነው።

ጽኑ ወታደሮቻቸው በውጪ ይጮኻሉ፤ የሰላም መልእክተኞች ከባድ ልቅሶ ይለቀሳሉ።

መንገዶች ባዶ ሆኑ፤ መጓዝ ተቋረጠ። እርሱ ቃል ኪዳን ሰበረ፤ ከተሞችን ንቀት አደረገ፤ ሰውንም አላከበረም።

ምድር ታጨደች እና ደከማ፤ ሊባኖን አፍርሳ ሆነች እና ተቈረጠች፤ ሻሮን በዱር ሆነች፤ ባሳንና ካርሜል ፍሬያቸውን ጣሉ።

“አሁን እነሣ” ይላል እግዚአብሔር፤ “አሁን እከበራ፤ አሁን ራሴን እነሳ።”

አቧራ ትፀናላችሁ፤ ገለባም ትወልዳላችሁ፤ እስትንፋሳችሁ እንደ እሳት ሆኖ እናንተን ይበላችኋል።

ሕዝቡ እንደ አስሙ ማቃጠል ይሆናል፤ እንደ ተቈረጡ እሾሆችም በእሳት ይቃጠላሉ።

ሩቅ ያሉ ሆይ፣ ያደረግሁትን ስሙ፤ ቅርብ ያሉም ኀይሌን እወቁ።

በጽዮን ያሉ ኃጢያተኞች ፈሩ፤ ተንኮለኞች በድንገት ተደነገጡ። “ከእኛ መካከል ከሚበላ እሳት ጋር ማን ይኖራል? ከእኛ መካከል ከዘላለማዊ ቃጠሎ ጋር ማን ይኖራል?”

በጽድቅ የሚመላለስ፣ ቀጥተኛ የሚናገር፣ የግፍ ትርፍን የሚናቅ፣ እጆቹን ከስንኩል መያዝ የሚነቅር፣ ጆሮውን የደም ነገር መስማት የሚዘጋ፣ ዐይኑን ክፉ ነገር ማየት የሚዘጋ።

እርሱ በከፍ ላይ ይኖራል፤ መከላከያው የዐለት አምባ ይሆናል፤ መብሉ ይሰጠዋል፤ ውሃውም የታመነ ይሆናል።

ዐይኖችህ ንጉሡን በውበቱ ያያሉ፤ እጅግ ሩቅ ያለ ምድርን ያመልካሉ።

ልብህ ስለ አስፈሪ ነገር ያሰብራል፤ “ጸሐፊው የት ነው? ተቀባይው የት ነው? ምሽጎቹን የሚቈጥር የት ነው?” ትላለህ።

ጠንካራና አስፈሪ ሕዝብን አታይም፤ ንግግራቸው ለአንተ የማታስተውለው ጥልቀት ያለው ሕዝብ፣ ቋንቋቸው ለአንተ የማታስተውለው የሚተነገር ሕዝብ አይታይም።

ጽዮንን፣ የደኅንነታችን በዓላት ከተማን ተመልከት፤ ዐይኖችህ ኢየሩሳሌምን ዝምታ መኖሪያ ያያሉ፤ ድንኳንዋ አይነቀልም፤ መርፌዋ አንዱ እንኳ ለዘለዓለም አይወገድም፤ ገመዳዎቿም አንዱ እንኳ አይቋረጥም።

በዚያ ክብር ያለው እግዚአብሔር ለእኛ ሰፊ ወንዞችና ጅረቶች የሆነ ስፍራ ይሆናል፤ በእረክ የሚነዱ ጀልባዎች አይገቡበትም፤ ከባድ መርከብም አትለፍበትም።

ምክንያቱም ፈራጅና ሕግ ሰጪና ንጉሣችን እግዚአብሔር ነው፤ እርሱ ያድነናል።

የመርከብህ ገመዶች ተለቀሱ፤ ዐምዱን መጠናከር አልቻሉም፤ ፋናውንም ማስዘረጋት አልቻሉም። ከዚያ ታላቅ ምርኮ ተከፋፈለ፤ እንኳን አንካሳ ያሉ ሰዎች ምርኮን ይወስዳሉ።

የሚኖር ሰውም “ታማማለሁ” አይልም፤ በዚያ የሚኖሩ ሕዝብ ኃጢአታቸው ይቅር ይባላሉ።