ከቤተ መቅደሱ ሲወጣ ከደቀ መዛሙርቱ አንዱ፦ መምህር ሆይ፣ እዚህ ያሉት ድንጋዮችና ሕንፃዎች እንዴት እንደሆኑ ተመልከት! አለው።

ኢየሱስም መልሶ፦ እነዚህን ታላላቅ ሕንፃዎች ታያለህን? በሌላ ላይ ድንጋይ እንዳይቀር ሁሉ ይጣለ አለው።

እርሱም በየዘይት ተራራ ላይ ከቤተ መቅደስ ተቃራኒ ሲቀመጥ ጴጥሮስና ያዕቆብና ዮሐንስና እንድርዬ በስተ ለይ ጠየቁት።

ንገረን፤ እነዚህ ነገሮች መቼ ይሆናሉ? እና እነዚህ ሁሉ ሲፈጸሙ ምልክቱ ምን ይሆናል?

ኢየሱስም መልሶ ለእነርሱ ማለ ጀመር፦ ማንም እንዳያታልላችሁ ተጠንቀቁ።

ብዙዎች በስሜ እየመጡ፣ “እኔ ክርስቶስ ነኝ” ይላሉ፤ ብዙዎችንም ያታልላሉ።

ጦርነቶችንና የጦርነት ወሬዎችን ስትሰሙ አትጨነቁ፤ እነዚህ ነገሮች መሆን ይገባል፥ ነገር ግን መጨረሻው ገና አይሁንም።

ሕዝብ በሕዝብ ላይ ይነሣል፤ መንግሥት በመንግሥት ላይም ይነሣል፤ በብዙ ቦታዎች መንቀጥቀጥ ይሆናል፤ ራብና ጭንቀትም ይኖራሉ፤ እነዚህ የመከራዎች መጀመሪያ ብቻ ናቸው።

ነገር ግን ራሳችሁን ተጠንቀቁ፤ ለምክር ቤቶች ይሰጧችኋል፤ በምካሮችም ትገረፋላችሁ፤ ስለ እኔ ምስክርነት ለመስጠት በገዦችና በነገሥታት ፊት ታቀርባላችሁ።

ወንጌሉም መጀመሪያ በአሕዛብ ሁሉ መካከል መሰበክ ይገባል።

ነገር ግን ሲያመሩአችሁና ሲያሳልፉአችሁ የምትናገሩትን በፊት አትያስቡ፤ አትዘጋጁም፤ ነገር ግን በዚያ ሰዓት የሚሰጣችሁን እርሱን ተናገሩ፤ ምክንያቱም የሚናገሩት እናንተ ሳትሆኑ መንፈስ ቅዱስ ነው።

አሁንም ወንድም ወንድሙን እስከ ሞት ይሰጣል፤ አባትም ልጁን፤ ልጆችም በወላጆቻቸው ላይ ይነሣሉ እና እነርሱን እስከ ሞት ያደርሳሉ።

ስሜ ምክንያት በሁሉም ዘንድ ተጠላችሁ ትሆናላችሁ፤ ነገር ግን እስከ መጨረሻ የሚጸና እርሱ ይድናል።

ነገር ግን ዳንኤል ነቢይ የተናገረውን የጥፋት ርኵሰት ሊሆን የማይገባበት ቦታ ሲቆም ባዩ ጊዜ (የሚያነብ ይረዳ)፣ በይሁዳ ያሉ ወደ ተራሮች ይሽሹ።

በጣራ ላይ ያለው ወደ ቤት አይወርድ፤ ከቤቱም ምንም ለማውሰድ አይግባ።

በእርሻ ያለው ልብሱን ለመውሰድ ወደ ኋላ አይመለስ።

ነገር ግን በእነዚያ ቀናት ለተፀኑ ሴቶችና ለሚያጠቡ ወዮ!

ሽሽታችሁ በክረምት እንዳይሆን ጸልዩ።

ምክንያቱም በእነዚያ ቀናት ከእግዚአብሔር ፍጥረትን ከመጀመሪያ ከፈጠረ ጊዜ ጀምሮ እስከ አሁን ያልነበረ እና ከዚያ በኋላም የማይሆን ታላቅ መከራ ይሆናል።

ጌታ እነዚያን ቀናት ካልነጠረ ኖሮ ማንም አይድንም ነበር፤ ነገር ግን ለመረጦቹ ምክንያት የመረጣቸውን ስለ ሆነ ቀናቱን አጭር አድርጓል።

በዚያን ጊዜ ማንም፣ “እነሆ ክርስቶስ እዚህ ነው” ወይም “እነሆ እዚያ ነው” ቢላችሁ አትያመኑት።

ሐሰተኛ ክርስቶሶችና ሐሰተኛ ነቢያት ይነሣሉ፤ ምልክቶችና ድንቆች ያሳያሉ እንኳ፣ ቢቻል እነርሱን እንኳ መረጦቹን ሊያታልሉ።

ነገር ግን እናንተ ተጠንቀቁ፤ እነሆ ይህን ሁሉ ቀድመሁ ነገርኋችሁ።

ነገር ግን በዚያ ቀኖች ከዚያ መከራ በኋላ ፀሐይ ትጨልማለች፥ ጨረቃም ብርሃኗን አትሰጥም።

የሰማይ ከዋክብትም ይወድቃሉ፥ በሰማይ ያሉ ኃይሎችም ይናወጣሉ።

ከዚያም የሰው ልጅ በታላቅ ኃይልና ክብር በደመናዎች ላይ መጥቶ እንደሚታይ ያያሉ።

ከዚያም መላእክቱን ይልካል፤ ከአራቱ ነፋሳት ጀምሮ ከምድር ዳር እስከ ሰማይ ዳር ድረስ መረጦቹን ይሰብስባሉ።

ከበለስ ዛፍ ምሳሌ ተማሩ፤ ቅርንጫፉ ሲለለ ቅጠሉንም ሲያበቅል በጋ ቀርቦአል ታውቃላችሁ።

እንዲሁም እናንተ እነዚህ ነገሮች ሲፈጸሙ ባዩ ጊዜ እርሱ ቀርቦአል፥ እንኳ በደጆች እንዳለ እወቁ።

በእውነት እላችሁ፥ ይህ ትውልድ እነዚህ ሁሉ እስኪደርሱ ድረስ አይልፍም።

ሰማይና ምድር ይልፋሉ፤ ነገር ግን ቃሌ አይልፍም።

ነገር ግን ስለዚያ ቀንና ሰዓት ማንም አያውቅም፤ በሰማይ ያሉ መላእክትም አያውቁም፣ ወልድም አያውቅም፣ ነገር ግን አብ ብቻው።

ተጠንቀቁ፣ ተጠብቁና ጸልዩ፤ ዘመኑ መቼ እንደሆነ አታውቁምና።

የሰው ልጅ እንደ ሩቅ ጉዞ የሚወስድ ሰው ነው፤ ቤቱን ትቶ ለባሪያዎቹ ሥልጣን ሰጣቸው፣ ለእያንዳንዱም ሥራውን ሰጠ፣ በር ጠባቂውንም እንዲጠብቅ አዘዘ።

ስለዚህ ተጠብቁ፤ የቤቱ ጌታ መቼ እንደሚመጣ አታውቁም—በምሽት ወይም በእኩለ ሌሊት ወይም በዶሮ ሲጮኽ ጊዜ ወይም በጠዋት።

ድንገት መጥቶ እንቅልፍ ሲያገኛችሁ እንዳይሆን።

ለእናንተ የምለውን ለሁሉም እላለሁ፤ ተጠብቁ።