ወዮ ለየመሰማሪያዬ በጎችን የሚያጠፉና የሚበትኑ እረኞች! ይላል እግዚአብሔር።

ስለዚህ እንዲህ ይላል የእስራኤል አምላክ እግዚአብሔር ስለ ሕዝቤን የሚመግቡ እረኞች፤ መንጋዬን በትናችሁ፣ አስወግዳችሁ፣ አልጎበኛችሁአቸውም፤ እነሆ፣ ስራችሁ ክፋት ስለ ሆነ እፈርዳችኋለሁ ይላል እግዚአብሔር።

እኔም ከአስነዳኋቸው አገሮች ሁሉ የመንጋዬን ቀሪ ክፍል እሰበስባለሁ፤ ወደ ጎጆቻቸው እመልሳቸዋለሁ፤ እነርሱም ይፀመራሉ እና ይበዛሉ።

በላያቸው የሚመግቧቸውን እረኞች አቆማለሁ፤ ከእንግዲህ አይፈሩም፣ አይደነግጡም፣ ከእነርሱም አንዳች አትጠፋም ይላል እግዚአብሔር።

እነሆ፣ ቀኖች ይመጣሉ ይላል እግዚአብሔር፤ ለዳዊት ጻድቅ ቅርንጫፍ አሳድጋለሁ፤ ንጉሥም ይነግሣል፣ ይበለጥማል፣ ፍርድንና ጽድቅን በምድር ላይ ይፈጽማል።

በዘመኑ ይሁዳ ይድናል፤ እስራኤልም በሰላም ይኖራል፤ ይህም ስሙ ይሆናል የሚጠራበት፣ ‘እግዚአብሔር ጽድታችን’።

ስለዚህ እነሆ ቀኖች ይመጣሉ ይላል እግዚአብሔር፤ ‘ከግብጽ ምድር የወጣውን እስራኤል ልጆች ያወጣ እግዚአብሔር ሕይወት ነው’ አይባል ከእንግዲህ።

ነገር ግን፣ ‘የእስራኤል ቤት ዘርን ከሰሜን አገርና ከአስነዳኋቸው አገሮች ሁሉ ያወጣና ያመራ እግዚአብሔር ሕይወት ነው’ ይባላል፤ እነርሱም በራሳቸው ምድር ይኖራሉ።

ስለ ነቢያት ልቤ በውስጤ ተሰበረ፤ አጥንቶቼ ሁሉ ተንቀጠቀጡ፤ እኔ እንደ የሰከረ ሰው እንደ ወይን የነገሠው ሰው ሆኛለሁ፤ ምክንያቱም እግዚአብሔርና የቅዱሱ ቃሎቹ ስለ ሆነ።

ምድሩ በዝሙተኞች ሞልታለች፤ በርግማን ምክንያት ምድሩ ታናነታለች፤ የምድረ በዳ ደስ የሚሉ ስፍራዎች ደረቁ፤ መንገዳቸው ክፉ ነው፣ ኃይላቸውም አይቀናም።

ነቢይም ካህንም ሁሉ ተረከሱ፤ እነሆ፣ ክፉራቸውን በቤቴ ውስጥ አግኝቻለሁ ይላል እግዚአብሔር።

ስለዚህ መንገዳቸው በጨለማ ውስጥ የሚዘልል መንገድ ይሆናል፤ ይነዳሉ በዚያም ይወድቃሉ፤ ምክንያቱም ክፉ ነገርን እወርድባቸዋለሁ፤ የመቀጣቸው ዓመት ይህ ነው ይላል እግዚአብሔር።

በሰማርያ ነቢያት ውስጥ ስንፍና አይቻለሁ፤ በባኣል ትንቢት ተናገሩ፤ ሕዝቤን እስራኤልንም እስትንፋስ አሳሳቡ።

በኢየሩሳሌም ነቢያት ውስጥ ደግሞ አስከፊ ነገር አይቻለሁ፤ ዝሙት ያደርጋሉ፣ በሐሰትም ይመላለሳሉ፤ ክፉ አድራጊዎችን እጃቸውን ያበረቱ፤ ከክፉ መንገዱ የሚመለስ አንድ እንኳ የለም፤ ሁሉም ለእኔ እንደ ሶዶም ሆነዋል፣ ተወላጆቻቸውም እንደ ገሞራ።

ስለዚህ እንዲህ ይላል የሠራዊት ጌታ ስለ ነቢያት፤ እነሆ፣ በመራራ ተክል አመግባቸዋለሁ፣ የመራራም ውሃ አጠጣቸዋለሁ፤ ምክንያቱም ከኢየሩሳሌም ነቢያት የተነሣ ርኵሰት በምድር ሁሉ ወጥቶአል።

እንዲህ ይላል የሠራዊት ጌታ፤ ለእናንተ የሚትንበቱ ነቢያት ቃል አትስሙ፤ ከንቱ ያደርጉታችኋል፤ ከራሳቸው ልብ የወጣ ራእይ ይናገራሉ እንጂ ከእግዚአብሔር አፍ አይደለም።

እኔን የሚንቁትን ሰዎች ለዘላለም እንዲህ ይላሉ፣ ‘እግዚአብሔር አለ፤ ሰላም ይሆናችኋል’ ይላሉ፤ ልቡ የፈለገውን የሚከተል እያንዳንዱን ሰው ‘ክፉ አይመጣባችሁም’ ይላሉ።

የእግዚአብሔር ምክር ላይ ቆሟል የቃሉን ስሜት ተረድቶ ሰማው ማን ነው? ቃሉን በጥንቃቄ የለመደና የዳመጠ ማን ነው?

