ከዚያም ተማናዊው ኤሊፋዝ መለሰና አለ፦

እንደ ጥበበኛው ለራሱ የሚጠቅም እንዲሁ ሰው ለእግዚአብሔር ሊጠቅም ይችላልን?

ኀያሉ አንተ ጻድቅ መሆንህ ደስ ይለዋልን? መንገዶችህን ፍጹም ስታደርግ ለእርሱ ረብ አለውን?

ስለ እርሱ የምትፈራው ምክንያት ነውን የሚገሥጽህ? ከአንተስ ጋር ወደ ፍርድ ይግባልን?

ክፋትህ ታላቅ አይደለምን? በደላትህ መጠን የለውምን?

ከንቱ ለወንድምህ መያዣ ወሰድህ፤ ዕራቁቶችንም ከልብሳቸው አራገፍህ።

ደከመውን ለመጠጣት ውኃ አልሰጠህም፤ ለተራበውም ዳቦ አከለከልህ።

ነገር ግን ምድር ለኀያሉ ነበረች፤ የተከበረውም ሰው በእርስዋ ይኖር ነበር።

መበለቶችን ባዶ እጅ ሰድደህ፤ የያባት ልጆችም ክንዶቻቸው ተሰበሩ።

ስለዚህ ወጥመዶች በዙሪያህ ናቸው፤ ድንገተኛ ፍርሃትም ያስቸግርህ።

እንዲሁም ጨለማ እንዳትመለከት አድርጎሃል፤ የውኃ ብዛትም ይሸፍንሃል።

እግዚአብሔር በሰማይ ከፍ ያለ ቦታ አይደለምን? የኮከቦችንም ከፍታ ተመልከት—ምን ያህል ከፍ ናቸው!

አንተም ትላለህ፣ ‘እግዚአብሔር እንዴት ያውቃል? በጨለማ ደመና በኩል መፍረድ ይችላልን?’

ውፍረት ያለ ደመና ለእርሱ ሸፈን ነው እንደሆነ—አይይም፤ በሰማይ ዙሪያ ይመላለሳል።

ክፉዎች የሄዱበትን የድሮ መንገድ ታስተውለሃልን?

በጊዜያቸው ሳይደርስ የተቈረጡ፣ መሠረታቸውም በጎርፍ የጠፋ።

ለእግዚአብሔር ‘ከእኛ ራቅ’ የሚሉ እና ‘ለእነርሱ ኀያሉ ምን ይሠራ?’ የሚሉ።

እርሱ ግን ቤቶቻቸውን በበጎ ነገር ሞላላቸው፤ ነገር ግን የክፉዎች ምክር ከእኔ የራቀ ነው።

ጻድቃን ይመለከቱታል ደስም ይላቸዋል፤ ንጹሓንም በንቀት ይሣቅባቸዋል።

እኛ ያለን አልተቈረጠም፤ የእነርሱ ቀሪው ግን በእሳት ተበላ።

አሁን ከእርሱ ጋር ተዋወቅ እና በሰላም ሁን፤ በዚህም በጎ ነገር ወደ አንተ ይመጣል።

እባክህ ሕጉን ከአፉ ተቀበል፤ ቃሉንም በልብህ አኑር።

ወደ ኀያሉ ብትመለስ ታነሣለህ፤ ክፋትንም ከድንኳኖችህ ሩቅ ታስወግዳለህ።

ከዚያ ወርቅን እንደ ትቢያ ትከማቻለህ፤ የኦፊር ወርቅንም እንደ ጅረት ድንጋዮች።

አዎን፣ ኀያሉ መጠለያህ ይሆናል፤ ብዙ ብርም ታገኛለህ።

ከዚያም በኀያሉ ደስ ይለሃል፤ ፊትህንም ወደ እግዚአብሔር ታነሳለህ።

ወደ እርሱ ትጸልያለህ እርሱም ይሰማሃል፤ የገባህበትን ቃል ታከናውናለህ።

ነገርን ትወስናለህ እና ለአንተ ይጸናል፤ ብርሃንም በመንገዶችህ ላይ ይበራል።

ሰዎች ሲወድቁ በዚያ ጊዜ ‘ማንሣት አለ’ ትላለህ፤ እርሱም ትሁቱን ያድናል።

እንኳን ያልነጸውን ያድናል፤ እነርሱም በእጅህ ንጽሕና ይድናሉ።