ከዚህ በኋላ ጌታ ሌሎች ሰባ ሰዎች ሾማቸው፤ እርሱ ሊመጣባቸው የሚፈልጋቸው ከተማና ስፍራ ሁሉ ላይ ሁለት ሁለት በፊቱ አስቀድሞ ላካቸው።

እንዲህም አላቸው፦ መከር ብዙ ነው፥ ሠራተኞች ግን ጥቂት ናቸው፤ ስለዚህ የመከሩን ጌታ ሠራተኞችን ወደ መከሩ እንዲልክ ጸልዩ።

ሂዱ፤ እነሆ እንደ በጎች መካከለ ተኳላዮች እልካችኋለሁ።

ቦርሳም አታሸክሙ፥ ከረጢትም አታሸክሙ፥ ጫማም አታሸክሙ፤ በመንገድ ላይ ማንንም አታሰናብቱ።

ወደ ማንኛውም ቤት በገባችሁ ጊዜ መጀመሪያ እንዲህ በሉ፦ ሰላም በዚህ ቤት ይሁን።

በዚያ የሰላም ልጅ ካለ ሰላማችሁ በእርሱ ላይ ይቀመጣል፤ ካልነበረ ግን ወደ እናንተ ይመለሳል።

በዚያ ቤት እዚያው ተቀመጡ፥ የሚሰጧችሁን በሉ እና ጠጡ፤ ሠራተኛ ደመወዙን ለመቀበል ይገባዋልና። ከቤት ወደ ቤት አትሻገሩ።

ወደ ማንኛውም ከተማ በገባችሁ እና ካቀበሏችሁ፥ የተዘጋጀላችሁን በሉ።

በዚያም ያሉትን ታማማት ፈውሱ፥ እንዲህም በሉላቸው፦ መንግሥተ እግዚአብሔር ቀርባችሁ ነው።

ነገር ግን ወደ ማንኛውም ከተማ በገባችሁ ካልተቀበሉአችሁ፥ ወደ መንገዶቿ ውጡ እና ተናገሩ።

ከከተማችሁ በእግራችን ተጣብቆ የተረፈውን አፈር እንኳ በእናንተ ላይ እንነባባዋለን እንላለን፤ ነገር ግን ይህን እወቁ፦ መንግሥተ እግዚአብሔር ቀርባችሁ ነው።

ነገር ግን እላችኋለሁ፥ በዚያ ቀን ለሰዶም ይልቅ ለዚያች ከተማ መታገሥ ይቀላል።

ወዮልሽ ኮራዚን! ወዮልሽ ቤትሳይዳ! በእናንተ የተደረጉት ኃይለኛ ሥራዎች በጢሮስና በሲዶና ተደርገው ቢሆን በማቅ ተለብለው በአመድ ተቀምጠው በረዥም ጊዜ አስቀድሞ ተመልሰው ነበር።

ነገር ግን በፍርድ ቀን ለጢሮስና ለሲዶና ከእናንተ ይልቅ መታገሥ ይቀላል።

አንቺም ካፋርናሆም፥ እስከ ሰማይ የተከበርሽ ሆነሽ እስከ ሲኦል ታወርዳለሽ።

የሚሰማችሁ እኔን ይሰማል፤ የሚናቅባችሁ እኔን ይናቅ፤ እኔን የሚናቅ ደግሞ የላከኝን ይናቅ።

እነዚያም ሰባ ከደስታ ጋር ተመለሱ እንዲህም አሉ፦ ጌታ ሆይ፥ አጋንንትም በስምህ ለእኛ ታዛዥ ሆነዋል።

እርሱም አላቸው፦ ሰይጣንን እንደ መብረቅ ከሰማይ ሲወድቅ አየሁ።

እነሆ፥ እባቦችንና ትልማዛን ለመረገጥ እና በጠላት ኃይል ሁሉ ላይ ሥልጣን እሰጣችኋለሁ፤ በማንኛውም መንገድ ምንም ነገር አያጎድላችሁም።

ነገር ግን መናፍስት ለእናንተ ታዛዥ ሆነዋል ብለው አትደሰቱ፤ ነገር ግን ስማችሁ በሰማይ ተጻፎ ስለሆነ ይልቁን ደስ ይበላችሁ።

በዚያ ሰዓት ኢየሱስ በመንፈስ ደስ ብሎ አለ፦ የሰማይና የምድር ጌታ አባት ሆይ፥ እነዚህን ነገሮች ከጠቢባንና ከአስተዋዮች ሰውር አድርገህ ለሕፃናት ገልጠሃቸዋል ብዬ አመሰግንሃለሁ፤ አባት ሆይ፥ እንዲሁ በፊትህ እንዲህ መሆኑ ደስ አለ።

