ሰማያትን ብታቀድል ብታወርድ! ተራሮችም በፊትህ ይቀልጡ!

ስምህ ለጠላቶችህ እንዲታወቅ፣ አሕዛብም በፊትህ እንዲንቃ፣ እንደ ሚቀልጥ እሳት ሲያቃጥል እና እሳት ውኃን ሲፈላፍል እንዲሁ ውርድ!

እኛ ያልጠበቅናቸውን አስፈሪ ነገሮች ባደረግህ ጊዜ ወረድህ፤ ተራሮችም በፊትህ ቀለጡ።

ከዓለም መጀመሪያ ጀምሮ ሰው አልሰማም፣ ጆሮም አልተረዳም፣ ዐይንም አልተመለከተም፤ አምላክ ሆይ፣ ከአንተ በቀር ለሚጠብቁህ ምን እንዳዘጋጀህ ያየ የለም።

ደስ የሚሰጥ ጽድቅ የሚሠራውን፣ በመንገዶችህም የሚያስቡህን ትገናኛለህ፤ እነሆ፣ ተቈጥተሃል፥ ምክንያቱም ኃጢአት ሠርተናል። በእነዚያ ጽናት አለ፤ እኛም እናድናለን።

ነገር ግን ሁላችንም እንደ ርኵስ ነገር ሆነናል፤ ጽድቃችንም ሁሉ እንደ ርኵስ ጨርቅ ናቸው፤ ሁላችንም እንደ ቅጠል እንደምንደርቅ እናደርቃለን፤ ኃጢአታችንም እንደ ነፋስ አነፈሱን።

እንዲሁም ስምህን የሚጠራ፣ አንተንም ለመያዝ ራሱን የሚነሣ የለም፤ ምክንያቱም ፊትህን ከእኛ ሰወርህ፥ በበደላችንም ምክንያት አጠፋከን።

ነገር ግን አሁን፣ እግዚአብሔር ሆይ፣ አንተ አባታችን ነህ፤ እኛ ሸክላ ነን፥ አንተም ጋንጥ ሠሪያችን ነህ፤ ሁላችንም የእጅህ ሥራ ነን።

እግዚአብሔር ሆይ፣ እጅግ አትቈጣ፥ በደላችንንም ለዘላለም አትያስብ፤ እነሆ፣ እባክህ ተመልከት፤ ሁላችንም ሕዝብህ ነን።

ቅዱሳን ከተሞችህ ሁሉ በረሃ ሆነዋል፤ ጽዮን በረሃ ሆናለች፥ ኢየሩሳሌም ተፈርሳ ሆናለች።

የእኛ ቅዱስና ውብ ቤት፣ አባቶቻችን ያመሰገኑህበት፣ በእሳት ተቃጥሎአል፤ ደስ የሚሉ ነገሮቻችንም ሁሉ ተፈርሰዋል።

እግዚአብሔር ሆይ፣ ስለዚህ ነገሮች ራስህን ትቆጥባለህን? ትዝም ትላለህን እና እጅግ ታስጨንቀናለህ?