በጮኸ ድምፅ ጩኽ፤ አትቆጥብ፤ ድምፅህን እንደ መለከት ከፍ አድርግ፤ ለሕዝቤ መተላለፋቸውን፣ ለያዕቆብ ቤትም ኃጢአታቸውን አሳይ።

እንግን በየቀኑ ይፈልጉኛል፤ መንገዶቼንም ማወቅ ደስ ይላቸዋል፤ እንደ ጽድቅ ያደረገ አሕዝብ እና የአምላካቸውን ሥርዓት ያልተዉ እንደሆኑ፤ ከእኔ የፍትሕ ሥርዓቶችን ይጠይቃሉ፤ ወደ እግዚአብሔር መቅረብ ደስ ይላቸዋል።

“ለምን ጾማን አንተ አላየህም? ለምን ነፍሳችንን አሳድደን አንተ አላስተዋልህም?” ይላሉ። እነሆ፣ በጾማችሁ ቀን ፈቃዳችሁን ታከብራላችሁ፤ ሠራተኞቻችሁንም ታጭናላችሁ።

እነሆ፣ ለክርክርና ለተጋድሎ ትጾሙ፤ በክፉ ጡትም ለመመታት፤ ድምፃችሁ ከፍ እንዲሰማ እንደ ዛሬ አትጾሙ።

ይህ የመረጥሁት ጾም ነውን? ሰው ነፍሱን ለማሳደድ የተለየ ቀን ነውን? ራሱን እንደ እሬት ለማጠመቅ፣ በታችውም ላይ ማቅና አመድ ለማተርፍ ነውን? ይህንን ጾም ትጠራዋለህን? ለእግዚአብሔርስ ደስ የሚያሰኝ ቀን ትለዋለህን?

እነሆ፣ የመረጥሁት ጾም ይህ አይደለምን? የክፋትን ቀንበሮች ለማስለቅ፣ ከባድ ጫኖችን ለማፍታት፣ ተበዘበዙትን ነጻ ለመልቀቅ፣ ቀንበር ሁሉንም ለማስበር?

ለተራቡ እንጀራህን ማካፈል፣ የተሰወሩትን ድሆች ወደ ቤትህ ማምጣት አይደለምን? ዕራቍቱንም ሲያየህ መለብስ ማድረግ፣ ከሥጋህ የሆኑትንም ከመሰወር መቆጠብ አይደለምን?

ከዚያ ብርሃንህ እንደ ጠዋት ይፈነጫል፤ ፈውስህም ፈጥኖ ይበቅላል፤ ጽድቅህ ይቀድምልሃል፤ የእግዚአብሔር ክብርም ኋላ ጠባቂህ ይሆናል።

በዚያን ጊዜ ትጠራ እግዚአብሔርም ይመልስልሃል፤ ትጮኻለህ እርሱም “እነኝ” ይላል። ቀንበሩን ከመካከልህ ብታስወግድ፣ በጣት መጠቆምንና ከንቱ ቃል መናገርን ብታትብ፣

ለተራቡ ነፍስህን ብታወጣ፣ የተጨነቀውንም ነፍስ ብታርካ፣ ብርሃንህ በጨለማ ይነሣል፤ ጨለማህም እንደ ቀትር ቀን ይሆናል።

እግዚአብሔርም ሁል ጊዜ ይመራሃል፤ በድርቅ ጊዜ ነፍስህን ያጠግባል፤ አጥንቶችህን ያስረግፋል፤ እንደ የተረጠጠ አትክልት እርሻ ትሆናለህ፥ ውሃው የማይቋረጥ እንደ ውሃ ምንጭም ትሆናለህ።

ከአንተ የሚወጡ ያረጀ ፈርሶ የተቀሩትን ቦታዎች ይሠራሉ፤ የብዙ ትውልዶች መሠረቶችን ታነሳለህ፤ ፍርስራሹን የሚጠግን ተብለህ ትጠራለህ፥ መንገዶችን ለመኖር የሚመልስ ትባላለህ።

ከሰንበት እግርህን ብታመልስ፣ በቅዱስ ቀኔ ፈቃድህን ከመፈጸም፤ ሰንበትን ደስታ ብትሉት፣ የእግዚአብሔርን ቅዱስ ቀን ክብር ብትሰጡት፤ እርሱንም በመከብር መንገድህን ካልሄድህ፣ ፈቃድህን ካልፈለግህ፣ የራስህንም ቃል ካልተናገርህ፣

በዚያን ጊዜ በእግዚአብሔር ታደሰሳለህ፤ እኔም በምድር ከፍተኛ ቦታዎች ላይ አሰይህ፥ የአባትህ የያዕቆብን ርስት እመግብሃለሁ፤ ይህን የተናገረው የእግዚአብሔር አፍ ነው።