ከዚያ ቴማናዊው ኤልፋዝ መለሰ እንዲህ አለ።

ከአንተ ጋር ለመነጋገር እንሞክር ከሆነ ትከፋለህን? ነገር ግን ከመናገር ራሱን ማቆጣጠር ማን ይችላል?

እነሆ፣ ብዙዎችን አስተማርህ ነበር፤ ደካማ እጆችንም አጠነከርህ።

ቃልህ ሊወድቅ የነበረውን አቆመው ነበር፤ ደካማ ጉልቶችንም አጸናህ።

ነገር ግን አሁን ይህ በአንተ ላይ መጥቶ ተደናግጠህ፤ አነካህም ተጨነቅህ።

የአምላክ ፍርሃትህ መታመናትህ አይደለምን? የመንገድህ ቅንነትስ ተስፋህ አይደለምን?

እባክህ አስታውስ፤ ንጹሕ ሆኖ የጠፋ ማን ነበር? ወይስ ጻድቃን የተቈረጡት የት ነው?

እኔ ራሴ እንደ ተመለከትሁት፣ ኃጢአትን የሚያርሱና ክፋትን የሚዘሩ ተመሳሳይን ያጭዳሉ።

በእግዚአብሔር ንፋስ ይጠፋሉ፤ በአፍንጫው እስትንፋስም ይጠፋጠማሉ።

የአንበሳ ጩኸትና የአስከፊ አንበሳ ድምፅ፣ እንዲሁም የወጣቶች አንበሳዎች ጥርሶች ተሰበሩ።

አሮጌ አንበሳ ምርኮ ስለሌለው ይጠፋል፤ የኃይለኛው አንበሳ ግልገሎችም ተበተኑ።

አሁን ነገር በስውር ተሰጠኝ፤ ጆሮዬም ከዚያ ጥቂት ተቀበለች።

በሌሊት ራእዮች የመጡ አስተሳሰቦች ውስጥ፣ ጥልቅ እንቅልፍ በሰዎች ላይ ሲወድቅ።

ፍርሃት ወደ እኔ መጣ፤ መንቀጥቀጥም መጣ አጥንቶቼን ሁሉ እንዲንቀጠቀጡ አደረገ።

ከዚያ መንፈስ በፊቴ አለፈ፤ የሥጋዬ ጠጕር ቆመ።

እርሱ ቆመ፤ ግን መልኩን ልለይ አልቻልኩም፤ ምስል በዓይኖቼ ፊት ነበር፤ ጸጥ ሆነ፤ እኔም እንዲህ የሚለ ድምፅ ሰማሁ።

ሞተኛ ሰው ከእግዚአብሔር ይልቅ የበለጠ ጻድቅ ይሆናልን? ሰውስ ከፈጣሪው ይልቅ የበለጠ ንጹሕ ይሆናልን?

እነሆ፣ በባሪያዎቹ አይታመንም፤ መላእክቱንም በስንብት ይወቅሳቸዋል።

እንግዲያ በሸክላ ቤቶች ውስጥ የሚኖሩ፣ መሠረታቸው በትቢያ ያለ፣ ከሲሳ በፊት የሚሰበሩ እነርሱን እንጂ እንዴት ይታመናቸዋል!

ከጠዋት እስከ ማታ ድረስ ይፈርሳሉ፤ ማንም ሳይመልከት ለዘላለም ይጠፋሉ።

በእነርሱ ያለው ክብር አይጠፋምን? ጥበብ እንኳ ሳይኖራቸው ይሞታሉ።