ኤሊሁ ቀጥሎ ተናገረና እንዲህ አለ።

‘ጽድቄ ከእግዚአብሔር ይበልጣል’ ብለህ የተናገርህ ይህ ነገር ትክክል ነው ትመስለህ?

ምክንያቱም አንተ እንዲህ አልህ፦ ‘ይህ ለእግዚአብሔር ምን ጥቅም አለው? ከኃጢአቴ ቢነጻ ለእኔ ምን ረብ አለ?’

አንተንም ከአንተ ጋር ያሉ ጓደኞችህንም እመልስላችኋለሁ።

ወደ ሰማይ ተመልከት እይ፤ ከአንተ ከፍ ያሉትንም ደመናት ተመልከት።

ኃጢአት ብታደርግ፣ በእርሱ ላይ ምን ታደርጋለህ? መተላለፍህ ቢበዛ፣ ለእርሱ ምን ታደርጋለህ?

ጻድቅ ብትሆን፣ ለእርሱ ምን ትሰጠዋለህ? ወይም ከእጅህ ምን ይቀበላል?

ክፉነትህ እንደ አንተ ያለ ሰውን ሊጐድል ይችላል፤ ጽድቅህም ለሰው ልጅ ሊጠቅም ይችላል።

ብዙ ግፍ ምክንያት የተጨቆኑ ይጮኻሉ፤ የኃያላን ክንድ ምክንያት ይጮኻሉ።

ነገር ግን ‘ሌሊት ዝማሬ የሚሰጠኝ፣ ፈጣቴ እግዚአብሔር የት ነው?’ የሚል የለም።

ከምድር እንስሶች ይልቅ የሚያስተምረን፣ ከሰማይ ወፎች ይልቅ ጥበብ የሚሰጠን ማን ነው?

እዚያ ይጮኻሉ፤ ግን ማንም አይመልስላቸውም፤ ይህም በክፉ ሰዎች ትዕቢት ምክንያት ነው።

እውነት እግዚአብሔር ከንቱን አይሰማም፤ ሁሉን ቻይም አይመለከተውም።

እንኳን አንተ ‘እርሱን አላየውም’ ብትልም፣ ፍርድ ግን በፊቱ አለ፤ ስለዚህ በእርሱ ታመን።

ነገር ግን አሁን፣ እንዲህ ስላልሆነ፣ በቍጣው ጎብኝቶአል፤ ነገር ግን በታላቅ መከራ እንኳ አያውቀውም።

ስለዚህ ኢዮብ ከንቱ አፉን ይከፍታል፤ ዕውቀት ሳይኖረው ቃላትን ያበዛል።