እነሆ፣ የእግዚአብሔር ዐውሎ ንፋስ በቍጣ ወጥቶአል፤ የሚያዝን ዐውሎ ንፋስ፤ በክፉዎች ራስ ላይ በጭንቅ ይወድቃል።

የእግዚአብሔር ቍጣ እስኪፈጽምና እስኪያደርግ ድረስ አይመለስም፤ በመጨረሻ ዘመናት ይህን ሙሉ በሙሉ ታስተውላላችሁ።

እኔ እነዚያን ነቢያት አልላክኋቸውም፤ ነገር ግን ሮጡ፤ እኔ አልተናገርሁላቸውም፤ ነገር ግን ትንቢት ተናገሩ።

ነገር ግን በምክርዬ ቆሙ ኖሮ ሕዝቤን ቃሎቼን እንዲሰሙ አድርገው ኖሮ ከክፉ መንገዳቸውና ከክፉ ሥራቸው መመለሳቸውን አመጡ ነበር።

‘እኔ ቅርብ አምላክ ነኝ እንጂ ሩቅ ያለ አምላክ አይደለሁምን?’ ይላል እግዚአብሔር።

ማንም በሚሰወርበት ስፍራ ራሱን ሊደብቅ ይችላልን እኔ እንዳላይ? ይላል እግዚአብሔር፤ ሰማይንና ምድርን አልሞላለሁን? ይላል እግዚአብሔር።

‘ሕልም አይቻለሁ፣ ሕልም አይቻለሁ’ ሲሉ በስሜ ሐሰት የሚትንበቱ ነቢያት የሚሉትን ሰምቻለሁ።

ይህ የሐሰት ትንቢት እስከ መቼ ድረስ በነቢያት ልብ ውስጥ ይኖራል? አዎን፣ እነርሱ የራሳቸው ልብ ማታለያ ነቢያት ናቸው።

እያንዳንዱ ለባልንጀራው ሲነግር በሕልማቸው ሕዝቤ ስሜን እንዲረሱ ለማድረግ ይታሰባሉ፤ አባቶቻቸው ስሜንን ለባኣል እንደረሱ እንደዚያው።

ሕልም ያለው ነቢይ ሕልሙን ይነግር፤ ቃሌ ያለኝ ደግሞ ቃሌን በታማኝነት ይናገር። ደንገጭ ለስንዴ ምንድነው? ይላል እግዚአብሔር።

ቃሌ እሳት እንደሆነ አይደለምን? ይላል እግዚአብሔር፤ ድንጋይን በቁርጥ የሚቀጠቀጥ መዶሻ እንደሆነ?

ስለዚህ እነሆ፣ እኔ ከባልንጀራው ዘንድ ቃሌን የሚሰርቁ ነቢያትን እቃወመዋቸዋለሁ ይላል እግዚአብሔር።

እነሆ፣ ምላሳቸውን በመጠቀም ‘እርሱ አለ’ የሚሉ ነቢያትን እቃወመዋቸዋለሁ ይላል እግዚአብሔር።

እነሆ፣ የሐሰት ሕልም የሚትንበቱ ነቢያትን እቃወመዋቸዋለሁ ይላል እግዚአብሔር፤ እነርሱም ያንን ይነግራሉ በሐሰታቸውና በቀላልነታቸው ሕዝቤን ያሳስባሉ፤ እኔ አልላክኋቸውም፣ አልከዳኋቸውም፤ ስለዚህ ለዚህ ሕዝብ ምንም ጥቅም አይሆኑም ይላል እግዚአብሔር።

ይህ ሕዝብ ወይም ነቢዩ ወይም ካህኑ ‘የእግዚአብሔር ሸክም ምንድነው?’ ብለው ቢጠይቁህ፣ አንተ በዚያኑ ጊዜ እንዲህ ትላቸዋለህ፤ ‘ሸክም ምንድነው? እኔ እናንተን ሙሉ በሙሉ እተዋችኋለሁ’ ይላል እግዚአብሔር።

‘የእግዚአብሔር ሸክም’ የሚለው ነቢይ ወይም ካህን ወይም ሕዝብ ሰው ማንኛውም ቢሆን፣ ያ ሰውንና ቤቱን እቀጣዋለሁ።

እናንተ ሁሉ ለባልንጀራችሁና ለወንድማችሁ እንዲህ ትበሉ፤ ‘እግዚአብሔር የመለሰው ምንድነው? እግዚአብሔር ምን ተናገረ?’

‘የእግዚአብሔር ሸክም’ የሚለውን ከእንግዲህ አታስቀምጡ፤ ምክንያቱም ሁሉም ሰው የሚናገረው ቃል ለእርሱ ሸክም ይሆናል፤ ሕያው አምላክ የሠራዊት ጌታ አምላካችን የሆነ እግዚአብሔር ቃሎቹን አጣማራችኋል።

ደግሞ ለነቢዩ እንዲህ ትበል፤ ‘እግዚአብሔር የመለሰው ምንድነው? እግዚአብሔር ምን ተናገረ?’

ነገር ግን እናንተ ‘የእግዚአብሔር ሸክም’ ስትበሉ፣ ስለዚህ እንዲህ ይላል እግዚአብሔር፤ ይህን ቃል ‘የእግዚአብሔር ሸክም’ ስለተናገራችሁ እኔም ‘“የእግዚአብሔር ሸክም” አትበሉ’ ብዬ ልኬላችሁ እንኳ ነው።

ስለዚህ እነሆ፣ እኔ እኔ ራሴ እናንተን ፈጽሞ እረሳችኋለሁ፤ እተዋችኋለሁም፣ ለእናንተና ለአባቶቻችሁ የሰጠኋትን ከተማ ከፊቴ አጣልዳችኋታለሁ።

በእናንተ ላይ ዘላቂ ስድብንና የማይረሳ እፍረትን እወርዳለሁ።