ከዚያ እግዚአብሔር ከዐውሎ ነፋስ ውስጥ ለኢዮብ መለሰና አለ፦

እውቀት የሌለው ቃል በመናገር ምክርን የሚያጨልም ይህ ማን ነው?

አሁን እንደ ወንድ ወገብህን ታጠቅ፤ ምክንያቱም እጠይቅሃለሁ፥ አንተም መልስ ስጠኝ.

የምድርን መሠረት ባኖርሁ ጊዜ የት ነበርህ? ማስተዋል ካለህ ንገረኝ.

ታውቀዋለህ ከሆነ መጠኑን ማን ሰየመለት? ወይስ መስመሩን በላዩ ላይ ማን ዘረጋ?

መሠረቶቹ በምን ላይ ተደፍነዋል? ወይስ የአርእስት ድንጋዩን ማን አኖረለት?

ጠዋት ከዋክብት በአንድነት ሲዘምሩ፣ የእግዚአብሔር ልጆች ሁሉ በደስታ ሲጮኹ ጊዜ?

ወይስ ከማህፀን የወጣ እንደሆነ በፈሰሰ ጊዜ ባሕሩን በደጆች የዘጋው ማን ነው?

ደመናን ልብሱ አድርጌ፣ ከባድ ጨለማንም የማጨበሬ ጨርቅ አድርጌ ለእርሱ አደረግሁ.

ለእርሱ የፈቀድሁትን ድንበር አቆመሁ፤ መዝጊያና ደጅም አተክቻለሁ.

እና እንዲህ አልሁ፦ እስከዚህ ብቻ ትመጣለህ እንጂ ከዚያ አትልፍ፤ ትዕቢተኛ ማዕበላትህም እዚህ ይቆሙ.

ከዕለትህ ጀምሮ ጠዋትን አዘዝህን? የንጋትም መነሻ ስፍራውን እንዲያውቅ አደረግህ?

ምድር ዳርቻዋን እንዲይዝ፣ ክፉዎችም ከእርሷ እንዲናወጡ?

እርሷ እንደ ማኅተም ላይ የሚገለጥ ሸክላ ትለዋለች፤ ነገሮቹም እንደ ልብስ ይታያሉ.

ከክፉዎች ብርሃናቸው ይከለከላል፤ የከፍ ክንዳቸውም ይሰበራል.

የባሕሩን ምንጮች ገብተሃልን? ወይስ ጥልቁን ለመመርመር ተጓዝህ ሄደሃል?

የሞት ደጆች ተከፍተውልሃልን? ወይስ የሞት ጥላ ደጆችን አይተሃል?

የምድርን ስፋት ታውቀዋለህን? ሁሉን ታውቀው ከሆነ ንገረኝ.

ብርሃን የሚኖርበት መንገድ የት ነው? ጨለማስ ስፍራው የት ነው?

ወደ ድንበሩ እንድታደርሰው፣ ወደ ቤቱም መንገዶቹን እንድታውቅ?

በዚያን ጊዜ ተወልደህ ነበርና ስለዚህ ታውቀዋለህን? ወይስ የዕለቶችህ ቍጥር ብዙ ስለ ሆነ?

የበረዶ ብብት ገብተሃልን? ወይስ የአረፋ ብብትን አይተሃል?

እኔ ለመከራ ጊዜ፣ ለሰልፍና ለጦርነት ቀን ያኑረሁትን?

ብርሃን የሚተከልበት መንገድ የት ነው? ወይስ ምሥራቅ ነፋስ በምድር ላይ የሚበት መንገድ?

ለሚፈስሱ ውሆች የውሃ መንገድን ማን ከፈለ? ወይስ ለነጎድጓድ መብረቅ መንገድ ማን አዘጋጀ?

ሰው የሌለባት ምድር ላይ፣ ሰው የማይኖርባት ምድረ በዳ ላይ ዝናብ እንዲዘንብል?

ጠራራና ባዶ መሬት እንዲጠግብ፣ የለመለመ ሣር ቡቃያም እንዲወጣ?

ዝናብ አባት አለውን? ወይስ የጤዛ ጠብታዎችን ማን ወለደ?

በማን ማህፀን ነው በረዶ የወጣው? የሰማይ ነጭ ጠግብን ማን ወለደው?

ውሃዎች እንደ ድንጋይ ተሸፍነዋል፤ የጥልቁም ፊት ተቀዘቀዘ.

የኪማን ተፅእኖ ማሰር ትችላለህን? ወይስ የኩሲልን ሰንሰለት መፍታት?

ማዛሮትን በወቅቱ ማውጣት ትችላለህን? ወይስ አርክቱሮስን ከልጆቹ ጋር ማመራት ትችላለህን?

የሰማይ ሥርዓቶችን ታውቀዋለህን? ግዛታቸውን በምድር ላይ ማቆም ትችላለህን?

ብዙ ውሃ እንዲሸፍንህ ድምፅህን ለደመና ማንሳት ትችላለህን?

መብረቆችን እንዲሄዱ ትልካቸው እና ‘እነሆ እኛ ነን’ ይሉህ ይሆን ትችላለህን?

ጥበብን በውስጥ አካላት የሚያኖር ማን ነው? ልብን ማስተዋል የሚሰጥ ማን ነው?

በጥበብ ደመናዎችን የሚቍጥር ማን ነው? ወይስ የሰማይን ጠርሙሶች የሚያዘናግይ ማን ነው?

አፈር ሲጠነክር፣ እብጠቶቹም በእርስ በእርሳቸው ጠንክረው ሲጣመሙ ጊዜ?

ለአንበሳ ምርኮን ትደብዳለህን? ወይስ የወጣት አንበሳዎች ራብን ታርጋለህን?

በጒድጓዳቸው ሲደፍቁ፣ በሸሸጎቻቸውም ለማያዝ ሲጠባበቁ ጊዜ?

ለነርብ ምግቡን የሚያዘጋጅ ማን ነው? ጐልማሶቹ ለእግዚአብሔር ሲጮኹ፣ ምግብ በሌላቸው ጊዜ ይዘላሉ.