በእኛ መካከል በእርግጥ የታመኑትን ነገሮች በቅደም ተከተል ለማቅረብ ብዙዎች ሞክረዋል።

እነዚህንም ነገሮች ከመጀመሪያ ጀምሮ በዓይን የተመለከቱና የቃሉ አገልጋዮች ለእኛ እንደ ሰጡን መሰረት ነው።

እኔም ከመጀመሪያው ጀምሮ ሁሉን በደንብ ተከታትሜ ገብቼ ተረድቼ ስለሆነ፣ እጅግ ከበር ያለ ተኦፊሎስ ሆይ፣ በቅደም ተከተል ልጽፍልህ መልካም ተብሎ ታየኝ።

ስለ ተከማቸህባቸው ነገሮች የተረጋገጠውን እውነት እንድታውቅ ዘንድ።

በይሁዳ ንጉሥ በሄሮድስ ዘመን የአብያ ክፍል የሆነ ዘካርያስ የተባለ አንድ ካህን ነበረ፤ ሚስቱም ከአሮን ልጃገረዶች ነበረች እና ስምዋ ኤልሳቤጥ ይባል ነበር።

በእግዚአብሔር ፊት ሁለቱም ጻድቃን ነበሩ፤ በጌታ ትእዛዛትና ሥርዓቶች ሁሉ ያለ ነቀፍ ይኖሩ ነበር።

ነገር ግን ልጅ አልነበራቸውም፣ ምክንያቱም ኤልሳቤጥ መውለድ አትችልም ነበር፤ ሁለቱም እስከ ረጅም እድሜ ደርሰው ነበር።

በክፍለ ጊዜው ተራ መሠረት በእግዚአብሔር ፊት የክህነቱን አገልግሎት ሲከናወን ሆኖ፣

እንደ ክህነት ልማድ፣ ዕጣው በእርሱ ላይ ወድቆ የጌታ ቤተ መቅደስ ውስጥ ገብቶ ዕጣን ማጥናት የሆነ ስራ ደረሰበት።

የዕጣን ጊዜ ሲሆን ሕዝቡ ሁሉ በውጭ ቆሞ እየጸለየ ነበር።

እና እግዚአብሔር መልአክ በዕጣን መሠዊያው ቀኝ በኩል ቆሞ ለእርሱ ታየ።

ዘካርያስ እርሱን ባየ ጊዜ ተጨነቀ፥ ፍርሀትም ወደቀበት።

ነገር ግን መልአኩ እንዲህ አለው፣ አትፍራ ዘካርያስ፤ ጸሎትህ ተሰማ፤ ሚስትህ ኤልሳቤጥ ለአንተ ወንድ ልጅ ታወልዳለች፥ ስሙንም ዮሐንስ ትሰይምበታለህ።

አንተም ደስና ሐሤት ይሆንልሃል፥ ብዙዎችም በልደቱ ደስ ይላቸዋል።

ይህ በጌታ ፊት ታላቅ ይሆናል፥ ወይንም ጠንካራ መጠጥም አይጠጣም፤ ከእናቱ ማህጸን ጀምሮ በመንፈስ ቅዱስ ይሞላል።

የእስራኤል ልጆች ብዙዎችን ወደ ጌታ አምላካቸው ይመልሳል።

እርሱም በኤልያስ መንፈስና ኀይል በፊቱ ይሄዳል፥ የአባቶችን ልብ ወደ ልጆቻቸው እና የማይታዘዙትን ወደ ጻድቃን ጥበብ ለማመለስ፤ ለጌታ የተዘጋጀ ሕዝብ ማዘጋጀት ዘንድ።

ዘካርያስም መልአኩን እንዲህ አለው፣ ይህን በምን እወቅ? እኔ ሽማግሌ ሰው ነኝ፥ ሚስቴም ዕድሜዋ እጅግ አልፎአል።

መልአኩም መልሶ አለው፣ እኔ በእግዚአብሔር ፊት የምቆም ገብርኤል ነኝ፤ እነዚህን የሚያደርሱ የምሥራች ዜናዎች እንድነግርህና እንድአሳይህ ተልኬ መጥቻለሁ።

እነሆ፣ ለቃሌ አላመንህምና በጊዜያቸው ሊፈጸሙ እነሆ እስከሚፈጸሙ ቀን ድረስ ዝም ትሆናለህ እና መናገር አትችልም።

ሕዝቡም ዘካርያስን ተጠባበቁ፥ በቤተ መቅደስ ረጅም ጊዜ እንዳዘገየ ተደነቁ።

እርሱም ባወጣ ጊዜ ለእነርሱ መናገር አልቻለም፤ በቤተ መቅደስ ራዕይ እንደ ተመለከተ አስተዋሉ፥ ምልክትም አደረገላቸው እና ዝም ብሎ ቆየ።

