እንደገና ኤሊሁ መለሰና አለ።

ጥበበኞች ሆይ፥ ቃሌን ስሙ፤ እውቀት ያላችሁ ሆይ፥ ጆሮ አድርጉልኝ።

አፍ ምግብን እንደሚዘመት እንዲሁ ጆሮ ቃላትን ይፈትናል።

የቀና ፍርድን እንመርጥ፤ መልካሙ የትኛው እንደሆነ በእኛ መካከል እንወቅ።

ኢዮብ እንዲህ ሲል አለ፥ እኔ ጻድቅ ነኝ፤ እግዚአብሔርም ፍርዴን አወሰደብኝ።

መብቴን ተቃራኒ ሐሰት ልተናገር እችላለሁን? ጥፋት ሳይኖረኝ ቁስሬ የማይፈወስ ነው።

ውሃን እንደሚጠጣ ስድብን የሚጠጣ እንደ ኢዮብ ያለ ሰው ማን አለ?

ከዓመፀ ሥራ አድራጎች ጋር የሚተባበር፣ ከክፉ ሰዎችም ጋር የሚመላለስ።

ሰው በእግዚአብሔር ደስ ማሰኘት ምንም አይጠቅሙትም እንዳለ።

ስለዚህ፥ ማስተዋል ያላችሁ ሆይ፥ እኔን ስሙ፤ እግዚአብሔር ክፉ ነገር እንዲያደርግ ከርቀው ይሁን፤ ሁሉን ቻይም ዓመፅ እንዲፈጽም ከርቀው ይሁን።

ለሰው የሠራውን ሥራ ይመልሳለት፤ እያንዳንዱም ሰው እንደ መንገዱ ያገኝ ዘንድ ያደርገዋል።

እነሆ፥ እግዚአብሔር ክፉ ነገር አያደርግም፤ ሁሉን ቻይም ፍርድን አያጣምም።

በምድር ላይ ሥልጣን ለእርሱ ማን ሰጠው? ወይስ ዓለምን ሁሉ ማን አቀናው?

ልቡን በሰው ላይ ከጣለ፣ መንፈሱንና እስትንፋሱን ወደ ራሱ ከሰበሰበ፣

ሥጋ ሁሉ አብረው ይጠፋሉ፤ ሰውም ወደ ትቢያው ይመለሳል።

አሁን ማስተዋል ካለህ ይህን ስማ፤ የቃሌን ድምፅ አድምጥ።

ፍትሕን የሚጠላ ይገዛ ይችላልን? እጅግ ጻድቅ የሆነውን ትኰንናለህን?

ለንጉሥ ክፉ ነህ ማለት ይገባን? ለአለቆችስ ክፉ ናችሁ ማለት?

ከዚያም የአለቆችን ፊት የማይቀበል፣ ሀብታሙን ከድሆች አያበልጥ ለሆነው እንኳን እንዴት? ሁሉም የእጁ ሥራ ናቸውና።

በአንድ ጊዜ ይሞታሉ፤ ሕዝቡም በእኩለ ሌሊት ይደነግጣልና ይጠፋል፤ ኃያላንም በእጅ ሳይሆን ይወገዳሉ።

ዓይኖቹ በሰው መንገዶች ላይ ናቸው፤ መንገዱን ሁሉ ያያል።

ክፉ ሥራ አድራጎች ራሳቸውን ሊደብቁበት የሚችሉበት ጨለማ ወይም የሞት ጥላ የለም።

ሰው ከእግዚአብሔር ጋር ፍርድ ውስጥ ይገባ ዘንድ፣ ከሚገባ በላይ አያስጫንበትም።

ኃያላንን ያለ ቁጥር ይቀጠቅጣል፤ በስፍራቸውም ሌሎችን ያቆማል።

ስለዚህ ሥራቸውን ያውቃል፤ በሌሊት ያወድቃቸዋል እና ይጠፋሉ።

በሌሎች ፊት ግልጽ ሆኖ እንደ ክፉ ሰዎች ይመታቸዋል።

ምክንያቱም ከእርሱ ወደ ኋላ ተመልሰው፣ ከመንገዶቹም ማንኛውንም ለማሰብ አልወደዱም።

የድሆች ጩኸት ወደ እርሱ እንዲደርስ አድርገዋል፤ የተጨነቁትንም ጩኸት ይሰማል።

ረጋ ሲሰጥ ከዚያ ማን ያበሳጭ? ፊቱን ሲደብቅ ከዚያ ማን ያያው? ሕዝብ ላይ ወይም በግለሰብ ብቻ ላይ ቢሆንም።

ዓመፀኛ እንዳይነግሥ፣ ሕዝቡም በወጥመድ እንዳይያዝ—ይህን ያደርጋል።

እግዚአብሔርን፦ ቅጣትን ተሸክሬአለሁ፤ ከእንግዲህ አልበድልም ማለት ይገባል።

ያላየሁትን አስተምረኝ፤ ዓመፅ ካደረግሁ ከእንግዲህ አላደርግም።

ነገሩ እንደ አንተ ፈቃድ ይሆን ይሆን? አንተ ትክደው ወይም ታመርጥ ምንም እንኳን፣ እርሱ የሚገባውን ይመልሳል—እኔ ግን አይደለሁም፤ ስለዚህ ያውቀህን ተናገር።

ማስተዋል ያላቸው ሰዎች ይነግሩኝ፤ ጥበበኛም ሰው ይሰማኝ።

ኢዮብ ያለ እውቀት ተናግሯል፤ ቃላቱም ያለ ጥበብ ነበሩ።

መልሶቹ እንደ ክፉ ሰዎች ሆነው ስለሚመስሉ፣ ኢዮብ እስከ መጨረሻ ድረስ ይፈተን ዘንድ ፍላጎቴ ይህ ነው።

ምክንያቱም በኀጢአቱ ላይ ዓመፅን ያክላል፤ በመካከላችን እጆቹን ይተፍራል፥ እግዚአብሔርን በተቃራኒ ቃላትን ያበዛል።