በዚያኑ ጊዜ የማይቈጠር ብዙ ሕዝብ ተሰብስቦ ነበር፤ እርስ በርሳቸውም እየረገጡ ነበር። እርሱም ከመጀመሪያ ለደቀ መዛሙርቱ እንዲህ ሲል ጀመረ፦ ከፈሪሳውያን እርሾ ተጠንቀቁ፤ ይህ ግትርነት ነው።

የተሸፈነ ነገር ሁሉ እንዳይገለጥ የለም፤ የተሰወረም እንዳይታወቅ የለም።

ስለዚህ በጨለማ የተናገራችሁ ሁሉ በብርሃን ይሰማል፤ በቤት ውስጥ በጆሮ የተናገራችሁም በጣሪያዎች ላይ ይሰበካል።

እናንተ ወዳጆቼ ሆይ፥ እንዲህ እላችኋለሁ፦ የሰውን ሥጋ የሚገድሉ ከዚያም በኋላ ከዚያ በላይ ምንም ማድረግ የማይችሉትን አትፍሩ።

ነገር ግን ማንን እንድትፈሩ አስጠነቅቃችኋለሁ፤ ከገደለ በኋላ ነፍስን ወደ ገሃነም ለመጣል ሥልጣን ያለውን ፍሩ፤ አዎን፥ እላችኋለሁ፥ እርሱን ፍሩ።

አምስት ጦጣዎች በሁለት አሳርዮን አይሸጡምን? ከእነርሱም አንዱ እግዚአብሔር ፊት አይረሳም።

እንኳን የጭንቅላታችሁ ጠጕር ሁሉ ተቈጥሯል። ስለዚህ አትፍሩ፤ እናንተ ከብዙ ጦጣዎች ይልቅ ዋጋችሁ ይበልጣል።

እኔም እላችኋለሁ፦ ማንም በሰዎች ፊት እኔን የሚመስክር፥ የሰው ልጅ ደግሞ በእግዚአብሔር መላእክት ፊት ስለ እርሱ ይመስክራል።

ነገር ግን በሰዎች ፊት የሚክደኝ ከእግዚአብሔር መላእክት ፊት ይክደናል።

የሰው ልጅን ላይ ቃል የሚናገር ሁሉ ይቅር ይባልለታል፤ ነገር ግን በመንፈስ ቅዱስ ላይ የሚሳደብ አይቀር ይባልለትም።

ነገር ግን ወደ ምኵራቦችና ወደ ገዦች እና ሥልጣናት ባመጡአችሁ ጊዜ፥ ምን ወይም እንዴት እንድትመልሱ ወይም ምን እንድትናገሩ አታስቡ።

ምክንያቱም መንፈስ ቅዱስ በዚያኑ ሰዓት ምን እንዲሉ ያስተምራችኋል።

በሕዝቡ መካከል አንዱ፦ መምህር፥ ወንድሜ ርስቱን ከእኔ ጋር እንዲከፍለው ተናገረው አለው።

እርሱም፦ ሰው ሆይ፥ ዳኛ ወይም አከፋፋይ ለመሆን ማን በእናንተ ላይ ሾመኝ? አለው።

እንዲህም አለ፦ ተጠንቀቁ ከመመኘት ሁሉ ተጠብቁ፤ ምክንያቱም የሰው ሕይወት በሚኖረው ሀብት ብዛት አይቆምም።

እንዲህ ሲል ምሳሌ ነገራቸው፦ የአንድ ሀብታም ሰው መሬት በርካታ ፍሬ ሰጠችው።

በልቡም፦ ምን አርሳለሁ? ፍሬዬን ለማከማቸት ስፍራ የለኝም ሲል ያሰበ።

እንዲህ አለ፦ ይህን አደርጋለሁ፤ ጎተራዎቴን አፈርሳለሁ ከዚያም የበለጠ ታላቅ እሠራለሁ፤ ሁሉንም እህሌንና ንብረቴን በዚያ አከማቻለሁ።

