በዐለት የሚኖሩ የዱር ፍየሎች ሲወልዱ ጊዜያቸውን ታውቃለህን? ወይስ ዋላዎች ሲወልዱ ጊዜያቸውን መለየት ትችላለህን?

የእርግዝናቸውን ወራት ትቆጥራለህን? ወይስ ሲወልዱ ጊዜያቸውን ታውቃለህን?

ተንበርክከው ይኖራሉ፤ ወጣቶቻቸውን ይወልዳሉ፤ የመከራቸውንም ህመም ያስወግዳሉ።

ወጣቶቻቸው ጤናማ ይሆናሉ፤ በሣር ይድጋሉ፤ ወጥተው ይሄዳሉ ወደ እናቶቻቸውም አይመለሱላቸው።

ዱር አህያን ነጻ ያሰናበተ ማን ነው? ወይስ የዱር አህያን የሚከልክለውን ቀለበት የፈታ ማን ነው?

ምድረ በዳን ቤቱ አድርጌ፣ ምርት የሌለባትን ምድር መኖሪያው አድርጌ ነው።

የከተማን እልልታ ይንቃል፤ የሚንዳውንም ጩኸት አይጠብቅም።

የተራሮች ስፍራ ለማራበቱ መስክ ነው፤ እያንዳንዱንም አረንጓዴ ነገር ይፈልጋል።

የዱር በሬ ለመስራትህ ዝግጁ ይሆናልን? ወይስ በመክተቢያህ አጠገብ ይቆያልን?

የዱር በሬን በገመዱ በእርሻ መንኰራኵር ውስጥ ልታስርው ትችላለህን? ወይስ ከአንተ በኋላ ሸለቆዎችን ይመረሳልን?

ኃይሉ ታላቅ ስለሆነ ታመነዋለህን? ወይስ ሥራህን ለእርሱ ታሳልጣለህን?

ዘርህን ወደ ቤት እንዲያመጣልህ ታመነዋለህን? እህልህንም ወደ ጐተትህ እንዲሰበስብ ታመነዋለህን?

ለፒኮክ ወፎች ውብ ክንፎችን አንተ ሰጠህና? ወይስ ለኦስትሪች ክንፎችና ላብ ሰጠህ?

እርሷ እንቁላሎቿን በመሬት ትተዋቸዋለች፤ በትቢያም ታሞቅባቸዋለች።

እግር ሊረግጣቸው ወይም ዱር አራዊት ሊፈርስባቸው እንደሚችል ትረሳለች።

ለወጣቶቿ እንዳላት እንደሆነ ጠነክሮ ታስተዋል፤ ድካማዋም ያልተያዘ ከንቱ ነው፤ ፍርሃትም የለባትም።

እግዚአብሔር ጥበብን ከእርሷ አስወግዶአል፤ ማስተዋልም አልሰጣትም።

በፍጥነት ሲነሣ ከፍ ሲል ፈረሱንና ተቀማጩን ታቃወማለች።

ፈረሱን ኃይል የሰጠ አንተ ነህን? አንገቱን በነጎድጓድ የለበስኸው አንተ ነህን?

እንደ አንበጣ እንዲደነግጥ ታደርገዋለህን? የአፍንጫው ክብር አስፈሪ ነው።

በሸለቆ መሬትን በግሮቹ ይቆፍራል፤ በኃይሉም ደስ ይለዋል፤ ወደ ተጋድሎ ሰዎች ሊገናኝ ይጓዛል።

ፍርሃትን ይንቃል አይፈራም፤ ከሰይፍም አይመለስም።

ቀስት-ቦርሳው በእርሱ ላይ ይናወጣል፤ የሚብራ ነዶና ጋሻም በእርሱ ላይ ይመታሉ።

በቍጣና በመንቀጥቀጥ መሬትን እንደሚዋጥ ይሮጣል፤ የመለከት ድምፅ መሆኑንም አይመስለውም።

በመለከቶች መካከል “ሐ ሐ” ይላል፤ የጦርነትንም ሽታ ከሩቅ ያሰማ፣ የአለቆች ድምፅንና ጮኸታቸውን ያሰማ።

የአዳኝ ወፍ በጥበብህ ይበርሳልን? ክንፎቿን ወደ ደቡብ ታዘረጋለችን?

ንስር በትእዛዝህ ይወጣልን? በላይም ጎጆዋን ታደርጋለችን?

በድንጋይ ላይ ትኖራለች፤ በድንጋይ ጫፍና በጠንካራ ቦታ ትቆያለች።

ከዚያ ምግቧን ትፈልጋለች፤ ዓይኖቿም ከሩቅ ያያሉ።

ወጣቶቿም ደም ይጠጣሉ፤ የተገደሉ ባሉበት ቦታ እርሷ ትገኛለች።