የአገልግሎቱ ዕለቶች እንዲሁ በተፈጸሙ ጊዜ ወደ ቤቱ ሄደ።

ከእነዚያ ቀናት በኋላ ሚስቱ ኤልሳቤጥ ፀነሰች፥ ለአምስት ወርም ራሷን ሸሸች እንዲህ ሲል።

ጌታ በሰዎች መካከል የነበረብኝን ውርደት ሊያወግድልኝ በእኔ ላይ ተመልክቶ በዚህ ዘመን እንዲህ አድርጎብኛል አለች።

በስድስተኛው ወር ገብርኤል የሚባለው መልአክ ከእግዚአብሔር ተልኮ ገሊላ ናዝሬት የተባለች ከተማ መጣ።

ዮሴፍ ተብሎ ለሚጠራ ከዳዊት ቤት ለሆነ ሰው ለጋብቻ የታሰረች ድንግል ዘንድ፤ የድንግሉም ስም ማርያም ነበር።

መልአኩም ወደ እርሷ ገብቶ፣ ሰላም ላንቺ፣ በጣም የተሞገስሽ ሆይ፤ ጌታ ከአንቺ ጋር ነው፤ ከሴቶች መካከል የተባረክሽ ነሽ አላት።

እርሷም ቃሉን ባየች ጊዜ ተጨነቀች፥ እንደ ምን ዓይነት ሰላምታ እንደሆነ በልብዋ አሰበች።

መልአኩም አላት፣ አትፍሪ ማርያም፤ በእግዚአብሔር ፊት ጸጋ አግኝተሻል።

እነሆ፣ በማህጸንሽ ትፀንሻለሽ እና ወንድ ልጅ ትወልጃለሽ፥ ስሙንም ኢየሱስ ትሰይማለሽ።

እርሱ ታላቅ ይሆናል፥ የልዑል ልጅ ይባላል፤ ጌታ እግዚአብሔርም የአባቱን የዳዊትን ዙፋን ይሰጠዋል።

በያዕቆብ ቤት ላይ ለዘላለም ይነግሣል፥ መንግሥቱም ፍጻሜ አይኖራትም።

ማርያምም መልአኩን እንዲህ አለች፣ ወንድ ሰውን አላውቅም እንጂ ይህ እንዴት ይሆናል?

መልአኩም መልሶ አላት፣ መንፈስ ቅዱስ ይመጣ ይደርስብሻል፥ የልዑሉም ኃይል ይሸፍንሻል፤ ስለዚህ የሚወለደው እርሱ ቅዱስ ሆኖ የእግዚአብሔር ልጅ ይባላል።

እነሆም ዘመድሽ ኤልሳቤጥ በሽሜትዋ ዕድሜ ወንድ ልጅ ፀንሳለች፤ መካን ተብላ የተጠራችውም ይህ ስድስተኛ ወርዋ ነው።

ለእግዚአብሔር የማይቻል ነገር የለም።

ማርያምም እንዲህ አለች፣ እነሆ የጌታ ሴት ባሪያ ነኝ፤ እንደ ቃልህ ይሁንልኝ። መልአኩም ከእርሷ ሄደ።

በእነዚያ ወራት ማርያም ተነሥታ ፈጥና ወደ ተራራማ አገር ወደ ይሁዳ ከተማ መጣች።

ወደ ዘካርያስ ቤት ገብታ ኤልሳቤጥን ሰላምታ ሰጠች።

ማርያም ሰላምታ ባሰጠች ጊዜ ኤልሳቤጥ ሰማች፥ በማህጸንዋ ያለው ሕፃን ዘለለ፤ ኤልሳቤጥም በመንፈስ ቅዱስ ተሞላች።

በከበደ ድምፅ ጮኸችና አለች፣ ከሴቶች መካከል የተባረክሽ ነሽ፥ የማህጸንሽም ፍሬ የተባረከ ነው።

እኔ የጌታዬ እናት ወደ እኔ እንዲመጣ ይህ ክብር እኔን እንዴት አገኘኝ?