ነፍሴንም፦ ነፍሴ ሆይ፥ ለብዙ ዓመታት የተዘጋጀልሽ ብዙ ንብረት አለሽ፤ ዕረፊ፤ በል፥ ጠጪ፥ ተዝናኒ እላት።

እግዚአብሔር ግን፦ ሰነፍ ሆይ፥ ዛሬ ሌሊት ነፍስህ ከአንተ ትፈለጋለች፤ ከዚያም ያዘጋጀሃቸው ነገሮች ማነው የሚሆናቸው? አለው።

እንዲሁ ለራሱ መክምት የሚያከማች ለእግዚአብሔር ግን ድኻ የሆነ ሰው ነው።

ከዚያም ለደቀ መዛሙርቱ እንዲህ አለ፦ ስለ ሕይወታችሁ ምን ትበሉ እንዲሁም ስለ ሰውነታችሁ ምን ትለብሱ አትጭንቀቱ።

ሕይወት ከምግብ ይበልጣል፤ ሰውነትም ከልብስ ይበልጣል።

ጥቁር ወፎችን ተመልከቱ፤ አይዘሩም አይከተሉም፤ ማኅደር ወይም ጎተራ የላቸውም፤ እግዚአብሔር ግን ይመግባቸዋል። እናንተ ከወፎች እንዴት ያህል ይበልጣችሁ!

ከእናንተ ማን በመጭንቀት ለርዝመቱ አንድ ክንድ ሊጨምር ይችላል?

እንግዲህ ከንዴት ያለ ነገርን መሥራት ማትችሉ ከሆናችሁ፣ ስለ ቀሪዎቹ ለምን ትጭንቃላችሁ?

ሊሊዮችን እንዴት እንደሚያድጉ ተመልከቱ፤ አይሠሩም፤ አይጠራጠሩም፤ ነገር ግን እላችኋለሁ፥ ሰሎሞን በክብሩ ሁሉ ከእነዚህ አንዲቱ እንኳ እንደዚህ አልለበሰችም።

እንግዲህ ዛሬ በሜዳ ያለ ነገ ወደ ምድጃ የሚጣል ሣርን እግዚአብሔር እንዲህ ከሆነ ይለብሳል፣ እናንተን እንዴት ይልቅ አይለብሳችሁም? እምነት ያነሰ ሆናችሁ!

እንግዲህ ምን ትበሉ ወይም ምን ትጠጡ አትፈልጉ፤ ልባችሁም አይዋርድ።

ይህን ሁሉ የዓለም አሕዛብ ይፈልጋሉ፤ አባታችሁም እነዚህ ነገሮች የሚያስፈልጋችሁ መሆናቸውን ያውቃል።

ነገር ግን መጀመሪያ የእግዚአብሔርን መንግሥት ፈልጉ፤ እነዚህ ሁሉ ለእናንተ ይጨመራሉ።

አትፍሩ ትንንሽ መንጋ ሆይ፤ የአባታችሁ ፈቃድ መንግሥቱን ለመስጣችሁ ነው።

ያላችሁን ሽጡ፥ ለድሆች ስጡ፤ የማያረጉ ቦርሳዎችን ለራሳችሁ ያዘጋጁ፤ ሌባ የማይቀርብበት፣ በብስብስ የማይፈርስ በሰማይ ያለ የሀብት መዝገብን ያከማቹ።

የሀብታችሁ ቦታ የሆነ በዚያ ልባችሁ ደግሞ ይሆናል።

ወገባችሁን ታጥቃችሁ ሁኑ፤ መብራቶቻችሁም እየነዱ ይሁኑ።

እናንተም ከጋብቻ ከተመለሰ ጊዜ ጌታቸውን የሚጠባበቁ ሰዎች እንዳሉ ሁኑ፤ መጥቶ ሲመታበት ወዲያው ይከፍቱለት ዘንድ።

ጌታቸው መጥቶ እየጠበቁ ያገኛቸው እነዚያ አገልጋዮች ብፁዓን ናቸው። እውነት እላችኋለሁ፥ እርሱ ራሱ ይታጠቃል፤ እነርሱን እንዲቀመጡ ያደርጋቸዋል ይመጣልም እነርሱን ያገልግላቸዋል።

በሁለተኛ ወይም በሦስተኛ ክፍለ ሌሊት ቢመጣ እንኳን እንዲሁ እየጠበቁ ቢገኛቸው፥ እነዚያ አገልጋዮች ብፁዓን ናቸው።

ይህንም እወቁ፤ ቤት ገዥው ወንበዴው በምን ሰዓት እንደሚመጣ እንዳወቀ ኖሮ፥ ባይተኛም ነበር፤ ቤቱም እንዳይቆረጥ አይፈቅድም ነበር።

