መንፈሴ ተሰበረ; ዕለታቴ ያለቁ; መቃብሮች ለእኔ ዝግጁ ናቸው.

እኔን የሚያፌዙ ሰዎች ከኔ ጋር ያሉ አይደሉም? ዓይኔም በማበሳጨታቸው ላይ ዘወትር ትቆያለች አይደለም?

አሁን ውል አድርግ፤ ከአንተ ጋር ለእኔ ዋስ አድርገኝ; ከእኔ ጋር እጅ የሚመታ ማን ነው?

እነርሱን ከማስተዋል ልባቸውን ሰወርክ; ስለዚህ ከፍ ከፍ አታደርጋቸውም.

ለጓደኞቹ የሚማሚል ሰው እንኳ፣ የልጆቹ ዓይኖች ይደመማሉ.

እኔንም ለሕዝብ ምሳሌ አድርጎኛል; አስቀድሞ ግን እንደ ከንቫ ነበርሁ.

በሐዘኔ ምክንያት ዓይኔ ደመመች፤ የሰውነቴ አባላት ሁሉ እንደ ጥላ ሆነ.

ቅኖች በዚህ ይደነቃሉ፤ ንጹሑም በኃጢአተኛው ላይ ራሱን ያነሣል.

ጻድቁ መንገዱን ያይዛል፤ እጆቹ ንጹሕ ያለውም እየጠነከረ ይሄዳል.

እናንተ ሁሉ ግን፣ ተመለሱ እና አሁን ኑ፤ በመካከላችሁ አንድ ጥበበኛ ሰው እንኳ አላገኘሁም.

ዕለታቴ አለፉ፤ ዕቅዶቼ ተቈረጡ፤ እስከ ልቤ ሐሳብም ተቋረጠ.

እነርሱ ሌሊትን ወደ ቀን ያለውጣሉ; በጨለማ ምክንያት ብርሃኑ አጭር ነው.

ብጠብቅ ከሆነ መቃብር ቤቴ ነው; መኝታዬን በጨለማ አዘጋጅቻለሁ.

ለፍርስራሽ፣ ‘አባቴ አንተ ነህ’ አልሁ; ለትሉም፣ ‘እመቴና እኅቴ አንቺ ነሽ’ አልሁ.

እንግዲህ ተስፋዬ አሁን የት ነው? ተስፋዬን የሚያይ ማን ነው?

እነርሱ ወደ ጒድጓዱ መዝጊያዎች ይወርዳሉ፤ ዕረፋችን አብረን በአፈር ሲሆን.