ኢዮብ መለሰ እንዲህም አለ፦

የኀዘኔ መጠን በትክክል ተመዝኖ፣ መከራዬም ከእርሱ ጋር በሚዛን አብሮ ተጫን ቢቀመጥ!

አሁን ከባሕር አሸዋ ይልቅ ክብደቱ ይበለጥ ነበር፤ ስለዚህ ቃሌ ተዋጥቶአል.

የሁሉኃያል ፍላጻዎች በውስጤ ናቸው፤ መርዛቸውም መንፈሴን ያጠምዳል፤ የእግዚአብሔር ድንጋጤዎች በእኔ ላይ ተሰለፉ.

የዱር አህያ ሣር ሲኖረው ይጮኻልን? ወይስ በሬ ምግቡ ላይ ሳለ ይንባለታልን?

ጣዕም የሌለው ነገር ያለ ጨው ይበላልን? ወይስ በእንቁላል ነጭ ጣዕም አለ?

ነፍሴ እንኳ መንካትን የተጸየፍላቸው ነገሮች አሁን እንደ ሐዘን ምግቤ ሆነዋል.

ልመናዬ ቢፈጸምልኝ! የምናፍቅበውን ነገር እግዚአብሔር ቢሰጠኝ!

እርሱ ሊያጠፋኝ ቢወድድ! እጁን ቢለቀቅ እና ቢቈርጠኝ!

ከዚያ ቢያንስ መጽናናት አገኛለሁ፤ በህመሜም ውስጥ እጠነክራለሁ፤ አይራራልኝ፤ የቅዱሱን ቃል አልሰወርሁምና.

ተስፋ ልያደርግ ኃይሌ ምንድነው? ሕይወቴን ልአራዝም ፍጻሜዬ ምንድነው?

ኃይሌ የድንጋይ ኃይል ነውን? ወይስ ሥጋዬ ከናስ ተሠርቶ ነውን?

ርዳታ በእኔ ውስጥ የለኝምን? ማስተዋልስ ፈጽሞ ከእኔ ተራቅቷልን?

የተጨነቀ ሰው ከጓደኛው ርህራሄ ማየት ይገባዋል፤ እርሱ ግን የሁሉኃያልን ፍርሃት ትቶአል.

ወንድሞቼ እንደ ጅረት ተንኰለኛ ሆነው ተገባብተው አሉኝ፤ እንደ ጅረቶችም አልፈው ጠፉ.

በበረዶ ምክንያት ጥቁር የሚመስሉ፣ በውስጣቸውም በረዶ የተሰወረ ናቸው፤

ሲሞቁ ይጠፋሉ፤ ሙቀት ሲጨምር ከስፍራቸው ይጠፋሉ.

መንገዳቸው ይለወጣል፤ ከንቱ ይሆናሉ እና ይጠፋሉ.

የቴማ ጭፍሮች ተመለከቱባቸው፤ የሳባ መንገደኞች ተጠባበቁላቸው.

ተስፋ ስለ ቈሙ ኰነኑ፤ ወደዚያ መጡ እና አፍረዋል.

እናንተም አሁን ለእኔ እንዳለም ሆናችኋል፤ ውድቀቴን ታያላችሁ እና ፈራችሁ.

አመጡልኝ አልኩኝን? ወይስ ከንብረታችሁ ለእኔ ክፍያ ስጡ አልኩኝን?

ወይስ ከጠላት እጅ አድኑኝ አልኩኝን? ወይስ ከብርቱ እጅ ቤዛ አውጡኝ አልኩኝን?

አስተምሩኝ እኔም አፌን እጠብቃለሁ፤ የተሳሳትሁበትን በምን እንደሆነ አሳዩኝ.

የትክክለኛ ቃል እንዴት ኃይለኛ ነው! ነገር ግን ክርክራችሁ ምንን ይገሥጻል?

ቃላትን ለመገሥጸት ታስባላችሁን? ተስፋ የተቋረጠ ሰው ንግግሮች እንደ ነፋስ ናቸውና.

እንኳ ያላባትን ታሸንፋላችሁ፤ ለወዳጃችሁም ጒድጓድ ትቆፍራላችሁ.

አሁን እንግዲህ ይበቃችሁ፤ ተመልከቱኝ፤ እኔ ሐሰት እንደምናገር ከሆነ ለእናንተ ግልጽ ነው.

እባኮትን ተመለሱ፤ ዓመፅ እንዳይሆን፤ አዎን፣ እንደገና ተመለሱ፤ ቅንነቴ በዚህ ጉዳይ ውስጥ ነው.

በምላሴ ዓመፅ አለኝን? ማራመዴ ጠማማ ነገርን ለመለየት አትችልምን?