እነሆ፣ የሰላምታሽ ድምፅ በጆሮዬ ሲገነጥብ በማህጸኔ ያለው ሕፃን ከደስታ ዘለለ።

እምነት ያለባት ብፁዕ ናት፤ ከጌታ የተነገረላት ነገር በእርግጥ ይፈጸማልና።

ማርያምም አለች፣ ነፍሴ ጌታን ታከብራለች።

መንፈሴም በአምላኬ በመድኃኒቴ ደስ አለው።

ስለ እኔ ያለውን ዝቅ ሁኔታ ተመልክቶአልና፤ እነሆ ከእንግዲህ ትውልድ ሁሉ ብፁዕ ትባላለች ይሉኛል።

ኃያሉ ታላቅ ነገር አድርጎልኛልና፤ ስሙም ቅዱስ ነው።

ምሕረቱም ከትውልድ ወደ ትውልድ እርሱን ለሚፈሩ ላይ ነው።

በክንዱ ኃይል አሳየ፤ ትዕቢተኞችን በልባቸው ሐሳብ በበተረፈ አበታቸው።

ኀያላንን ከዙፋናቸው አወረደ፥ ዝቅ ያሉትንም ከፍ አሰነሳ።

ራቢዎችን በበጎ ነገር አሞላ፥ ሀብታሞችንም ባዶ ባዶ ላካቸው።

ባሪያውን እስራኤል በምሕረቱን ትውስታ ረዳው።

እንደ ተናገረ ለአባቶቻችን፣ ለአብርሃምና ለዘሩ ለዘላለም።

ማርያምም ከእርሷ ጋር ከሦስት ወር ያህል ቆይታ ከዚያ ወደ ቤቷ ተመለሰች።

ኤልሳቤጥም የመውለዷ ጊዜ በደረሰ ጊዜ ወንድ ልጅ ወለደች።

ጎረምሳዎቿና ዘመዶቿም ጌታ ታላቅ ምሕረት እንዳሳየባት ሰምተው ከእርሷ ጋር ደስ አላቸው።

በስምንተኛው ቀን ሕፃኑን ሊግረዙ መጡ፤ በአባቱ ስም ዘካርያስ እንዲባል አሉ።

እናቱ ግን መልሳ አለች፣ አይሁን፤ ነገር ግን ስሙ ዮሐንስ ይባላል።

እነርሱም እንዲህ አሏት፣ በዘመድሽ መካከል በዚህ ስም የሚጠራ የለም።

እንዴት እንዲጠራ ይፈልጋሉ ብለው ለአባቱ ምልክት አደረጉ።

እርሱም የመጻፍ ሳህን ጠየቀና እንዲህ ጻፈ፣ ስሙ ዮሐንስ ነው። ሁሉም ተደነቁ።

ወዲያውኑ አፉ ተከፈተ፥ ምላሱም ፈታ፥ ተናገረም እግዚአብሔርን አመሰገነ።

በአካባቢያቸው የሚኖሩ ሁሉ ፍርሀት ያዛቸው፤ እነዚህም ነገሮች ሁሉ በይሁዳ የተራሮች አገር ሁሉ ላይ ወሬ ሆነ ተሰማራ።

ያዳመጡትም ሁሉ ቃሉን በልባቸው አኑሩና፣ ይህ ሕፃን ማን ይሆን እንዴ? ብለው ይላሉ ነበር፤ የጌታ እጅ ከእርሱ ጋር ነበረችና።

አባቱ ዘካርያስም በመንፈስ ቅዱስ ተሞልቶ ነቢይነት ተናገረ እንዲህ ብሎ።

እግዚአብሔር የእስራኤል አምላክ የተባረከ ይሁን፤ ሕዝቡን ጎብኘና አዳነውና።

በባሪያው በዳዊት ቤት የመዳን ቀንድ አነሣልን።

ከዓለም መጀመሪያ ጀምሮ በነበሩ በቅዱሳኑ ነቢያት አፍ እንደ ተናገረ።

ከጠላቶቻችን እና ከሚጠሉን ሁሉ እጅ እንድናመልጥ።

ለአባቶቻችን የተሰጠውን ምሕረት ለማድረግና ቅዱስ ኪዳኑን ለማስታወስ።

ለአባታችን ለአብርሃም የማለውን መሐላ።

ከጠላቶቻችን እጅ እንዳመለጥን ለእኛ ሊሰጥ ነበር፣

ያለ ፍርሀት በፊቱ በቅድስናና በጽድቅ የሕይወታችንን ዕለቶች ሁሉ እንድንያዘው።

አንተም ሕፃን ሆይ፣ የልዑል ነቢይ ትባላለህ፥ መንገዱን ለማዘጋጀት በጌታ ፊት ትሄዳለህና።

ለሕዝቡ የኃጢአታቸው ሥርየት በኩል የመዳናቸውን ዕውቀት ለመስጠት።

ይህ ሁሉ በአምላካችን በታላቅ ርህራሄ ነው፤ በእርሱ ምክንያት ከላይ የመጣው የማለዳ ብርሃን ጎብኘን።

በጨለማና በሞት ጥላ የተቀመጡትን ለማብራት፥ እግሮቻችንንም ወደ ሰላም መንገድ ለመመራት።

ሕፃኑም ያደገ፥ በመንፈስም ጠነከረ፤ እስከ ለእስራኤል ማታየቱ ቀን ድረስ በምድረ በዳ ኖረ።