ይህን ስሙ ያዕቆብ ቤት ሆይ፤ በእስራኤል ስም የተጠራችሁ፣ ከይሁዳ ውሃ የወጣችሁ፣ በእግዚአብሔር ስም የምትማሉ እና የእስራኤልን አምላክ የምትጠቅሱ ናችሁ፤ ነገር ግን በእውነትም በጽድቅም አይደለም።

በቅዱስ ከተማ የራሳቸው ይባላሉ፤ በእስራኤል አምላክ ላይም ይተካሉ፤ ስሙ የሠራዊት እግዚአብሔር ነው።

ከመጀመሪያ የነበሩትን ነገሮች አስታወቅሁ፤ ከአፌ ወጡ አሳየኋቸውም፤ ድንገት አደረግኋቸው እነሆም ተፈጸሙ።

ምክንያቱም ደንቆሮ መሆንህን አውቄ ነበር፤ አንገትህ እንደ ብረት ጅራት ነው፣ ግንባርህም እንደ ናስ ነው።

ስለዚህ ከመጀመሪያ አስታወቅሁህ፤ ሳይከናወኑ በፊት አሳየሁህ እንዳትበል፣ ‘ጣዖቴ አድርጋቸዋለች፤ ተቀረጸ ምስሌና የተዋጠ ምስሌ አዘዙአቸው።’

ሰማህ—ይህን ሁሉ ተመልከት፤ አታውጅምን? ከዚህ ጊዜ ጀምሮ አዲስ ነገሮችን አሳየሁህ፣ እንኳን ተሰወሩ ነበሩ ነገር ግን አላወቅህም ነበር።

አሁን ተፈጥረዋል እንጂ ከመጀመሪያ አልነበሩም፤ እስከ ዛሬ ድረስ አልሰማቸውም ነበር—‘እነሆ፣ አውቄ ነበር’ እንዳትበል።

አዎን፣ አልሰማህም፤ አዎን፣ አላወቅህም፤ ከዚያን ጊዜ ጀምሮ ጆሮህ ክፍት አልነበረም፤ እጅግ በማታለል እንደምትገባ አውቄ ነበር፤ ከማህፀን ጀምሮም ዐመፀኛ ተብለህ ነበር።

ስለ ስሜ ቊጣዬን እዘግያለሁ፤ ስለ ምስጋናዬም ለአንተ እገባበጣለሁ እንዳትቈረጥ።

እነሆ አንተን አነጻጸርሁ፤ ነገር ግን በብር አይደለም፤ በመከራ ማቃጠሪያ መረጥሁህ።

ስለ ራሴ፣ አዎን ስለ ራሴ አደርገዋለሁ፤ ስሜ እንዴት ይረክሳል? ክብሬንም ለሌላ አልሰጥም።

እኔን ስሙ ያዕቆብና እስራኤል የጠራሁት ሆይ፤ እኔ እርሱ ነኝ፤ እኔ የመጀመሪያው ነኝ፣ እኔም የመጨረሻው ነኝ።

እጄ ለምድር መሠረት አኖረች፤ ቀኝ እጄም ሰማያትን ዘረጋች፤ እጠራቸው ባለው ጊዜ ሁሉም አብረው ይቆማሉ።

ሁላችሁ ሰብስቡ ስሙ፤ ከእነርሱ መካከል ይህን ያስተዋወቀ ማን ነው? እግዚአብሔር እርሱን ወዳዷል፤ ፈቃዱን በባቢሎን ላይ ያከናውናል፣ ክንዱም በከልዓውያን ላይ ይሆናል።

እኔ—እኔ ተናግሬአለሁ፤ እኔ ጠርቼዋለሁ፤ አመጣሁትም መንገዱን ያሳካል።

ወደ እኔ ቅረቡ፣ ይህን ስሙ፤ ከመጀመሪያ ጀምሮ በስውር አልተናገርሁም፤ ነገሩ ከሆነ ጊዜ ጀምሮ በዚያ ነበርሁ፤ አሁን ግን ጌታ እግዚአብሔርና መንፈሱ ላከኝ።

እንዲህ ይላል እግዚአብሔር ታዳጊህ፣ የእስራኤል ቅዱስ፤ እኔ እግዚአብሔር አምላክህ ነኝ፣ ለጥቅምህ የማስተምርህ እና መሄድ የሚገባህን መንገድ የማመራህ።

ወዮ ትእዛዜን ብታዳምጥ ኖሮ! ሰላምህ እንደ ወንዝ ይሆነ ነበር፣ ጽድቅህም እንደ ባሕር ሞገዶች።

ዘርህ ደግሞ እንደ አሸዋ ይሆን ነበር፣ የማህፀንህ ፍሬም እንደ እርሱ አጨቃጭቅ ድንጋይ፤ ስሙ ከፊቴ አልተቈረጠም አልጠፋም ነበር።

ከባቢሎን ውጡ፤ ከከልዓውያን ሽሹ፤ በዘፈን ድምፅ አውጁ፣ ይህን ንገሩ፣ እስከ ምድር ዳር ድረስ አውጡት፤ ‘እግዚአብሔር ባሪያውን ያዕቆብን ዳነ’ ብሉ።

በምድረ በዳዎች ሲመራቸው አልተጠሙም፤ ለእነርሱ ከዐለት ውኃ አፈሰሰ፤ ዐለቱን ቈረሰ ውኃውም ብዛት ሆኖ ፈለገ ወጣ።

‘ለክፉዎች ሰላም የለም’ ይላል እግዚአብሔር።