ስለ ጽዮን አልዝም፤ ስለ ኢየሩሳሌምም አልዕረፍም፤ የእርስዋ ጽድቅ እንደ ብርሃን እስኪወጣ መዳኗም እንደ የሚበራ መብራት እስኪታይ ድረስ።

አሕዛብ ጽድቅሽን ያያሉ፤ ነገሥታት ሁሉ ክብርሽን ያያሉ፤ በእግዚአብሔር አፍ የሚሰየምልሽ አዲስ ስም ትጠራለሽ።

በእግዚአብሔር እጅ የክብር አክሊል፣ በአምላክሽም እጅ ንጉሳዊ አክሊል ትሆናለሽ።

ከእንግዲህ ‘ተተውሽ’ ብለው አይጠሩሽም፤ ምድርሽም ደግሞ ‘አራርሳ’ አትባልም፤ ነገር ግን አንቺ ‘ሔፍስባ’ ትባላለሽ፣ ምድርሽም ‘ቢዑላ’ ትባላለች፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር በአንቺ ደስ ይለዋል፥ ምድርሽም ታገባለች።

እንደ ወጣት ወንድ ድንግልን የሚያግባ እንዲሁ ልጆችሽ አንቺን ያገባሉ፤ ሙሽራው በሙሽሪት ላይ እንደሚደሰት እንዲሁ አምላክሽ በአንቺ ደስ ይለዋል።

ኢየሩሳሌም ሆይ፥ ቀንና ሌሊት ከቶ አይዝሙም ዘንድ በቅጥሮችሽ ላይ ጠባቂዎችን አቆመሁ፤ እግዚአብሔርን የምታስታውሱ እናንተ አትዝሙ።

እስኪመሠርትና ኢየሩሳሌምን በምድር ሁሉ የሚመሰገን እስኪያደርጋት ድረስ ዕረፍት አታስገኙለት።

እግዚአብሔር በቀኝ እጁና በኃይሉ ክንድ ተማልኮ እንዲህ አለ፦ ከእንግዲህ እህልሽን ለጠላቶችሽ ምግብ አላስረክብም፤ ስለ ደከምሽባትም የወይን ጠጅሽን የእንግዳ ልጆች አይጠጡም።

ነገር ግን ያከማቹት እነርሱ ይበሉታል እግዚአብሔርንም ያመሰግናሉ፤ ያመጡትም በቅዱሳነቴ አደባባዮች ይጠጡታል።

አልፉ አልፉ በርሮቹን፤ ለሕዝቡ መንገድን አዘጋጁ፤ መንገዱን ከፍ ከፍ አድርጉ፤ ድንጋዮችን አውጡ፤ ለሕዝቡ ባንዲራ አንሱ።

እነሆ፣ እግዚአብሔር እስከ ዓለም ዳር ድረስ አወጀ፤ ለጽዮን ልጅ እንዲህ በሉ፦ እነሆ፣ መዳንሽ ይመጣል፤ እነሆ፣ ዋጋው ከእርሱ ጋር ነው የሥራውም ፊቱ ላይ ነው።

እነርሱንም ‘ቅዱስ ሕዝብ’፣ ‘የእግዚአብሔር የተቤዠው’ ብለው ይጠራቸዋል፤ አንቺም ‘የተፈለገች’፣ ‘አልተተወችም ከተማ’ ትባላለሽ።