ጻድቁ ይጠፋል፤ ማንም ወደ ልቡ አያስብም፤ ርኅራኄ ያላቸው ሰዎች ይወሰዳሉ፤ ጻድቁ ከሚመጣው ክፉ እንዲርቅ እንደሚወሰድ የሚያስብ የለም።

ወደ ሰላም ይገባል፤ በመኝታቸው ይረፍዳሉ—የተቀና ሰው እያንዳንዱ።

ነገር ግን ናቁ ቀርቡ እናንተ የአስማታም ሴት ልጆች፥ የአመንዝራ ወንድና የዝሙተኛ ሴት ዘር።

በማን ላይ ታሳደባላችሁ? በማን ላይ አፋችሁን ታስፋባችሁ ምላሳችሁንስ ታዘረጋላችሁ? እናንተ የበደል ልጆች አይደላችሁምን? የሐሰት ዘር?

በእያንዳንዱ አረንጓዴ ዛፍ በታች ከጣዖታት ጋር ራሳችሁን ታነቃነቃላችሁ፤ በሸለቆዎች በድንጋይ ፈርጆች በታች ልጆቻችሁን ታርዳላችሁ?

የወንዝ ጠለሉ ድንጋዮች መካከል ርስትህ አለ፤ እነርሱ እነርሱ ዕጣህ ናቸው። እስከ እነርሱም መጠጥ ቍርባን አፈስሰህ መብል ቍርባን አቀረብህ፤ በእነዚህ ልብ እጽና እቀበልን?

በከፍታና በረጅም ተራራ ላይ መኝታህን አቆመህ፤ እዚያም መሥዋዕት ለመስጠት ወጥተህ ሄድህ።

ከደጆች ኋላና በከዳዎች ላይ ዝክርህን አቆመህ፤ እኔን ሳይሆን ለሌላ ተገልፀህ ወጣህ፥ መኝታህንም አስፋህ ከእነርሱ ጋር ቃል ኪዳን አድርገህ፤ ታየበት ስፍራ መኝታቸውን ወደድህ።

ወደ ንጉሡ ቅባት ይዞ ሄድህ፥ ሽቶችህንም አበዛህ፤ መልእክተኞችህን ሩቅ ላክህ፥ እስከ ሲኦል ድረስ ራስህን አዋረድህ።

በመንገድህ ብዛት ተደክሞህ ነበር፤ ነገር ግን “ተስፋ የለም” አልኸም፤ የእጅህን ኃይል አገኘህ፥ ስለዚህ አልተሰናከልህ።

ከማን ፈራህ ወይስ ተደነገጥህ ሐሰት ተናገርህ እኔንም አልታሰብህ ልብህም አልደረሰብኝ? እኔ ከጥንት ጀምሮ ዝም አልሁ አልነበረኝምን? አትፈራኝም!

ጽድቅህንና ሥራህን አስታውቃለሁ፤ ግን አይጠቅሙህም።

በምትጮኽ ጊዜ ጓደኞችህ ያድኑህ፤ ነፋስ ግን ሁሉን ይበረርሳቸዋል፥ ከንቱም ይወስዳቸዋል። ነገር ግን በእኔ የሚታመን ምድርን ይወርሳል፥ ቅዱስ ተራራዬንም ይወርሳል።

እንዲህም ይባል፤ አንስታችሁ አንስታችሁ መንገድን አዘጋጁ፤ ከሕዝቤ መንገድ የሚሰናከል ነገርን አስወግዱ።

ከፍ ያለና ከባድ የሆነው፥ ለዘላለም የሚኖር፥ ስሙም ቅዱስ የሆነ እንዲህ ይላል፤ በከፍተኛና በቅዱስ ስፍራ እኖራለሁ፥ ከተሰበረና ከትሑት መንፈስ ያለው ጋርም—የትሑታን መንፈስ ለማነሳትና የተሰበሩትን ልብ ለማነሳት።

ለዘላለም አልከራከርም፥ ሁልጊዜም አልተበሳጭም፤ ምክንያቱም መንፈስ በፊቴ እንዳይሰናከል፥ እኔ የሠራሁት ነፍሶች እንዳይደክሙ።

በመራቡነቱ ኀጢአት ምክንያት ተበሳጭሁ መታው፤ ራሴን ሰወርኩ ተበሳጭሁም፤ እርሱ ግን በልቡ መንገድ በአንካሳ መንገድ ቀጠለ።

መንገዱን አይቻለሁ፥ እፈውሰዋለሁም፤ እመራዋለሁም ለእርሱና ለሚያዝኑለት ማጽናናት እመልስለታለሁ።

የከንፈር ፍሬን እፈጥራለሁ—“ሰላም፣ ሰላም” ለሩቅ ያለውና ለቅርብ ያለው ይሆናል ይላል እግዚአብሔር—እፈውሰዋለሁም።

ክፉዎች ግን እረፍት ማግኘት ሳይችል የተናዋዘ ባሕር ናቸው፤ ውሃው ጭቃና ትቢያ ይጥላል።

“ለክፉዎች ሰላም የለም” ይላል አምላኬ።