እንዲሁም ኢዮብ ንግግሩን አቀጠለ እንዲህም አለ፦

እግዚአብሔር ሕያው እንዳለ፣ ፍርዴን ወስዶብኛል፤ ሁሉን ቻይም ሕያው እንዳለ፣ ነፍሴን አሳቀረበ።

እስትንፋቴ በውስጤ ሳለ፣ የእግዚአብሔር መንፈስም በአፍንጫዬ ሳለ፣

ከንፈሬ ክፉን አይናገርም፥ ምላቴም ሽንገላ አትናገርም።

እናንተን እንድጸድቅ እግዚአብሔር ያከለክለው፤ እስክ እሞት ድረስ ቅንነቴን ከእኔ አልነቃለሁም።

ጽድቄን በጥብቅ እይዛለሁ አልተውም፤ የምኖር ድረስ ልቤ አይዝርፈኝም።

ጠላቴ እንደ ክፉው ይሁን፤ በእኔ ላይ የሚነሣውም እንደ ያልተጻደቀው ይሁን።

ምን ሆነ ቢያገኝ እንኳ እግዚአብሔር ነፍሱን ሲወስድ የግብዝ ሰው ተስፋ ምንድን ነው?

ችግኝ በሚደርስበት ጊዜ እግዚአብሔር ጩኸቱን ይሰማለውን?

በሁሉን ቻይ ደስ ይለዋልን? ሁልጊዜ እግዚአብሔርን ይጠራልን?

የእግዚአብሔርን እጅ እማራችሁ፤ በሁሉን ቻይ ዘንድ ያለውን አልሰውርም።

እነሆ፣ ሁላችሁ ራሳችሁ አያችኋል፤ እንግዲህ ለምን እንዲህ ሙሉ በሙሉ ከንቱ ትሆናላችሁ?

ይህ በእግዚአብሔር ዘንድ ለክፉ ሰው የሚደርሰው ዕድል ነው፤ ከሁሉን ቻይ ዘንድ የሚቀበሉትም ለጨቋኞች የሚወርስ ይህ ነው።

ልጆቹ ቢበዙ ለሰይፍ ናቸው፤ ዘሩም በእንጀራ አይጠግብም።

ከእርሱ የሚቀሩት በሞት ይቀበራሉ፤ መበለቶቹም አይያልቁለትም።

ብርን እንደ ትቢያ ቢሰብስብ፣ ልብስንም እንደ ሸክላ ቢያዘጋጅ፣

እርሱ ቢያዘጋጅም ጻድቁ ይለብሰዋል፤ ንጹሑም ብሩን ይከፋፈላል።

ቤቱን እንደ ጥንቸል ቤት ይሠራዋል፤ ወይም ጠባቂው እንደሚሠራው ጋዳ ይመስላል።

ሀብታሙ ይተኛል ነገር ግን አይሰበሰብለትም፤ ዓይኑን ይከፍታል እና አይገኝም።

አስፈሪ ነገሮች እንደ ውሃ ይይዙት፤ ዐውሎ ነፋስ ሌሊት ይነጥቀዋል።

ምስራቃዊ ነፋስ ይወስደዋል እርሱም ይሄዳል፤ ዐውሎ ነፋስም ከቦታው ይጥለዋል።

እግዚአብሔር በላዩ ይጣል አያራራበትም፤ ከእጁ ለመሸሽ ይመኛል።

ሰዎች እጆቻቸውን በመተባበር ይተባበሩበታል፤ ከቦታውም በማሰንዘር ያወጡታል።