ነገር ሁሉ በአባቴ ተሰጥቶኛል፤ የልጁ ማን እንደሆነ ከአባት በቀር ማንም አያውቀውም፤ የአባቱም ማን እንደሆነ ከልጁ በቀር ማንም አያውቀውም፥ እንዲሁም ልጁ ለሚገልጠው ለእርሱ ብቻ።

ከዚያም ወደ ደቀ መዛሙርቱ በብቻ ተመልሶ አለ፦ እናንተ የምታዩትን ነገሮች የሚያዩ ዐይኖች የተባረኩ ናቸው።

እላችኋለሁ፥ ብዙ ነቢያትና ነገሥታት እናንተ የምታዩትን ሊያዩ መነጡ ነበር አላዩም፤ እናንተ የምትሰሙትንም ሊሰሙ መነጡ ነበር አልሰሙም።

እነሆም አንድ ሕግ አዋቂ ተነሥቶ ሊፈትነው እንዲህ አለ፦ መምህር ሆይ፥ የዘላለም ሕይወትን ለመወርስ ምን አድርግ?

እርሱም አለው፦ በሕጉ ምን ተጻፈ? እንዴት ታነባለህ?

እርሱም መልሶ አለ፦ ጌታ አምላክህን በልብህ ሁሉ በነፍስህ ሁሉ በኃይልህ ሁሉ በአእምሮህ ሁሉ ውደድ፤ ጎረቤትህንም እንደ ራስህ ውደድ።

እርሱም አለው፦ ትክክለኛ መልሰሃል፤ ይህን አድርግ እና ትኖራለህ።

እርሱ ግን ራሱን ለማስተማማን እየፈለገ ኢየሱስን እንዲህ አለ፦ ጎረቤቴ ማን ነው?

ኢየሱስም መልሶ አለ፦ አንድ ሰው ከኢየሩሳሌም ወደ ኢያሪኮ ይዞር ነበር፤ ወንበዶችም ደረሱት፥ ልብሱን ነጥቀው መታው፥ ተኩስ እንዲሆን ተውት ሄዱ።

በእንግዲህ መንገድ አንድ ካህን በአጋጣሚ እየወረደ መጣ፤ አይቶትም በሌላው ወገን ተሻገረ።

እንደዚሁም አንድ ሌዋዊ ደርሶ አይቶት በሌላው ወገን ተሻገረ።

ነገር ግን አንድ ሰማሪ በመጓጓዣው ላይ ሳለ ወደ እርሱ ደረሰ፤ አይቶትም ርህራሄ አለው።

ወደ እርሱ ቀርቦ ቁስሉን አስረገጠ፥ ዘይትና ወይን አፈሰሰበት፤ በራሱ እንስሳ ላይ አኖረው፥ ወደ እንግዳ ማቆሚያ አመጣው እንክብካቤም አደረገለት።

ማግሥቱም በመነሳቱ ጊዜ ሁለት ዲናር አወጣ ለእንግዳ ቤቱ ባለቤት ሰጠውም እንዲህ አለው፦ እርሱን አንክብካቤለት፤ ከዚህ በላይ ምን ቢወጣህ ሲመለስ እክፈልልሃለሁ።

ከእነዚህ ሶስቱ ውስጥ ለወንበዶቹ የደረሰው ሰው ጎረቤት የሆነ ማን እንደሆነ አሁን ትመስላለህ?

እርሱም አለ፦ ምሕረት ያሳየለት። ኢየሱስም አለው፦ ሂድ አንተም እንደዚሁ አድርግ።

ከዚያም ሳለ ወደ አንድ መንደር ገባ፤ ማርታ የተባለች አንዲት ሴት በቤቷ ተቀበለችው።

እርሷም ማርያም የተባለች እህት ነበራት፤ እርሷም በኢየሱስ እግር ስፍራ ተቀምጣ ቃሉን ተሰማች።

ማርታ ግን በብዙ አገልግሎት ተጨናነቀች፤ ወደ እርሱም መጥታ እንዲህ አለች፦ ጌታ ሆይ፥ እኅቴ እኔን ብቻ ትተኝ እንድሠራ አትጠንቀቅምን? እንግዲህ እንዲረዳኝ ንገራት።

ጌታ ግን መልሶ እንዲህ አላት፦ ማርታ፥ ማርታ፥ ስለ ብዙ ነገር ትጨነቃለሽ ትተዋወቃለሽም።

ነገር ግን አንድ ነገር ብቻ ያስፈልጋል፤ ማርያም የመልካሙን ክፍል መረጠች፥ እርሱም ከእርሷ አይወሰድላትም።