ከዚያም እግዚአብሔር ኢዮብን መለሰና እንዲህ አለ።

ከኀያላኑ ጋር የሚከራከር እርሱን ያስተምራልን? አምላክን የሚገሥጽ ሰው ይህን ይመልስ።

ከዚያ ኢዮብ ለእግዚአብሔር መለሰና እንዲህ አለ።

እነሆ፣ እኔ እጅግ አነስተኛ ነኝ፤ ምን እመልስልህ? እጄን በአፌ ላይ አጣብቃለሁ።

አንድ ጊዜ ተናገርሁ፤ ነገር ግን አልመለስም፤ እንኳን ሁለት ጊዜ ሆኖ፣ ከዚያ በላይ አልቀጥልም።

ከዚያ እግዚአብሔር ከዐውሎ ነፋስ ውስጥ ሆኖ ለኢዮብ መለሰና እንዲህ አለ።

እንደ ወንድ ወገብህን ታጠቅ፤ እጠይቅሃለሁ፥ አንተም ንገረኝ።

ፍርዴን ልታስወግድ ትፈልጋለህን? አንተ ትጻድቅ ዘንድ እኔን ልታፈርድ ትወዳለህን?

እንደ አምላክ ክንድ አለህን? ወይስ እንደ እርሱ ድምጅህን እንደ ነጎድጓድ ማነግድ ትችላለህን?

አሁን በክብርና በታላቅነት ራስህን አጌጥ፤ በግርማና በውበት ራስህን ልብስ።

ቍጣህን በሁሉ ቦታ አበትነጥ፤ ትዕቢተኞችን ሁሉ ተመልከትና አዋርዳቸው።

ትዕቢተኛ ሁሉን ተመልከትና አዋርድው፤ ክፉዎችንም በስፍራቸው ላይ ረግጣቸው።

ሁሉንም በአንድነት በትቢያ ሸሸግ፤ ፊታቸውንም በስውር እስራቸው።

ከዚያ ደግሞ የራስህ ቀኝ እጅ አንተን ልታድን ትችላለች እንደሆነ እመሰክርልሃለሁ።

እነሆ ከአንተ ጋር የፈጠርሁትን ቤሄሞትን ተመልከት፤ እርሱ እንደ በሬ ሣር ይበላል።

እነሆ ኀይሉ በወገቡ ነው፤ ጉልበቱም በሆዱ መካከል ነው።

ጅራቱን እንደ ዝግባ ያንቀሳቅሳል፤ የወንድነቱ ጅማቶች ተጠምድተው ናቸው።

አጥንቶቹ እንደ ናስ ብርቱ ብሎች ናቸው፤ አጥንቶቹ እንደ ብረት መወርወሪያዎች ናቸው።

ከእግዚአብሔር ሥራዎች ሁሉ የሚበልጥ ነው፤ የፈጠረው ብቻ ሰይፉን አቅርቦ ወደ እርሱ ሊቅረብ ይችላል።

ተራሮች ምግብ ያወጡለት ናቸው፤ በዚያም የሜዳ እንስሳት ሁሉ ይጫወታሉ።

በጥላ ያላቸው ዛፎች በታች፣ በተርንጎ ስደባ ውስጥና በጭቃማ መሬት ውስጥ ይተኛል።

የጥላ ዛፎች በጥላቸው ይሸፍኑታል፤ የወንዝ ጠርዝ ዛፎችም ዙሪያውን ይከብቡታል።

እነሆ ወንዝን እንደሚጠጣ ይመስለዋል እና አይታወክም፤ እንኳን ዮርዳኖስን እስከ አፉ ሊጐትት ይችላል ብሎ ይታመናል።

በዐይኖቹ ይይዛታል፤ አፍንጫውም ወጥመዶችን ይቈፍራቸዋል።