እናንተም እንዲሁ ዝግጁ ሁኑ፤ የሰው ልጅ በማይጠበቅበት ሰዓት ይመጣልና።

ከዚያም ጴጥሮስ፦ ጌታ ሆይ፥ ይህን ምሳሌ ለእኛ ብቻ ነው ወይስ ለሁሉም? አለው።

ጌታም አለ፦ እንግዲህ ጌታው ቤተሰቡ ላይ ሾሞ በጊዜው መጠኑን ምግብ የሚሰጥ ያ ታማኝና ጠቢብ ተወካይ አስተዳዳሪ ማን ነው?

ጌታው መጥቶ እንዲህ ሲያደርግ የሚያገኘው ያ አገልጋይ ብፁዕ ነው።

እውነት እላችኋለሁ፥ ያለው ሁሉ ላይ ይሾመዋል።

ነገር ግን ያ አገልጋይ በልቡ፦ ጌታዬ መምጣቱን ያዘገየ እያለ ወንዶችንና ሴቶችን አገልጋዮች መታ ጀምሮ፥ ይበላ ይጠጣም ሲሰክር፥

ያ አገልጋይ ጌታ በማይጠበቅበት ቀን በማያውቀውም ሰዓት ይመጣለታል፤ በሁለት ይቈርጠዋል፥ ክፍሉንም ከአላማኞች ጋር ያደርገዋል።

ጌታው ፈቃዱን የሚያውቀው ያ አገልጋይ ነገር ግን ራሱን ካልዘጋጀ ፈቃዱንም ካላደረገ፥ በብዙ ጅራት ይመታል።

ነገር ግን አላወቀም ብሎ የመታ ነገር ያደረገ ግን በትንሽ ጅራት ይመታል። ብዙ ለሚሰጥ ከእርሱ ብዙ ይፈለጋል፤ ለብዙ የታሰረለት ግን ከእርሱ የበለጠ ይጠየቃል።

በምድር እሳት ለመነቃቃት መጥቻለሁ፤ እሳቱ አስቀድሞ ተነድዶ ቢሆን እንዴት ወድያለሁ!

ነገር ግን ሊጠመቀው የሚገባኝ ጥምቀት አለኝ፤ ይህም እስኪፈጸም ድረስ እንዴት እጨነቃለሁ!

በምድር ሰላም ለመስጠት መጣሁ ትመስላችኋለሁ? አይደለም እላችኋለሁ፤ ነገር ግን መከፋፈል።

ከዛሬ ጀምሮ በአንድ ቤት አምስት ሰዎች ይከፋፈላሉ፤ ሦስት በሁለት ላይ፥ ሁለት በሦስት ላይ።

አባት ከልጁ ይከፋፈላል፥ ልጅም ከአባቱ፤ እናት ከልጇ፥ ልጅቷም ከእናቷ፤ አማት ከአሳይዋ፥ አሳይዋም ከአማቷ ይከፋፈላሉ።

ከዚያም ለሕዝቡ ብሎ አለ፦ ከምዕራብ ደመና እንደሚወጣ ባዩ ጊዜ ወዲያው ዝናብ ይመጣ ትላላችሁ፤ እንዲሁም ይሆናል።

ደቡብ ነፋስ ሲነፍስ ባዩ ጊዜ ደግሞ፦ ሙቀት ይሆናል ትላላችሁ፤ እንዲሁም ይሆናል።

ግትርኞች ሆይ፥ የሰማይንና የምድርን አቋም ልታስተውሉ ትችላላችሁ፤ እንግዲህ ይህን ጊዜ ለምን መለየት አትችሉም?

እናንተስ ራሳችሁ የትክክለኛውን ለምን አትፈርዱ?

ከተቃዋሚህ ጋር ወደ ዳኛ ሲሄድህ፥ በመንገድ ሆነህ ከእርሱ ለመፍታት ተጣጣር፤ ካለሆነ ወደ ዳኛ ይጎትትሃል፥ ዳኛውም ለአገልጋዩ ይሰጥሃል፥ አገልጋዩም ወደ እስር ቤት ይጣላሃል።

እኔ እልሃለሁ፥ የመጨረሻውን ሳንቲም እስክታጣል ድረስ ከዚያ አትወጣም።